1[] Και απεκριθη ο Σωφαρ ο Νααμαθιτης και ειπε·
1ויען צפר הנעמתי ויאמר׃
2Δεν διδεται αποκρισις εις το πληθος των λογων; και ο πολυλογος θελει δικαιωθη;
2הרב דברים לא יענה ואם איש שפתים יצדק׃
3Αι φλυαριαι σου θελουσιν αποστομωσει τους ανθρωπους; και οταν περιγελας, δεν θελει σε καταισχυνει τις;
3בדיך מתים יחרישו ותלעג ואין מכלם׃
4Διοτι ειπες, Η ομιλια μου ειναι καθαρα, και ειμαι καθαρος ενωπιον σου.
4ותאמר זך לקחי ובר הייתי בעיניך׃
5Αλλ' ειθε να ελαλει ο Θεος και να ηνοιγε τα χειλη αυτου εναντιον σου.
5ואולם מי יתן אלוה דבר ויפתח שפתיו עמך׃
6Και να σοι εφανερονε τα κρυφια της σοφιας, οτι ειναι διπλασια των οσα γνωριζονται. Εξευρε λοιπον, οτι ο Θεος απαιτει απο σου ολιγωτερον της ανομιας σου.
6ויגד לך תעלמות חכמה כי כפלים לתושיה ודע כי ישה לך אלוה מעונך׃
7[] Δυνασαι να εξιχνιασης τα βαθη του Θεου; δυνασαι να εξιχνιασης τον Παντοδυναμον με εντελειαν;
7החקר אלוה תמצא אם עד תכלית שדי תמצא׃
8Ταυτα ειναι ως τα υψη του ουρανου· τι δυνασαι να καμης; ειναι βαθυτερα του αδου· τι δυνασαι να γνωρισης;
8גבהי שמים מה תפעל עמקה משאול מה תדע׃
9Το μετρον αυτων ειναι μακροτερον της γης, και πλατυτερον της θαλασσης.
9ארכה מארץ מדה ורחבה מני ים׃
10Εαν θεληση να χαλαση και να κλειση, η να συναξη, τοτε τις δυναται να εμποδιση αυτον;
10אם יחלף ויסגיר ויקהיל ומי ישיבנו׃
11Διοτι αυτος γνωριζει την ματαιοτητα των ανθρωπων, και βλεπει την ασεβειαν· και δεν θελει εξετασει;
11כי הוא ידע מתי שוא וירא און ולא יתבונן׃
12Ο δε ματαιος ανθρωπος υπερηφανευεται, και γενναται ο ανθρωπος αγριον οναριον.
12ואיש נבוב ילבב ועיר פרא אדם יולד׃
13[] Εαν συ ετοιμασης την καρδιαν σου και εκτεινης τας χειρας σου προς αυτον·
13אם אתה הכינות לבך ופרשת אליו כפך׃
14εαν την ανομιαν, την εν χερσι σου, απομακρυνης και δεν αφινης να κατοικηση ασεβεια εν ταις σκηναις σου·
14אם און בידך הרחיקהו ואל תשכן באהליך עולה׃
15τοτε βεβαιως θελεις υψωσει το προσωπον σου ακηλιδωτον· μαλιστα θελεις εισθαι σταθερος και δεν θελεις φοβεισθαι.
15כי אז תשא פניך ממום והיית מצק ולא תירא׃
16Διοτι συ θελεις λησμονησει την θλιψιν· θελεις ενθυμηθη αυτην ως υδατα διαρρευσαντα·
16כי אתה עמל תשכח כמים עברו תזכר׃
17και ο καιρος σου θελει ανατειλει λαμπροτερος της μεσημβριας· και εαν επελθη σκοτος επι σε, παλιν θελεις γεινει ως η αυγη·
17ומצהרים יקום חלד תעפה כבקר תהיה׃
18και θελεις εισθαι ασφαλης, διοτι υπαρχει ελπις εις σε· ναι, θελεις σκαπτει δια την σκηνην σου και θελεις κοιμασθαι εν ασφαλεια·
18ובטחת כי יש תקוה וחפרת לבטח תשכב׃
19θελεις πλαγιαζει, και ουδεις θελει σε τρομαζει· και πολλοι θελουσιν ικετευει το προσωπον σου.
19ורבצת ואין מחריד וחלו פניך רבים׃
20Των δε ασεβων οι οφθαλμοι θελουσι μαρανθη, και καταφυγιον θελει λειψει απ' αυτων, και η ελπις αυτων θελει εισθαι να εκπνευσωσι.
20ועיני רשעים תכלינה ומנוס אבד מנהם ותקותם מפח נפש׃