1[] Τοτε Ελιφας ο Θαιμανιτης απεκριθη και ειπεν·
1ויען אליפז התימני ויאמר׃
2Εαν επιχειρισθωμεν να λαλησωμεν προς σε, θελεις δυσαρεστηθη; αλλα τις δυναται να κρατηθη απο του να ομιληση;
2הנסה דבר אליך תלאה ועצר במלין מי יוכל׃
3Ιδου, συ ενουθετησας πολλους· και χειρας αδυνατους ενισχυσας.
3הנה יסרת רבים וידים רפות תחזק׃
4Οι λογοι σου υπεστηριξαν τους κλονιζομενους, και γονατα καμπτοντα ενεδυναμωσας.
4כושל יקימון מליך וברכים כרעות תאמץ׃
5Τωρα δε ηλθεν επι σε τουτο, και βαρυθυμεις· σε εγγιζει, και ταραττεσαι.
5כי עתה תבוא אליך ותלא תגע עדיך ותבהל׃
6Ο φοβος σου δεν ειναι το θαρρος σου, και η ευθυτης των οδων σου η ελπις σου;
6הלא יראתך כסלתך תקותך ותם דרכיך׃
7[] Ενθυμηθητι, παρακαλω· τις αθωος ων απωλεσθη; και που εξωλοθρευθησαν οι ευθεις;
7זכר נא מי הוא נקי אבד ואיפה ישרים נכחדו׃
8Καθως εγω ειδον, οσοι ηροτριασαν ανομιαν και εσπειραν ασεβειαν, θεριζουσιν αυτας·
8כאשר ראיתי חרשי און וזרעי עמל יקצרהו׃
9εξολοθρευονται υπο του φυσηματος του Θεου, και απο της πνοης των μυκτηρων αυτου αφανιζονται·
9מנשמת אלוה יאבדו ומרוח אפו יכלו׃
10ο βρυγμος του λεοντος και η φωνη του αγριου λεοντος και το γαυριαμα των σκυμνων, εσβεσθησαν·
10שאגת אריה וקול שחל ושני כפירים נתעו׃
11ο λεων απολλυται δι' ελλειψιν θηραματος, και οι σκυμνοι της λεαινας διασκορπιζονται.
11ליש אבד מבלי טרף ובני לביא יתפרדו׃
12[] Και λογος ηλθεν επ' εμε κρυφιως, και το ωτιον μου ελαβε τι παρ' αυτου.
12ואלי דבר יגנב ותקח אזני שמץ מנהו׃
13Εν μεσω των στοχασμων δια τα οραματα της νυκτος, οτε βαθυς υπνος πιπτει επι τους ανθρωπους,
13בשעפים מחזינות לילה בנפל תרדמה על אנשים׃
14Φρικη συνελαβε με και τρομος, και μεγαλως τα οστα μου συνεσεισε.
14פחד קראני ורעדה ורב עצמותי הפחיד׃
15Και πνευμα διηλθεν απ' εμπροσθεν μου, αι τριχες του σωματος μου ανεσηκωθησαν·
15ורוח על פני יחלף תסמר שערת בשרי׃
16εσταθη, αλλ' εγω δεν διεκρινα την μορφην αυτου· σχημα εφανη εμπροσθεν των οφθαλμων μου· ηκουσα λεπτον φυσημα και φωνην λεγουσαν,
16יעמד ולא אכיר מראהו תמונה לנגד עיני דממה וקול אשמע׃
17Ο ανθρωπος θελει εισθαι δικαιοτερος του Θεου; θελει εισθαι ο ανθρωπος καθαρωτερος του Ποιητου αυτου;
17האנוש מאלוה יצדק אם מעשהו יטהר גבר׃
18Ιδου, αυτος δεν εμπιστευεται εις τους δουλους αυτου, και εν τοις αγγελοις αυτου βλεπει ελαττωμα·
18הן בעבדיו לא יאמין ובמלאכיו ישים תהלה׃
19ποσω μαλλον εις τους κατοικουντας οικιας πηλινας, αιτινες εχουσι το θεμελιον αυτων εν τω χωματι και αφανιζονται εμπροσθεν του σαρακιου;
19אף שכני בתי חמר אשר בעפר יסודם ידכאום לפני עש׃
20Απο πρωι εως εσπερας φθειρονται· χωρις να νοηση τις, αφανιζονται δια παντος.
20מבקר לערב יכתו מבלי משים לנצח יאבדו׃
21Το μεγαλειον αυτων το εν αυτοις δεν παρερχεται; Αποθνησκουσιν, αλλ' ουχι εν σοφια.
21הלא נסע יתרם בם ימותו ולא בחכמה׃