1[] Αλληλουια. Αινειτε τον Κυριον, διοτι ειναι αγαθος· διοτι το ελεος αυτου μενει εις τον αιωνα.
1הללויה הודו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃
2Τις δυναται να κηρυξη τα κραταια εργα του Κυριου, να καμη ακουστας πασας τας αινεσεις αυτου;
2מי ימלל גבורות יהוה ישמיע כל תהלתו׃
3Μακαριοι οι φυλαττοντες κρισιν, οι πραττοντες δικαιοσυνην εν παντι καιρω.
3אשרי שמרי משפט עשה צדקה בכל עת׃
4Μνησθητι μου, Κυριε, εν τη ευμενεια τη προς τον λαον σου· επισκεφθητι με εν τη σωτηρια σου·
4זכרני יהוה ברצון עמך פקדני בישועתך׃
5δια να βλεπω το καλον των εκλεκτων σου, δια να ευφραινωμαι εν τη ευφροσυνη του εθνους σου, δια να καυχωμαι μετα της κληρονομιας σου.
5לראות בטובת בחיריך לשמח בשמחת גויך להתהלל עם נחלתך׃
6[] Ημαρτησαμεν μετα των πατερων ημων· ηνομησαμεν, ησεβησαμεν.
6חטאנו עם אבותינו העוינו הרשענו׃
7Οι πατερες ημων εν Αιγυπτω δεν ενοησαν τα θαυμασια σου· δεν ενεθυμηθησαν το πληθος του ελεους σου, και σε παρωργισαν εν τη θαλασση, εν τη Ερυθρα θαλασση.
7אבותינו במצרים לא השכילו נפלאותיך לא זכרו את רב חסדיך וימרו על ים בים סוף׃
8Και ομως εσωσεν αυτους δια το ονομα αυτου, δια να καμη γνωστα τα κραταια εργα αυτου.
8ויושיעם למען שמו להודיע את גבורתו׃
9Και επετιμησε την Ερυθραν θαλασσαν, και εξηρανθη· και διεβιβασεν αυτους δια των αβυσσων ως δι' ερημου·
9ויגער בים סוף ויחרב ויוליכם בתהמות כמדבר׃
10και εσωσεν αυτους εκ της χειρος του μισουντος αυτους, και ελυτρωσεν αυτους εκ της χειρος του εχθρου.
10ויושיעם מיד שונא ויגאלם מיד אויב׃
11Και τα υδατα κατεκαλυψαν τους εχθρους αυτων· δεν απελειφθη ουδε εις εξ αυτων.
11ויכסו מים צריהם אחד מהם לא נותר׃
12Τοτε επιστευσαν εις τους λογους αυτου· εψαλαν την αινεσιν αυτου.
12ויאמינו בדבריו ישירו תהלתו׃
13[] Πλην ταχεως ελησμονησαν τα εργα αυτου· δεν περιεμειναν την βουλην αυτου·
13מהרו שכחו מעשיו לא חכו לעצתו׃
14Αλλ' επεθυμησαν επιθυμιαν εν τη ερημω, και επειρασαν τον Θεον εν τη ανυδρω.
14ויתאוו תאוה במדבר וינסו אל בישימון׃
15Και εδωκεν εις αυτους την αιτησιν αυτων· απεστειλεν ομως εις αυτους νοσον θανατηφορον.
15ויתן להם שאלתם וישלח רזון בנפשם׃
16Εφθονησαν ετι τον Μωυσην εν τω στρατοπεδω και τον Ααρων τον αγιον του Κυριου.
16ויקנאו למשה במחנה לאהרן קדוש יהוה׃
17Η γη ηνοιξε και κατεπιε τον Δαθαν, και εσκεπασε την συναγωγην του Αβειρων·
17תפתח ארץ ותבלע דתן ותכס על עדת אבירם׃
18και πυρ εξηφθη εν τη συναγωγη αυτων· η φλοξ κατεκαυσε τους ασεβεις.
18ותבער אש בעדתם להבה תלהט רשעים׃
19Κατεσκευασαν μοσχον εν Χωρηβ, και προσεκυνησαν το χωνευτον·
19יעשו עגל בחרב וישתחוו למסכה׃
20και μετηλλαξαν την δοξαν αυτων εις ομοιωμα βοος τρωγοντος χορτον.
20וימירו את כבודם בתבנית שור אכל עשב׃
21Ελησμονησαν τον Θεον τον σωτηρα αυτων τον ποιησαντα μεγαλεια εν Αιγυπτω,
21שכחו אל מושיעם עשה גדלות במצרים׃
22θαυμασια εν γη Χαμ, φοβερα εν τη Ερυθρα θαλασση.
22נפלאות בארץ חם נוראות על ים סוף׃
23Και ειπε να εξολοθρευση αυτους, αν ο Μωυσης ο εκλεκτος αυτου δεν ιστατο εν τη θραυσει ενωπιον αυτου, δια να αποστρεψη την οργην αυτου, ωστε να μη αφανιση αυτους.
23ויאמר להשמידם לולי משה בחירו עמד בפרץ לפניו להשיב חמתו מהשחית׃
24Κατεφρονησαν ετι την γην την επιθυμητην· δεν επιστευσαν εις τον λογον αυτου·
24וימאסו בארץ חמדה לא האמינו לדברו׃
25και εγογγυσαν εν ταις σκηναις αυτων· δεν εισηκουσαν της φωνης του Κυριου.
25וירגנו באהליהם לא שמעו בקול יהוה׃
26Δια τουτο εσηκωσε την χειρα αυτου κατ' αυτων, δια να καταστρεψη αυτους εν τη ερημω.
26וישא ידו להם להפיל אותם במדבר׃
27και να στρεψη το σπερμα αυτων μεταξυ των εθνων και να διασκορπιση αυτους εις τους τοπους.
27ולהפיל זרעם בגוים ולזרותם בארצות׃
28Και προσεκολληθησαν εις τον Βεελ-φεγωρ, και εφαγον θυσιας νεκρων·
28ויצמדו לבעל פעור ויאכלו זבחי מתים׃
29και παρωξυναν αυτον εν τοις εργοις αυτων, ωστε εφωρμησεν επ' αυτους η πληγη.
29ויכעיסו במעלליהם ותפרץ בם מגפה׃
30Αλλα σταθεις ο Φινεες εκαμε κρισιν· και η πληγη επαυσε·
30ויעמד פינחס ויפלל ותעצר המגפה׃
31και ελογισθη εις αυτον δια δικαιοσυνην, εις γενεαν και γενεαν εως αιωνος.
31ותחשב לו לצדקה לדר ודר עד עולם׃
32Και παρωξυναν αυτον εν τοις υδασι της αντιλογιας, και επαθε κακως ο Μωυσης δι' αυτους·
32ויקציפו על מי מריבה וירע למשה בעבורם׃
33διοτι παρωργισαν το πνευμα αυτου, ωστε ελαλησεν αστοχαστως δια των χειλεων αυτου.
33כי המרו את רוחו ויבטא בשפתיו׃
34[] Δεν εξωλοθρευσαν τα εθνη τα οποια ο Κυριος προσεταξεν εις αυτους·
34לא השמידו את העמים אשר אמר יהוה להם׃
35αλλ' εσμιχθησαν μετα των εθνων και εμαθον τα εργα αυτων·
35ויתערבו בגוים וילמדו מעשיהם׃
36και ελατρευσαν τα γλυπτα αυτων, τα οποια εγειναν παγις εις αυτους·
36ויעבדו את עצביהם ויהיו להם למוקש׃
37και εθυσιασαν τους υιους αυτων και τας θυγατερας αυτων εις τα δαιμονια·
37ויזבחו את בניהם ואת בנותיהם לשדים׃
38Και εχυσαν αιμα αθωον, το αιμα των υιων αυτων και των θυγατερων αυτων τους οποιους εθυσιασαν εις τα γλυπτα της Χανααν· και εμιανθη η γη εξ αιματων.
38וישפכו דם נקי דם בניהם ובנותיהם אשר זבחו לעצבי כנען ותחנף הארץ בדמים׃
39Και εμολυνθησαν με τα εργα αυτων, και επορνευσαν με τας πραξεις αυτων.
39ויטמאו במעשיהם ויזנו במעלליהם׃
40Δια τουτο η οργη του Κυριου εξηφθη κατα του λαου αυτου, και εβδελυχθη την κληρονομιαν αυτου,
40ויחר אף יהוה בעמו ויתעב את נחלתו׃
41Και παρεδωκεν αυτους εις τας χειρας των εθνων· και εκυριευσαν αυτους οι μισουντες αυτους.
41ויתנם ביד גוים וימשלו בהם שנאיהם׃
42Και εθλιψαν αυτους οι εχθροι αυτων, και εταπεινωθησαν υπο τας χειρας αυτων.
42וילחצום אויביהם ויכנעו תחת ידם׃
43Πολλακις ελυτρωσεν αυτους, αλλ' αυτοι παρωργισαν αυτον με τας βουλας αυτων· διο εταπεινωθησαν δια την ανομιαν αυτων.
43פעמים רבות יצילם והמה ימרו בעצתם וימכו בעונם׃
44Πλην επεβλεψεν επι την θλιψιν αυτων, οτε ηκουσε την κραυγην αυτων·
44וירא בצר להם בשמעו את רנתם׃
45και ενεθυμηθη την προς αυτους διαθηκην αυτου και μετεμεληθη κατα το πληθος του ελεους αυτου.
45ויזכר להם בריתו וינחם כרב חסדו׃
46Και εκαμεν αυτους να ευρωσιν ελεος ενωπιον παντων των αιχμαλωτισαντων αυτους.
46ויתן אותם לרחמים לפני כל שוביהם׃
47Σωσον ημας, Κυριε ο Θεος ημων, και συναγαγε ημας απο των εθνων, δια να δοξολογωμεν το ονομα σου το αγιον και να καυχωμεθα εις την αινεσιν σου.
47הושיענו יהוה אלהינו וקבצנו מן הגוים להדות לשם קדשך להשתבח בתהלתך׃
48Ευλογητος Κυριος ο Θεος του Ισραηλ, απο του αιωνος και εως του αιωνος· και ας λεγη πας ο λαος, Αμην. Αλληλουια.
48ברוך יהוה אלהי ישראל מן העולם ועד העולם ואמר כל העם אמן הללו יה׃