1ויען אליפז התימני ויאמר׃
1 Yna atebodd Eliffas y Temaniad:
2החכם יענה דעת רוח וימלא קדים בטנו׃
2 "Ai ateb � gwybodaeth nad yw'n ddim ond gwynt a wna'r doeth, a llenwi ei fol �'r dwyreinwynt?
3הוכח בדבר לא יסכון ומלים לא יועיל בם׃
3 A ddadleua ef � gair di-fudd, ac � geiriau di-les?
4אף אתה תפר יראה ותגרע שיחה לפני אל׃
4 Ond yr wyt ti'n diddymu duwioldeb, ac yn rhwystro defosiwn gerbron Duw.
5כי יאלף עונך פיך ותבחר לשון ערומים׃
5 Oherwydd dy gamwedd sy'n hyfforddi dy enau, ac ymadrodd y cyfrwys a ddewisi.
6ירשיעך פיך ולא אני ושפתיך יענו בך׃
6 Dy enau dy hun sy'n dy gondemnio, nid myfi, a'th wefusau di sy'n tystio yn dy erbyn.
7הראישון אדם תולד ולפני גבעות חוללת׃
7 "Ai ti a anwyd y cyntaf o bawb? A ddygwyd di i'r byd cyn y bryniau?
8הבסוד אלוה תשמע ותגרע אליך חכמה׃
8 A wyt ti'n gwrando ar gyfrinach Duw, ac yn cyfyngu doethineb i ti dy hun?
9מה ידעת ולא נדע תבין ולא עמנו הוא׃
9 Beth a wyddost ti na wyddom ni? Pa grebwyll sydd gennyt nad yw gennym ninnau?
10גם שב גם ישיש בנו כביר מאביך ימים׃
10 Y mae yn ein mysg rai penwyn a rhai oedrannus, rhai sy'n hu375?n na'th dad.
11המעט ממך תנחמות אל ודבר לאט עמך׃
11 Ai dibris yn d'olwg yw diddanwch Duw, a'r gair a ddaw'n ddistaw atat?
12מה יקחך לבך ומה ירזמון עיניך׃
12 Beth a ddaeth dros dy feddwl? Pam y mae dy lygaid yn fflachio
13כי תשיב אל אל רוחך והצאת מפיך מלין׃
13 fel yr wyt yn gosod dy ysbryd yn erbyn Duw, ac yn arllwys y geiriau hyn?
14מה אנוש כי יזכה וכי יצדק ילוד אשה׃
14 Sut y gall neb fod yn ddieuog, ac un a anwyd o wraig fod yn gyfiawn?
15הן בקדשו לא יאמין ושמים לא זכו בעיניו׃
15 Os nad ymddiried Duw yn ei rai sanctaidd, os nad yw'r nefoedd yn l�n yn ei olwg,
16אף כי נתעב ונאלח איש שתה כמים עולה׃
16 beth ynteu am feidrolyn, sy'n ffiaidd a llwgr, ac yn yfed anghyfiawnder fel du373?r?
17אחוך שמע לי וזה חזיתי ואספרה׃
17 "Dangosaf iti; gwrando dithau arnaf. Mynegaf i ti yr hyn a welais
18אשר חכמים יגידו ולא כחדו מאבותם׃
18 (yr hyn y mae'r doethion wedi ei ddweud, ac nad yw wedi ei guddio oddi wrth eu hynafiaid;
19להם לבדם נתנה הארץ ולא עבר זר בתוכם׃
19 iddynt hwy yn unig y rhoddwyd y ddaear, ac ni thramwyodd dieithryn yn eu plith):
20כל ימי רשע הוא מתחולל ומספר שנים נצפנו לעריץ׃
20 bydd yr annuwiol mewn helbul holl ddyddiau ei oes, trwy gydol y blynyddoedd a bennwyd i'r creulon.
21קול פחדים באזניו בשלום שודד יבואנו׃
21 Su373?n dychryniadau sydd yn ei glustiau, a daw'r dinistriwr arno yn awr ei lwyddiant.
22לא יאמין שוב מני חשך וצפו הוא אלי חרב׃
22 Nid oes iddo obaith dychwelyd o'r tywyllwch; y mae wedi ei dynghedu i'r cleddyf.
23נדד הוא ללחם איה ידע כי נכון בידו יום חשך׃
23 Crwydryn yw, ac ysglyfaeth i'r fwltur; gu373?yr mai diwrnod tywyll sydd wedi ei bennu iddo.
24יבעתהו צר ומצוקה תתקפהו כמלך עתיד לכידור׃
24 Brawychir ef gan ofid a chyfyngder; llethir ef fel brenin parod i ymosod.
25כי נטה אל אל ידו ואל שדי יתגבר׃
25 Oherwydd iddo estyn ei law yn erbyn Duw, ac ymffrostio yn erbyn yr Hollalluog,
26ירוץ אליו בצואר בעבי גבי מגניו׃
26 a rhuthro arno'n haerllug, a both ei darian yn drwchus;
27כי כסה פניו בחלבו ויעש פימה עלי כסל׃
27 oherwydd i'w wyneb chwyddo gan fraster, ac i'w lwynau dewychu � bloneg,
28וישכון ערים נכחדות בתים לא ישבו למו אשר התעתדו לגלים׃
28 fe drig mewn dinasoedd diffaith, mewn tai heb neb yn byw ynddynt, lleoedd sydd ar fin adfeilio.
29לא יעשר ולא יקום חילו ולא יטה לארץ מנלם׃
29 Ni ddaw'n gyfoethog, ac ni phery ei gyfoeth, ac ni chynydda'i olud yn y tir.
30לא יסור מני חשך ינקתו תיבש שלהבת ויסור ברוח פיו׃
30 Ni ddianc rhag y tywyllwch. Deifir ei frig gan y fflam, a syrth ei flagur yn y gwynt.
31אל יאמן בשו נתעה כי שוא תהיה תמורתו׃
31 Peidied ag ymddiried mewn gwagedd a'i dwyllo'i hun, canys gwagedd fydd ei d�l.
32בלא יומו תמלא וכפתו לא רעננה׃
32 Bydd yn gwywo cyn ei amser, ac ni lasa'i gangen.
33יחמס כגפן בסרו וישלך כזית נצתו׃
33 Dihidla'i rawnwin anaeddfed fel gwinwydden, a bwrw ei flodau fel olewydden.
34כי עדת חנף גלמוד ואש אכלה אהלי שחד׃
34 Diffrwyth yw cwmni'r annuwiol, ac fe ysa'r t�n drigfannau breibwyr.
35הרה עמל וילד און ובטנם תכין מרמה׃
35 Beichiogant ar flinder ac ymddu373?yn drwg, ac ar dwyll yr esgor eu croth."