1[] Και απεκριθη ο Ιωβ και ειπε·
1そこでヨブは答えて言った、
2Ποσον εβοηθησας τον αδυνατον· εσωσας βραχιονα ανισχυρον.
2「あなたは力のない者をどれほど助けたかしれない。気力のない腕をどれほど救ったかしれない。
3Ποσον συνεβουλευσας τον ασοφον και εντελη συνεσιν εδειξας
3知恵のない者をどれほど教えたかしれない。悟りをどれほど多く示したかしれない。
4Προς τινα απηγγειλας τους λογους; και τινος πνοη εξηλθεν απο σου;
4あなたはだれの助けによって言葉をだしたのか。あなたから出たのはだれの霊なのか。
5[] Οι νεκροι τρεμουσιν αυτον υποκατωθεν των υδατων, και οι συγκατοικουντες μετ' αυτων.
5亡霊は水およびその中に住むものの下に震う。
6Γυμνος ο αδης εμπροσθεν αυτου, και η απωλεια δεν εχει σκεπασμα.
6神の前では陰府も裸である。滅びの穴もおおい隠すものはない。
7Εκτεινει τον βορεαν επι το κενον· κρεμα την γην επι το μηδεν.
7彼は北の天を空間に張り、地を何もない所に掛けられる。
8Δεσμευει τα υδατα εις τας νεφελας αυτου· και η νεφελη δεν σχιζεται υποκατω αυτων.
8彼は水を濃い雲の中に包まれるが、その下の雲は裂けない。
9Σκεπαζει το προσωπον του θρονου αυτου· εκτεινει το νεφος αυτου επ' αυτον.
9彼は月のおもてをおおい隠して、雲をその上にのべ、
10Περιεκυκλωσε τα υδατα με ορια, εως της συντελειας του φωτος και του σκοτους.
10水のおもてに円を描いて、光とやみとの境とされた。
11Οι στυλοι του ουρανου τρεμουσι και εξιστανται απο της επιτιμησεως αυτου.
11彼が戒めると、天の柱は震い、かつ驚く。
12Ταραττει την θαλασσαν δια της δυναμεως αυτου, και δια της συνεσεως αυτου καταδαμαζει την υπερηφανιαν αυτης.
12彼はその力をもって海を静め、その知恵をもってラハブを打ち砕き、
13Δια του πνευματος αυτου εκοσμησε τους ουρανους· η χειρ αυτου εσχηματισε τον συστρεφομενον οφιν.
13その息をもって天を晴れわたらせ、その手をもって逃げるへびを突き通される。見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。
14Ιδου, ταυτα ειναι μερη των οδων αυτου· αλλα ποσον ελαχιστον πραγμα ακουομεν περι αυτου; την δε βροντην της δυναμεως αυτου τις δυναται να εννοηση;
14見よ、これらはただ彼の道の端にすぎない。われわれが彼について聞く所はいかにかすかなささやきであろう。しかし、その力のとどろきに至っては、だれが悟ることができるか」。