1[] Και απεκριθη Ελιφας ο Θαιμανιτης και ειπε·
1ויען אליפז התמני ויאמר׃
2Δυναται ανθρωπος να ωφεληση τον Θεον, διοτι φρονιμος ων δυναται να ωφελη εαυτον;
2הלאל יסכן גבר כי יסכן עלימו משכיל׃
3Ειναι ευχαριστησις εις τον Παντοδυναμον, εαν ησαι δικαιος; η κερδος, εαν καθιστας αμεμπτους τας οδους σου;
3החפץ לשדי כי תצדק ואם בצע כי תתם דרכיך׃
4Μηπως φοβουμενος σε θελει σε ελεγξει και θελει ελθει εις κρισιν μετα σου;
4המיראתך יכיחך יבוא עמך במשפט׃
5[] Η κακια σου δεν ειναι μεγαλη; και αι ανομιαι σου απειροι;
5הלא רעתך רבה ואין קץ לעונתיך׃
6Διοτι ελαβες ενεχυρον παρα του αδελφου σου αναιτιως και εστερησας τους γυμνους απο του ενδυματος αυτων.
6כי תחבל אחיך חנם ובגדי ערומים תפשיט׃
7Δεν εποτισας υδωρ τον διψωντα, και ηρνηθης αρτον εις τον πεινωντα.
7לא מים עיף תשקה ומרעב תמנע לחם׃
8Ο δε ισχυρος ανθρωπος απελαμβανε την γην· και ο περιβλεπτος κατωκει εν αυτη.
8ואיש זרוע לו הארץ ונשוא פנים ישב בה׃
9Χηρας απεβαλες αβοηθητους, και οι βραχιονες των ορφανων συνετριβησαν υπο σου.
9אלמנות שלחת ריקם וזרעות יתמים ידכא׃
10Δια τουτο παγιδες σε περιεκυκλωσαν, και φοβος αιφνιδιος σε ταραττει·
10על כן סביבותיך פחים ויבהלך פחד פתאם׃
11και σκοτος, ωστε δεν βλεπεις· και πλημμυρα υδατων σε σκεπαζει.
11או חשך לא תראה ושפעת מים תכסך׃
12Δεν ειναι ο Θεος εν τοις υψηλοις του ουρανου; και θεωρησον το υψος των αστρων, ποσον υψηλα ειναι
12הלא אלוה גבה שמים וראה ראש כוכבים כי רמו׃
13Και συ λεγεις, Τι γνωριζει ο Θεος; δυναται να κρινη δια του γνοφου;
13ואמרת מה ידע אל הבעד ערפל ישפוט׃
14Νεφη αποκρυπτουσιν αυτον, και δεν βλεπει, και τον γυρον του ουρανου διαπορευεται.
14עבים סתר לו ולא יראה וחוג שמים יתהלך׃
15[] Μηπως θελεις φυλαξει την παντοτεινην οδον, την οποιαν επατησαν οι ανομοι;
15הארח עולם תשמר אשר דרכו מתי און׃
16Οιτινες αφηρπασθησαν αωρως, και το θεμελιον αυτων κατεποντισε χειμαρρος·
16אשר קמטו ולא עת נהר יוצק יסודם׃
17οιτινες ειπον προς τον Θεον, αποστηθι αφ' ημων· και τι θελει καμει ο Παντοδυναμος εις αυτους;
17האמרים לאל סור ממנו ומה יפעל שדי למו׃
18Αλλ' αυτος ενεπλησεν αγαθων τους οικους αυτων· πλην μακραν απ' εμου η βουλη των ασεβων.
18והוא מלא בתיהם טוב ועצת רשעים רחקה מני׃
19Οι δικαιοι βλεπουσι και αγαλλονται· και οι αθωοι μυκτηριζουσιν αυτους.
19יראו צדיקים וישמחו ונקי ילעג למו׃
20Η μεν περιουσια ημων δεν ηφανισθη, το υπολοιπον ομως αυτων κατατρωγει πυρ.
20אם לא נכחד קימנו ויתרם אכלה אש׃
21[] Οικειωθητι λοιπον μετ' αυτου και εσο εν ειρηνη· ουτω θελει ελθει καλον εις σε.
21הסכן נא עמו ושלם בהם תבואתך טובה׃
22Δεχθητι λοιπον τον νομον εκ του στοματος αυτου, και βαλε τους λογους αυτου εν τη καρδια σου.
22קח נא מפיו תורה ושים אמריו בלבבך׃
23Εαν επιστρεψης προς τον Παντοδυναμου, θελεις ανοικοδομηθη, εκδιωξας την ανομιαν μακραν απο των σκηνων σου.
23אם תשוב עד שדי תבנה תרחיק עולה מאהלך׃
24Και θελεις επισωρευσει το χρυσιον ως χωμα και το χρυσιον του Οφειρ ως τας πετρας των χειμαρρων.
24ושית על עפר בצר ובצור נחלים אופיר׃
25Και ο Παντοδυναμος θελει εισθαι ο υπερασπιστης σου, και θελεις εχει πληθος αργυριου.
25והיה שדי בצריך וכסף תועפות לך׃
26Διοτι τοτε θελεις ευφραινεσθε εις τον Παντοδυναμον, και θελεις υψωσει το προσωπον σου προς τον Θεον.
26כי אז על שדי תתענג ותשא אל אלוה פניך׃
27Θελεις δεηθη αυτου, και θελει σου εισακουσει, και θελεις αποδωσει τας ευχας σου.
27תעתיר אליו וישמעך ונדריך תשלם׃
28Και ο, τι αποφασισης, θελει κατορθουσθαι εις σε· και το φως θελει φεγγει επι τας οδους σου.
28ותגזר אומר ויקם לך ועל דרכיך נגה אור׃
29Οταν ταπεινωθη τις, τοτε θελεις ειπει, Ειναι υψωσις· διοτι θελει σωσει τον κεκυφοτα τους οφθαλμους.
29כי השפילו ותאמר גוה ושח עינים יושע׃
30Θελει σωσει και τον μη αθωον· ναι, δια της καθαροτητος των χειρων σου θελει σωθη.
30ימלט אי נקי ונמלט בבר כפיך׃