1[] Μη ζηλευε τους κακους ανθρωπους, μηδε επιθυμει να ησαι μετ' αυτων·
1אל תקנא באנשי רעה ואל תתאו להיות אתם׃
2διοτι η καρδια αυτων μελετα καταδυναστευσιν, και τα χειλη αυτων λαλουσι κακουργιας.
2כי שד יהגה לבם ועמל שפתיהם תדברנה׃
3[] Δια της σοφιας οικοδομειται οικος και δια της συνεσεως στερεονεται.
3בחכמה יבנה בית ובתבונה יתכונן׃
4Και δια της γνωσεως τα ταμεια θελουσι γεμισθη απο παντος πολυτιμου και ευφροσυνου πλουτου.
4ובדעת חדרים ימלאו כל הון יקר ונעים׃
5Ο σοφος ανθρωπος ισχυει, και ο ανθρωπος ο φρονιμος αυξανει δυναμιν.
5גבר חכם בעוז ואיש דעת מאמץ כח׃
6Διοτι δια σοφων βουλων θελεις καμει τον πολεμον σου· εκ του πληθους δε των συμβουλων προερχεται σωτηρια.
6כי בתחבלות תעשה לך מלחמה ותשועה ברב יועץ׃
7[] Η σοφια ειναι παραπολυ υψηλη δια τον αφρονα· δεν θελει ανοιξει το στομα αυτου εν τη πυλη.
7ראמות לאויל חכמות בשער לא יפתח פיהו׃
8Οστις μελετα να πραξη κακον, θελει ονομασθη ανηρ κακεντρεχης.
8מחשב להרע לו בעל מזמות יקראו׃
9Η μελετη της αφροσυνης ειναι αμαρτια· και ο χλευαστης βδελυγμα εις τους ανθρωπους.
9זמת אולת חטאת ותועבת לאדם לץ׃
10[] Εαν μικροψυχησης εν τη ημερα της συμφορας, μικρα ειναι η δυναμις σου.
10התרפית ביום צרה צר כחכה׃
11[] Ελευθερονε τους συρομενους εις θανατον, και μη αποσυρου απο των οντων εις ακμην σφαγης.
11הצל לקחים למות ומטים להרג אם תחשוך׃
12Εαν ειπης, Ιδου, ημεις δεν εξευρομεν τουτο· δεν γνωριζει ο σταθμιζων τας καρδιας; και ο φυλαττων την ψυχην σου και αποδιδων εις εκαστον κατα τα εργα αυτου, δεν εξευρει;
12כי תאמר הן לא ידענו זה הלא תכן לבות הוא יבין ונצר נפשך הוא ידע והשיב לאדם כפעלו׃
13[] Υιε μου, φαγε μελι, διοτι ειναι καλον· και κηρηθραν, διοτι ειναι γλυκεια επι του ουρανισκον σου·
13אכל בני דבש כי טוב ונפת מתוק על חכך׃
14Τοιαυτη θελει εισθαι εις την ψυχην σου η γνωσις της σοφιας· οταν ευρης αυτην, τοτε θελεις λαβει αμοιβην, και η ελπις σου δεν θελει εκκοπη.
14כן דעה חכמה לנפשך אם מצאת ויש אחרית ותקותך לא תכרת׃
15[] Μη στηνε παγιδα, ω ανομε, κατα της κατοικιας του δικαιου· μη ταραξης τον τοπον της αναπαυσεως αυτου·
15אל תארב רשע לנוה צדיק אל תשדד רבצו׃
16διοτι ο δικαιος πιπτει επτακις και σηκονεται· αλλ' οι ασεβεις θελουσι πεσει εις ολεθρον.
16כי שבע יפול צדיק וקם ורשעים יכשלו ברעה׃
17[] Εις την πτωσιν του εχθρου σου μη χαρης· και εις το ολισθημα αυτου ας μη ευφραινεται η καρδια σου·
17בנפל אויביך אל תשמח ובכשלו אל יגל לבך׃
18Μηποτε ο Κυριος ιδη και φανη τουτο κακον εις τους οφθαλμους αυτου και μεταστρεψη τον θυμον αυτου απ' αυτου.
18פן יראה יהוה ורע בעיניו והשיב מעליו אפו׃
19[] Μη αγανακτει περι των πονηρευομενων· μη ζηλευε τους ασεβεις·
19אל תתחר במרעים אל תקנא ברשעים׃
20διοτι δεν θελει εχει τελος αγαθον ο κακος· ο λυχνος των ασεβων θελει σβεσθη.
20כי לא תהיה אחרית לרע נר רשעים ידעך׃
21[] Υιε μου, φοβου τον Κυριον και τον βασιλεα· και μη εχε συγκοινωνιαν μετα στασιαστων·
21ירא את יהוה בני ומלך עם שונים אל תתערב׃
22διοτι η συμφορα αυτων θελει επελθει εξαιφνης· και τις γνωριζει αμφοτερων τας τιμωριας;
22כי פתאם יקום אידם ופיד שניהם מי יודע׃
23[] Ταυτα προσετι ειναι δια τους σοφους. Η προσωποληψια εν τη κρισει δεν ειναι καλον.
23גם אלה לחכמים הכר פנים במשפט בל טוב׃
24Τον λεγοντα προς τον ασεβη, Εισαι δικαιος, τουτον οι λαοι θελουσι καταρασθη και τα εθνη θελουσι βδελυττεσθαι·
24אמר לרשע צדיק אתה יקבהו עמים יזעמוהו לאמים׃
25αλλ' εις τους ελεγχοντας αυτον θελει εισθαι χαρις, και ευλογια αγαθων θελει ελθει επ' αυτους.
25ולמוכיחים ינעם ועליהם תבוא ברכת טוב׃
26Οστις αποκρινεται λογους ορθους, ειναι ως ο φιλων τα χειλη.
26שפתים ישק משיב דברים נכחים׃
27[] Διαταττε το εργον σου εξω και προετοιμαζε αυτο εις σεαυτον εν τω αγρω· και επειτα οικοδομησον τον οικον σου.
27הכן בחוץ מלאכתך ועתדה בשדה לך אחר ובנית ביתך׃
28[] Μη ησο μαρτυς αδικος κατα του πλησιον σου, μηδε απατα δια των χειλεων σου.
28אל תהי עד חנם ברעך והפתית בשפתיך׃
29Μη ειπης, Καθως εκαμεν εις εμε, ουτω θελω καμει εις αυτον· θελω αποδωσει εις τον ανθρωπον κατα το εργον αυτου.
29אל תאמר כאשר עשה לי כן אעשה לו אשיב לאיש כפעלו׃
30[] Διεβαινον δια του αγρου του οκνηρου και δια του αμπελωνος του ανθρωπου του ενδεους φρενων·
30על שדה איש עצל עברתי ועל כרם אדם חסר לב׃
31και ιδου, πανταχου ειχον βλαστησει ακανθαι· κνιδαι ειχον σκεπασει το προσωπον αυτου, και το λιθοφραγμα αυτου ητο κατακεκρημνισμενον.
31והנה עלה כלו קמשנים כסו פניו חרלים וגדר אבניו נהרסה׃
32Τοτε εγω θεωρησας εσυλλογισθην εν τη καρδια μου· ειδον, και ελαβον διδασκαλιαν.
32ואחזה אנכי אשית לבי ראיתי לקחתי מוסר׃
33Ολιγος υπνος, ολιγος νυσταγμος, ολιγη συμπλοκη των χειρων εις τον υπνον·
33מעט שנות מעט תנומות מעט חבק ידים לשכב׃
34επειτα η πτωχεια σου ερχεται ως ταχυδρομος, και η ενδεια σου ως ανηρ ενοπλος.
34ובא מתהלך רישך ומחסריך כאיש מגן׃