1[] Δοξολογειτε τον Κυριον, διοτι ειναι αγαθος, διοτι το ελεος αυτου μενει εις τον αιωνα.
1הדו ליהוה כי טוב כי לעולם חסדו׃
2Ας λεγωσιν ουτως οι λελυτρωμενοι του Κυριου, τους οποιους ελυτρωσεν εκ χειρος του εχθρου·
2יאמרו גאולי יהוה אשר גאלם מיד צר׃
3και συνηγαγεν αυτους εκ των χωρων, απο ανατολης και δυσεως απο βορρα και απο νοτου.
3ומארצות קבצם ממזרח וממערב מצפון ומים׃
4Περιεπλανωντο εν τη ερημω, εν οδω ανυδρω· ουδε ευρισκον πολιν δια κατοικησιν.
4תעו במדבר בישימון דרך עיר מושב לא מצאו׃
5Ησαν πεινωντες και διψωντες· η ψυχη αυτων απεκαμνεν εν αυτοις.
5רעבים גם צמאים נפשם בהם תתעטף׃
6Τοτε εβοησαν προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων· και ηλευθερωσεν αυτους απο των αναγκων αυτων.
6ויצעקו אל יהוה בצר להם ממצוקותיהם יצילם׃
7Και ωδηγησεν αυτους δι' ευθειας οδου, δια να υπαγωσιν εις πολιν κατοικιας.
7וידריכם בדרך ישרה ללכת אל עיר מושב׃
8Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων·
8יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
9Διοτι εχορτασε ψυχην διψωσαν, και ψυχην πεινωσαν ενεπλησεν απο αγαθων.
9כי השביע נפש שקקה ונפש רעבה מלא טוב׃
10[] Τους καθημενους εν σκοτει και σκια θανατου, τους δεδεμενους εν θλιψει και εν σιδηρω·
10ישבי חשך וצלמות אסירי עני וברזל׃
11διοτι ηπειθησαν εις τα λογια του Θεου και την βουλην του Υψιστου κατεφρονησαν·
11כי המרו אמרי אל ועצת עליון נאצו׃
12δια τουτο εταπεινωσε την καρδιαν αυτων εν κοπω· επεσον, και δεν υπηρχεν ο βοηθων.
12ויכנע בעמל לבם כשלו ואין עזר׃
13Τοτε εβοησαν προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και εσωσεν αυτους απο των αναγκων αυτων·
13ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃
14εξηγαγεν αυτους εκ του σκοτους και εκ της σκιας του θανατου και τα δεσμα αυτων συνετριψεν.
14יוציאם מחשך וצלמות ומוסרותיהם ינתק׃
15Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων·
15יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
16διοτι συνετριψε πυλας χαλκινας και μοχλους σιδηρους κατεκοψεν.
16כי שבר דלתות נחשת ובריחי ברזל גדע׃
17[] Οι αφρονες βασανιζονται δια τας παραβασεις αυτων και δια τας ανομιας αυτων.
17אולים מדרך פשעם ומעונתיהם יתענו׃
18Παν φαγητον βδελυττεται η ψυχη αυτων, και πλησιαζουσιν εως των πυλων του θανατου.
18כל אכל תתעב נפשם ויגיעו עד שערי מות׃
19Τοτε βοωσι προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και σωζει αυτους απο των αναγκων αυτων·
19ויזעקו אל יהוה בצר להם ממצקותיהם יושיעם׃
20αποστελλει τον λογον αυτου και ιατρευει αυτους και ελευθερονει απο της φθορας αυτων.
20ישלח דברו וירפאם וימלט משחיתותם׃
21Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου, και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων·
21יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
22και ας θυσιαζωσι θυσιας αινεσεως και ας κηρυττωσι τα εργα αυτου εν αγαλλιασει.
22ויזבחו זבחי תודה ויספרו מעשיו ברנה׃
23[] Οι καταβαινοντες εις την θαλασσαν με πλοια, καμνοντες εργασιας εν υδασι πολλοις,
23יורדי הים באניות עשי מלאכה במים רבים׃
24αυτοι βλεπουσι τα εργα του Κυριου και τα θαυμασια αυτου τα γινομενα εις τα βαθη·
24המה ראו מעשי יהוה ונפלאותיו במצולה׃
25Διοτι προσταζει, και εγειρεται ανεμος καταιγιδος, και υψονει τα κυματα αυτης.
25ויאמר ויעמד רוח סערה ותרומם גליו׃
26Αναβαινουσιν εως των ουρανων και καταβαινουσιν εως των αβυσσων· η ψυχη αυτων τηκεται υπο της συμφορας.
26יעלו שמים ירדו תהומות נפשם ברעה תתמוגג׃
27Σειονται και κλονιζονται ως ο μεθυων, και πασα η σοφια αυτων χανεται.
27יחוגו וינועו כשכור וכל חכמתם תתבלע׃
28Τοτε κραζουσι προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και εξαγει αυτους απο των αναγκων αυτων.
28ויצעקו אל יהוה בצר להם וממצוקתיהם יוציאם׃
29Κατασιγαζει την ανεμοζαλην, και σιωπωσι τα κυματα αυτης.
29יקם סערה לדממה ויחשו גליהם׃
30Και ευφραινονται, διοτι ησυχασαν· και οδηγει αυτους εις τον επιθυμητον λιμενα αυτων.
30וישמחו כי ישתקו וינחם אל מחוז חפצם׃
31Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων·
31יודו ליהוה חסדו ונפלאותיו לבני אדם׃
32και ας υψονωσιν αυτον εν τη συναξει του λαου, και εν τω συνεδριω των πρεσβυτερων ας αινωσιν αυτον.
32וירממוהו בקהל עם ובמושב זקנים יהללוהו׃
33[] Μεταβαλλει ποταμους εις ερημον και πηγας υδατων εις ξηρασιαν·
33ישם נהרות למדבר ומצאי מים לצמאון׃
34την καρποφορον γην εις αλμυραν, δια την κακιαν των κατοικουντων εν αυτη.
34ארץ פרי למלחה מרעת ישבי בה׃
35Μεταβαλλει την ερημον εις λιμνας υδατων και την ξηραν γην εις πηγας υδατων.
35ישם מדבר לאגם מים וארץ ציה למצאי מים׃
36Και εκει κατοικιζει τους πεινωντας, και συγκροτουσι πολεις εις κατοικησιν·
36ויושב שם רעבים ויכוננו עיר מושב׃
37και σπειρουσιν αγρους και φυτευουσιν αμπελωνας, οιτινες καμνουσι καρπους γεννηματος.
37ויזרעו שדות ויטעו כרמים ויעשו פרי תבואה׃
38Και ευλογει αυτους, και πληθυνονται σφοδρα, και δεν ολιγοστευει τα κτηνη αυτων.
38ויברכם וירבו מאד ובהמתם לא ימעיט׃
39Ολιγοστευουσιν ομως επειτα και ταπεινονονται, απο της στενοχωριας, της συμφορας και του πονου.
39וימעטו וישחו מעצר רעה ויגון׃
40Επιχεει καταφρονησιν επι τους αρχοντας και καμνει αυτους να περιπλανωνται εν ερημω αβατω.
40שפך בוז על נדיבים ויתעם בתהו לא דרך׃
41Τον δε πενητα υψονει απο της πτωχειας και καθιστα ως ποιμνια τας οικογενειας.
41וישגב אביון מעוני וישם כצאן משפחות׃
42Οι ευθεις βλεπουσι και ευφραινονται· πασα δε ανομια θελει εμφραξει το στομα αυτης.
42יראו ישרים וישמחו וכל עולה קפצה פיה׃
43Οστις ειναι σοφος ας παρατηρη ταυτα· και θελουσιν εννοησει τα ελεη του Κυριου.
43מי חכם וישמר אלה ויתבוננו חסדי יהוה׃