1[] Υιε μου, προσεχε εις την σοφιαν μου, κλινον το ωτιον σου εις την συνεσιν μου·
1בני לחכמתי הקשיבה לתבונתי הט אזנך׃
2δια να τηρης φρονησιν και τα χειλη σου να φυλαττωσι γνωσιν.
2לשמר מזמות ודעת שפתיך ינצרו׃
3Διοτι τα χειλη της αλλοτριας γυναικος σταζουσιν ως κηρηθρα μελιτος, και ο ουρανισκος αυτης ειναι μαλακωτερος ελαιου·
3כי נפת תטפנה שפתי זרה וחלק משמן חכה׃
4το τελος ομως αυτης ειναι πικρον ως αψινθιον, οξυ ως μαχαιρα διστομος.
4ואחריתה מרה כלענה חדה כחרב פיות׃
5Οι ποδες αυτης καταβαινουσιν εις θανατον· τα βηματα αυτης καταντωσιν εις τον αδην.
5רגליה ירדות מות שאול צעדיה יתמכו׃
6δια να μη γνωρισης την οδον της ζωης, αι πορειαι αυτης ειναι αστατοι και ουχι ευδιαγνωστοι.
6ארח חיים פן תפלס נעו מעגלתיה לא תדע׃
7Ακουσατε μου λοιπον τωρα, τεκνα, και μη αποστραφητε τους λογους του στοματος μου.
7ועתה בנים שמעו לי ואל תסורו מאמרי פי׃
8Απομακρυνον την οδον σου απ' αυτης, και μη πλησιασης εις την θυραν του οικου αυτης,
8הרחק מעליה דרכך ואל תקרב אל פתח ביתה׃
9δια να μη δωσης την τιμην σου εις αλλους και τα ετη σου εις τους ανελεημονας·
9פן תתן לאחרים הודך ושנתיך לאכזרי׃
10δια να μη χορτασθωσι ξενοι απο της περιουσιας σου και οι κοποι σου ελθωσιν εις οικον αλλοτριου,
10פן ישבעו זרים כחך ועצביך בבית נכרי׃
11και συ στεναζης εις τα εσχατα σου, οταν η σαρξ σου και το σωμα σου καταναλωθωσι,
11ונהמת באחריתך בכלות בשרך ושארך׃
12και λεγης, Πως εμισησα την παιδειαν, και η καρδια μου κατεφρονησε τους ελεγχους,
12ואמרת איך שנאתי מוסר ותוכחת נאץ לבי׃
13και δεν υπηκουσα εις την φωνην των διδασκοντων με, ουδε εκλινα το ωτιον μου εις τους νουθετουντας με.
13ולא שמעתי בקול מורי ולמלמדי לא הטיתי אזני׃
14Παρ' ολιγον επεσον εις παν κακον, εν μεσω της συναξεως και της συναγωγης.
14כמעט הייתי בכל רע בתוך קהל ועדה׃
15[] Πινε υδατα εκ της δεξαμενης σου και πηγαζοντα εκ του φρεατος σου·
15שתה מים מבורך ונזלים מתוך בארך׃
16Ας εκχεωνται εξω αι πηγαι σου, και τα ρυακια των υδατων σου εις τας πλατειας·
16יפוצו מעינתיך חוצה ברחבות פלגי מים׃
17σου μονου ας ηναι αυτα, και ουχι ξενων μετα σου·
17יהיו לך לבדך ואין לזרים אתך׃
18η πηγη σου ας ηναι ευλογημενη· και ευφραινου μετα της γυναικος της νεοτητος σου.
18יהי מקורך ברוך ושמח מאשת נעורך׃
19Ας ηναι εις σε ως ελαφος ερασμια και δορκας κεχαριτωμενη· ας σε ποτιζωσιν οι μαστοι αυτης εν παντι καιρω· ευφραινου παντοτε εις την αγαπην αυτης.
19אילת אהבים ויעלת חן דדיה ירוך בכל עת באהבתה תשגה תמיד׃
20Και δια τι, υιε μου, θελεις θελγεσθαι υπο ξενης και θελεις εναγκαλιζεσθαι κολπον αλλοτριας;
20ולמה תשגה בני בזרה ותחבק חק נכריה׃
21Διοτι του ανθρωπου αι οδοι ειναι ενωπιον των οφθαλμων του Κυριου, και σταθμιζει πασας τας πορειας αυτου.
21כי נכח עיני יהוה דרכי איש וכל מעגלתיו מפלס׃
22Αι ιδιαι αυτου ανομιαι θελουσι συλλαβει τον ασεβη, και με τα σχοινια της αμαρτιας αυτου θελει σφιγγεσθαι.
22עוונותיו ילכדנו את הרשע ובחבלי חטאתו יתמך׃
23Ουτος θελει αποθανει απαιδευτος και εκ του πληθους της αφροσυνης αυτου θελει περιπλανασθαι.
23הוא ימות באין מוסר וברב אולתו ישגה׃