¹Hallelujah! Danket dem HERRN, denn er ist gütig, seine Gnade währt ewiglich!

¹จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์เถิด โอ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ประเสริฐ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์

²Wer kann die Machttaten des HERRN beschreiben und allen seinen Ruhm verkünden?

²ผู้ใดจะพรรณนาถึงพระราชกิจอันทรงมหิทธิฤทธิ์ของพระเยโฮวาห์ ผู้ใดจะแสดงถึงพระเกียรติของพระองค์อย่างครบถ้วนได้

³Wohl denen, die das Recht beachten, die Gerechtigkeit üben allezeit!

³บรรดาผู้ที่ประพฤติความยุติธรรมก็เป็นสุข และผู้ที่กระทำความชอบธรรมตลอดเวลา

⁴Gedenke meiner, o HERR, aus Gnaden gegen dein Volk, suche mich heim mit deinem Heil,

⁴ข้าแต่พระเยโฮวาห์ ขอทรงระลึกถึงข้าพระองค์ด้วยความโปรดปรานซึ่งพระองค์ทรงมีต่อประชาชนของพระองค์ ขอทรงประทานความรอดของพระองค์ให้แก่ข้าพระองค์

⁵daß ich einen Einblick bekomme in das Wohlergehen deiner Auserwählten, mich freue an der Freude deines Volkes und mich deines Erbteils rühme.

⁵เพื่อข้าพระองค์จะเห็นความเจริญรุ่งเรืองของบรรดาผู้เลือกสรรของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะเปรมปรีดิ์ในความยินดีแห่งประชาชาติของพระองค์ เพื่อข้าพระองค์จะอวดได้ร่วมกับมรดกของพระองค์

⁶Wir haben gesündigt samt unsern Vätern, wir haben verkehrt gehandelt, wir haben gefrevelt.

⁶ทั้งข้าพระองค์ทั้งหลายและบรรพบุรุษของข้าพระองค์ได้กระทำบาปแล้ว ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำความชั่วช้า ข้าพระองค์ทั้งหลายได้กระทำอย่างชั่วร้าย

⁷Unsre Väter in Ägypten hatten nicht acht auf deine Wunder, sie gedachten nicht an die Größe deiner Güte und waren widerspenstig am Meer, am Schilfmeer.

⁷บรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลายเมื่อท่านอยู่ในอียิปต์ท่านมิได้เข้าใจการมหัศจรรย์ของพระองค์ ท่านมิได้ระลึกถึงความเมตตาอันอุดมของพระองค์ แต่ได้กบฏต่อพระองค์ที่ทะเล ที่ทะเลแดง

⁸Aber er half ihnen um seines Namens willen, um seine Stärke kundzutun.

⁸ถึงกระนั้นพระองค์ยังทรงช่วยท่านให้รอดเพราะเห็นแก่พระนามของพระองค์ เพื่อพระองค์จะให้ทราบถึงฤทธานุภาพอันใหญ่ยิ่งของพระองค์

⁹Und er bedrohte das Schilfmeer, daß es vertrocknete, und ließ sie durch die Tiefen gehen wie auf einer Steppe.

⁹พระองค์ทรงขนาบทะเลแดง มันก็แห้งไป และพระองค์ทรงนำท่านข้ามที่ลึกอย่างกับเดินข้ามถิ่นทุรกันดาร

¹⁰Und er rettete sie von der Hand des Hassers und erlöste sie aus der Hand des Feindes.

¹⁰พระองค์จึงทรงช่วยท่านให้พ้นมือของผู้ที่เกลียดชังท่าน และไถ่ท่านจากเงื้อมมือของศัตรู

¹¹Und das Wasser bedeckte ihre Bedränger, nicht einer von ihnen blieb übrig.

¹¹และน้ำท่วมปฏิปักษ์ของท่าน เขาไม่เหลือสักคนเดียว

¹²Da glaubten sie seinen Worten und sangen sein Lob.

¹²แล้วท่านเชื่อพระวจนะของพระองค์ ท่านร้องเพลงสรรเสริญพระองค์

¹³Aber sie vergaßen seine Werke bald, sie warteten nicht auf seinen Rat,

¹³แต่ไม่ช้าท่านก็ลืมพระราชกิจของพระองค์เสีย ท่านไม่คอยพระดำรัสปรึกษาของพระองค์

¹⁴sondern ließen sich gelüsten in der Wüste und versuchten Gott in der Einöde.

¹⁴แต่ในถิ่นทุรกันดารนั้นท่านมีความอยากอย่างรุนแรง และได้ทดลองพระเจ้าในทะเลทราย

¹⁵Und er gab ihnen, was sie forderten, sandte aber eine Seuche unter sie.

¹⁵พระองค์ทรงประทานสิ่งที่ท่านขอ แต่ทรงใช้โรคผอมแห้งมาท่ามกลางจิตใจท่าน

¹⁶Und sie wurden eifersüchtig auf Mose im Lager, auf Aaron, den Heiligen des HERRN.

¹⁶เมื่อคนในค่ายริษยาโมเสสและอาโรนวิสุทธิชนของพระเยโฮวาห์

¹⁷Da tat sich die Erde auf und verschlang Datan und bedeckte die Rotte Abirams;

¹⁷พื้นแผ่นดินอ้าปากกลืนดาธานและทับคณะอาบีรัมเสีย

¹⁸und Feuer verzehrte ihre Rotte, die Flamme versengte die Gottlosen.

¹⁸ไฟระเบิดในคณะของท่านและเปลวเพลิงผลาญคนชั่วเสีย

¹⁹Sie machten ein Kalb am Horeb und warfen sich nieder vor dem gegossenen Bild.

¹⁹ท่านได้สร้างลูกวัวในโฮเรบและนมัสการรูปเคารพหล่อ

²⁰Sie vertauschten ihre Herrlichkeit gegen das Abbild eines Stiers, der Gras frißt.

²⁰ท่านจึงเอาสง่าราศีของพระเจ้าแลกกับรูปของวัวที่กินหญ้า

²¹Sie vergaßen Gottes, ihres Retters, der große Dinge in Ägypten getan,

²¹ท่านลืมพระเจ้า พระผู้ช่วยให้รอดของท่าน ผู้ได้ทรงกระทำพระราชกิจใหญ่โตในอียิปต์

²²Wunder im Lande Hams, Furchtbares am Schilfmeer.

²²ทำการมหัศจรรย์ในแผ่นดินของฮามและสิ่งน่าคร้ามกลัวที่ทะเลแดง

²³Und er gedachte sie zu vertilgen, wenn nicht Mose, sein Auserwählter, in den Riß getreten wäre vor seinem Angesicht, um seinen Grimm abzuwenden, daß er sie nicht vertilgte.

²³เพราะฉะนั้นพระองค์ตรัสว่าจะทำลายท่านเสีย ดีแต่โมเสสผู้เลือกสรรของพระองค์ได้มายืนเฝ้าทัดทานพระองค์ เพื่อหันพระพิโรธของพระองค์เสียจากการทำลาย

²⁴Sie verachteten das liebliche Land, sie glaubten seinem Worte nicht.

²⁴แล้วท่านก็ดูถูกแผ่นดินอันร่มรื่นนั้น ท่านไม่เชื่อพระวนจะของพระองค์

²⁵Und sie murrten in ihren Zelten, sie gehorchten nicht der Stimme des HERRN.

²⁵ท่านบ่นอยู่ในเต็นท์ของท่าน และไม่ฟังพระสุรเสียงของพระเยโฮวาห์

²⁶Da erhob er seine Hand und schwur , sie niederzustrecken in der Wüste

²⁶เพราะฉะนั้นพระองค์ทรงยกพระหัตถ์ของพระองค์ปฏิญาณต่อท่าน ว่าจะทำให้ท่านล้มตายในถิ่นทุรกันดาร

²⁷und ihren Samen unter die Nationen zu werfen und sie zu zerstreuen in die Länder.

²⁷และจะกระจายเชื้อสายของท่านไปท่ามกลางประชาชาติ หว่านเขาไปทั่วประเทศทั้งหลาย

²⁸Und sie hängten sich an den Baal-Peor und aßen Opfer der toten Götzen ,

²⁸แล้วท่านก็ไปติดพันอยู่กับพระบาอัลแห่งเมืองเปโอร์ และรับประทานเครื่องสัตวบูชาที่บูชาพระตาย

²⁹und sie erzürnten ihn mit ihrem Tun; da brach die Plage unter ihnen aus.

²⁹ท่านยั่วเย้าพระองค์ให้ทรงกริ้วด้วยการกระทำของท่าน และโรคระบาดเกิดขึ้นท่ามกลางท่าน

³⁰Aber Pinehas trat auf und übte Gericht, so daß die Plage aufgehalten ward.

³⁰แล้วฟีเนหัสได้ยืนขึ้นจัดการลงโทษและโรคระบาดนั้นก็หยุด

³¹Das wurde ihm zur Gerechtigkeit gerechnet auf alle Geschlechter, in Ewigkeit.

³¹ที่เขาทำนั้นพระองค์ทรงนับว่าเป็นความชอบธรรมแก่เขาตลอดทุกชั่วอายุสืบต่อไปเป็นนิตย์

³²Und sie erzürnten ihn am Haderwasser, und es erging Mose übel um ihretwillen.

³²ท่านทำให้พระองค์กริ้วที่น้ำแห่งการโต้เถียง เพราะเรื่องของท่านนี้ โมเสสก็พลอยเสียหายด้วย

³³Denn sie betrübten seinen Geist, und er redete unbedacht mit seinen Lippen.

³³เพราะท่านทำให้จิตใจโมเสสขมขื่น ดังนั้นริมฝีปากของเขาจึงพูดถ้อยคำหุนหัน

³⁴Sie vertilgten die Völker nicht, von denen der HERR ihnen gesagt hatte;

³⁴ท่านมิได้ทำลายชนชาติทั้งหลายตามที่พระเยโฮวาห์ทรงบัญชาท่านไว้

³⁵sondern ließen sich ein mit den Heiden und lernten ihre Weise.

³⁵แต่ท่านได้ปะปนกับประชาชาติเหล่านั้น และหัดทำอย่างที่เขาทำกัน

³⁶Und sie dienten ihren Götzen, und diese wurden ihnen zum Fallstrick.

³⁶ท่านปรนนิบัติรูปเคารพของเขาซึ่งกลายเป็นบ่วงสำหรับท่าน

³⁷Und sie opferten ihre Söhne und ihre Töchter den bösen Geistern.

³⁷ท่านฆ่าบุตรชายและบุตรสาวของท่านถวายเป็นเครื่องสักการบูชาแก่ปีศาจ

³⁸Und sie vergossen unschuldiges Blut, das Blut ihrer Söhne und ihrer Töchter, welche sie den Götzen Kanaans opferten, und so wurde das Land durch Blutschulden entweiht.

³⁸ท่านเทโลหิตผู้ไร้ผิดออกมาคือโลหิตบุตรชายบุตรสาวของท่าน ผู้ซึ่งท่านได้ฆ่าเป็นเครื่องสักการบูชาแก่รูปเคารพแห่งคานาอัน แผ่นดินก็มลทินไปด้วยโลหิต

³⁹Und sie befleckten sich mit ihren Werken und hurten mit ihrem Tun.

³⁹ท่านจึงเป็นคนไม่สะอาดด้วยการกระทำของท่าน และประพฤติเยี่ยงโสเภณีในการกระทำของท่าน

⁴⁰Da entbrannte der Zorn des HERRN wider sein Volk, und er faßte einen Abscheu gegen sein Erbe.

⁴⁰แล้วความกริ้วของพระเยโฮวาห์ก็พลุ่งขึ้นต่อประชาชนของพระองค์ และพระองค์ทรงรังเกียจมรดกของพระองค์

⁴¹Und er gab sie in die Hand der Nationen, daß ihre Hasser über sie herrschten.

⁴¹พระองค์ทรงมอบท่านไว้ในมือประชาชาติต่างๆ บรรดาผู้ที่เกลียดท่านจึงปกครองเหนือท่าน

⁴²Und ihre Feinde bedrückten sie, und sie wurden gedemütigt unter ihre Hand.

⁴²ศัตรูของท่านได้บีบบังคับท่านและท่านตกไปอยู่ใต้อำนาจของเขา

⁴³Er errettete sie oftmals; aber sie widerstrebten ihm mit ihren Anschlägen und kamen herunter durch eigene Schuld.

⁴³พระองค์ทรงช่วยท่านให้พ้นหลายครั้ง แต่ท่านมักกบฏในจุดประสงค์ของท่าน และถูกเหยียดลงด้วยความชั่วช้าของท่าน

⁴⁴Aber er sah ihre Not an, als er ihr Schreien hörte,

⁴⁴ถึงอย่างไร เมื่อพระองค์สดับเสียงร้องทูลของท่าน พระองค์ทรงสนพระทัยในความทุกข์ใจของท่าน

⁴⁵und gedachte seines Bundes mit ihnen und empfand Mitleid nach seiner großen Huld

⁴⁵เพื่อเห็นแก่ท่าน พระองค์ทรงระลึกถึงพันธสัญญาของพระองค์ และกลับทรงกรุณาตามความเมตตาอันอุดมของพระองค์

⁴⁶und ließ sie Erbarmen finden bei denen, die sie gefangen hielten.

⁴⁶พระองค์ทรงให้ท่านได้รับความสงสารจากบรรดาผู้ที่ได้ยึดท่านไปเป็นเชลย

⁴⁷Hilf uns, HERR, unser Gott, sammle uns aus den Heiden, daß wir deinem heiligen Namen danken und uns glücklich preisen, zu deinem Ruhm!

⁴⁷ข้าแต่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลายให้รอด และขอทรงรวบรวมข้าพระองค์ทั้งหลายจากท่ามกลางประชาชาติต่างๆ เพื่อข้าพระองค์ทั้งหลายจะโมทนาขอบพระคุณพระนามบริสุทธิ์ของพระองค์ และเริงโลดในการสรรเสริญพระองค์

⁴⁸Gelobt sei der HERR, der Gott Israels, von Ewigkeit zu Ewigkeit, und alles Volk soll sagen: Amen! Hallelujah!

⁴⁸จงถวายสาธุการแด่พระเยโฮวาห์พระเจ้าของอิสราเอลแต่นิรันดร์กาลจนถึงนิรันดร์กาล และขอประชาชนทั้งปวงกล่าวว่า "เอเมน" จงสรรเสริญพระเยโฮวาห์เถิด