1«Danket dem Herrn, denn er ist gütig, denn seine Gnade währt ewig!»
1โอ จงโมทนาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์ เพราะพระองค์ประเสริฐ เพราะความเมตตาของพระองค์ดำรงเป็นนิตย์
2So sollen sagen die Erlösten des HERRN, die er aus der Hand des Feindes erlöst
2ให้ผู้ที่พระเยโฮวาห์ทรงไถ่ไว้แล้วกล่าวดังนั้นเถิด คือผู้ที่พระองค์ทรงไถ่ไว้จากมือของปรปักษ์
3und die er aus den Ländern zusammengebracht hat, vom Aufgang und vom Niedergang, von Mitternacht und vom Meer,
3และรวบรวมเข้ามาจากแผ่นดินทั้งหลาย จากตะวันออก และจากตะวันตก จากเหนือและจากใต้
4die irregingen in der Wüste, auf ungebahntem Weg und keine Stadt fanden, wo sie wohnen konnten,
4เขาก็พเนจรอยู่ในป่าในที่แห้งแล้ง หาไม่พบทางที่จะเข้านครซึ่งพอจะอาศัยได้
5hungrig und durstig, daß ihre Seele in ihnen verschmachtete.
5หิวโหยและกระหาย จิตใจของเขาก็อ่อนระอาไปในตัวเขา
6Da schrieen sie zum HERRN in ihrer Not, und er rettete sie aus ihren Ängsten
6แล้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงช่วยเขาให้พ้นจากความทุกข์ใจของเขา
7und führte sie auf den rechten Weg, daß sie zu einer bewohnten Stadt gelangten,
7พระองค์ทรงนำเขาไปในทางตรงจนเขามาถึงนครซึ่งพอจะอาศัยได้
8die sollen dem HERRN danken für seine Gnade und für seine Wunder an den Menschenkindern,
8ให้เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อบุตรทั้งหลายของมนุษย์
9daß er die durstige Seele getränkt und die hungernde Seele mit Gutem gesättigt hat!
9เพราะผู้ที่กระหาย พระองค์ทรงให้เขาอิ่ม และผู้ที่หิว พระองค์ทรงให้เขาหนำใจด้วยของดี
10Die in Finsternis und Todesschatten saßen, gebunden in Elend und Eisen,
10ผู้ที่นั่งอยู่ในความมืดและเงามัจจุราช ถูกขังอยู่ด้วยความทุกข์ยากและติดตรวน
11weil sie den Geboten Gottes widerstrebt und den Rat des Höchsten verachtet hatten,
11เพราะเขากบฏต่อพระวจนะของพระเจ้า และหยามคำปรึกษาขององค์ผู้สูงสุด
12so daß er ihr Herz durch Strafe beugte, daß sie dalagen und ihnen niemand half.
12พระองค์จึงทรงกระทำจิตใจของเขาทั้งหลายให้ถ่อมลงด้วยงานหนัก เขาล้มลงและไม่มีใครช่วย
13Da schrieen sie zum HERRN in ihrer Not, und er rettete sie aus ihren Ängsten,
13แล้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงให้เขารอดจากความทุกข์ใจของเขา
14und führte sie aus Finsternis und Todesschatten heraus und zerriß ihre Bande,
14พระองค์ทรงนำเขาออกมาจากความมืดและเงามัจจุราช และทรงระเบิดพันธนะของเขาให้ขาดสะบั้น
15die sollen dem HERRN danken für seine Gnade und für seine Wunder an den Menschenkindern,
15ให้เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อบุตรทั้งหลายของมนุษย์
16daß er eherne Türen zerbricht und eiserne Riegel zerschlägt!
16เพราะพระองค์ทรงพังประตูทองสัมฤทธิ์และทรงตัดซี่ลูกกรงเหล็กเสีย
17Die Toren, die wegen ihrer Übertretung und um ihrer Missetaten willen geplagt wurden,
17เขาเป็นคนโง่เพราะการละเมิดของเขา และเพราะความชั่วช้าของเขา เขาต้องทนความทุกข์ยาก
18daß ihrer Seele vor aller Nahrung ekelte und sie nahe waren den Pforten des Todes.
18จิตใจเขารังเกียจอาหารทุกชนิดและเข้าไปใกล้ประตูความตาย
19Da schrieen sie zum HERRN in ihrer Not, und er rettete sie aus ihren Ängsten.
19แล้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงให้เขารอดจากความทุกข์ใจของเขา
20Er sandte sein Wort und machte sie gesund und ließ sie ihren Gräbern entrinnen,
20พระองค์ทรงใช้พระวจนะของพระองค์ไปรักษาเขา และทรงช่วยเขาให้พ้นจากสิ่งต่างๆที่จะทำลายเขา
21die sollen dem HERRN danken für seine Gnade und für seine Wunder an den Menschenkindern,
21ให้เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์ที่มีอยู่ต่อบุตรทั้งหลายของมนุษย์
22sollen ihm Dankopfer bringen und seine Taten jubelnd erzählen!
22และให้เขาถวายเครื่องสักการบูชาโมทนาพระคุณ และเล่าพระราชกิจของพระองค์ด้วยความชื่นบาน
23Die in Schiffen sich aufs Meer begaben und Handel trieben auf großen Wassern,
23ผู้ที่ลงเรือไปในทะเลทำอาชีพอยู่บนน้ำกว้างใหญ่
24die des HERRN Werke sahen und seine Wunder auf hoher See,
24เขาได้เห็นพระราชกิจของพระเยโฮวาห์ และการมหัศจรรย์ของพระองค์ในที่น้ำลึก
25wenn er sprach und einen Sturmwind erregte, der die Wellen in die Höhe warf,
25เพราะพระองค์ทรงบัญชา และทรงให้เกิดลมพายุซึ่งให้คลื่นทะเลกำเริบ
26daß sie emporfuhren gen Himmel und hinabfuhren zur Tiefe und ihre Seele vor Angst verging;
26คนเหล่านั้นถูกซัดขึ้นไปสู่ท้องฟ้าและลงไปสู่ที่ลึก ใจของเขาละลายไปในเหตุการร้ายของเขา
27daß sie wirbelten und schwankten wie Trunkene, und alle ihre Weisheit dahin war.
27เขาถลาและโซเซไปอย่างคนเมาและสิ้นปัญญาลง
28Da schrieen sie zum HERRN in ihrer Not, und er führte sie heraus aus ihren Ängsten;
28แล้วในความยากลำบากของเขาเมื่อเขาร้องทูลพระเยโฮวาห์ พระองค์ทรงช่วยนำเขาออกจากความทุกข์ใจของเขา
29er stillte den Sturm, daß er schwieg und die Wellen sich beruhigten;
29พระองค์ทรงกระทำให้พายุสงบลงและคลื่นทะเลก็นิ่ง
30und jene wurden froh, daß sie sich legten; und er führte sie an das erwünschte Gestade,
30แล้วเขาก็ยินดีเพราะเขามีความเงียบ และพระองค์ทรงนำเขามายังท่าที่เขาปรารถนา
31die sollen dem HERRN danken für seine Gnade und für seine Wunder an den Menschenkindern
31ให้เขาขอบพระคุณพระเยโฮวาห์เพราะความดีของพระองค์ เพราะการมหัศจรรย์ของพระองค์ที่มีต่อบุตรทั้งหลายของมนุษย์
32und sollen ihn erheben in der Versammlung des Volkes und im Kreise der Ältesten ihn rühmen!
32ให้เขายอพระเกียรติพระองค์ในชุมนุมประชาชน และสรรเสริญพระองค์ในที่ประชุมของผู้อาวุโส
33Er machte Ströme zur Wüste und ließ Wasserquellen vertrocknen;
33พระองค์ทรงเปลี่ยนแม่น้ำให้เป็นถิ่นทุรกันดาร น้ำพุให้เป็นดินแห้งผาก
34fruchtbares Land wurde zur Salzwüste wegen der Bosheit derer, die es bewohnten.
34แผ่นดินที่มีผลดกให้เป็นที่แห้งแล้ง เพราะเหตุความโหดร้ายของชาวเมือง
35Er machte aber auch die Wüste zum Wasserteich und dürres Land zu Wasserquellen.
35พระองค์ทรงเปลี่ยนถิ่นทุรกันดารให้เป็นสระน้ำ แผ่นดินแห้งผากให้เป็นน้ำพุ
36Und er ließ Hungrige daselbst wohnen, und sie gründeten eine bewohnte Stadt;
36และพระองค์ทรงให้คนหิวโหยอาศัยที่นั่น เพื่อเขาจะสถาปนานครซึ่งพอจะอาศัยได้
37und sie säten Äcker an und pflanzten Weinberge und hatten von den Früchten einen schönen Ertrag;
37เขาหว่านนา และปลูกสวนองุ่นและได้ผลดกมาก
38und er segnete sie, daß sie sich stark mehrten, und auch ihres Viehs machte er nicht wenig,
38โดยพระพรของพระองค์เขาทั้งหลายทวีผลมากยิ่ง และพระองค์มิได้ทรงให้วัวของเขาลดจำนวนลง
39nachdem sie vermindert worden waren und gedemütigt durch den Druck des Unglücks und Kummers,
39เมื่อเขาถูกทำให้น้อยลงและถูกเหยียดให้ต่ำโดยการบีบบังคับกับความยากลำบากและความโศกเศร้า
40als er Verachtung auf die Fürsten goß und sie irregehen ließ in unwegsamer Wildnis;
40พระองค์ทรงเทความดูหมิ่นลงบนเจ้านาย ทรงกระทำให้เขาพเนจรไปในถิ่นทุรกันดารที่ไม่มีหนทาง
41aber er erhob den Armen aus dem Elend und machte die Geschlechter wie Schafherden.
41แต่พระองค์ทรงยกคนขัดสนขึ้นจากความทุกข์ยาก และกระทำให้ครอบครัวของเขามากอย่างฝูงแพะแกะ
42Die Redlichen sollen es sehen und sich freuen, und alle Bosheit soll ihr Maul verschließen!
42คนชอบธรรมจะเห็นและยินดี และความชั่วช้าทั้งปวงก็จะปิดปากของมัน
43Wer weise ist, der beobachte solches und merke sich die Gnadenerweisungen des HERRN!
43ผู้ใดฉลาดและจะรักษาสิ่งเหล่านี้ ก็จะเข้าใจถึงความเมตตาของพระเยโฮวาห์