1על נהרות בבל שם ישבנו גם בכינו בזכרנו את ציון׃
1 Ger afonydd Babilon yr oeddem yn eistedd ac yn wylo wrth inni gofio am Seion.
2על ערבים בתוכה תלינו כנרותינו׃
2 Ar yr helyg yno bu inni grogi ein telynau,
3כי שם שאלונו שובינו דברי שיר ותוללינו שמחה שירו לנו משיר ציון׃
3 oherwydd yno gofynnodd y rhai a'n caethiwai am g�n, a'r rhai a'n hanrheithiai am ddifyrrwch. "Canwch inni," meddent, "rai o ganeuon Seion."
4איך נשיר את שיר יהוה על אדמת נכר׃
4 Sut y medrwn ganu c�n yr ARGLWYDD mewn tir estron?
5אם אשכחך ירושלם תשכח ימיני׃
5 Os anghofiaf di, Jerwsalem, bydded fy neheulaw'n ddiffrwyth;
6תדבק לשוני לחכי אם לא אזכרכי אם לא אעלה את ירושלם על ראש שמחתי׃
6 bydded i'm tafod lynu wrth daflod fy ngenau os na chofiaf di, os na osodaf Jerwsalem yn uwch na'm llawenydd pennaf.
7זכר יהוה לבני אדום את יום ירושלם האמרים ערו ערו עד היסוד בה׃
7 O ARGLWYDD, dal yn erbyn pobl Edom ddydd gofid Jerwsalem, am iddynt ddweud, "I lawr � hi, i lawr � hi hyd at ei sylfeini."
8בת בבל השדודה אשרי שישלם לך את גמולך שגמלת לנו׃
8 O ferch Babilon, a ddistrywir, gwyn ei fyd y sawl sy'n talu'n �l i ti am y cyfan a wnaethost i ni.
9אשרי שיאחז ונפץ את עלליך אל הסלע׃
9 Gwyn ei fyd y sawl sy'n cipio dy blant ac yn eu dryllio yn erbyn y graig.