¹מדוע משדי לא נצפנו עתים וידעו לא חזו ימיו׃

¹Zakaj ni vnaprej določil Vsemogočni sodnih rokov? in zakaj ne vidijo, kateri ga poznajo, njegovih sodnih dni?

²גבלות ישיגו עדר גזלו וירעו׃

²Krivičniki prestavljajo mejnike, plenijo črede in jih sebi pasejo.

³חמור יתומים ינהגו יחבלו שור אלמנה׃

³Osle sirotam odganjajo in vdovam jemljejo v zastavo vole.

⁴יטו אביונים מדרך יחד חבאו עניי ארץ׃

⁴Ubožce pehajo s cest, krotki, kar jih je v deželi, se morajo skrivati vsi.

⁵הן פראים במדבר יצאו בפעלם משחרי לטרף ערבה לו לחם לנערים׃

⁵Glej, kakor divji osli v pustinji hodijo ubožci na delo svoje, marljivo iščoč plena: puščava jim daje hrane za njih otroke.

⁶בשדה בלילו יקצירו וכרם רשע ילקשו׃

⁶Na polju žanjejo žito krivičnikovo in paberkujejo v njegovem vinogradu.

⁷ערום ילינו מבלי לבוש ואין כסות בקרה׃

⁷Nagi leže vso noč, ker nimajo obleke, in nimajo odeje v mrazu.

⁸מזרם הרים ירטבו ומבלי מחסה חבקו צור׃

⁸Lijak z gora jih premoči, in ker nimajo strehe, se oklepajo skalovja. –

⁹יגזלו משד יתום ועל עני יחבלו׃

⁹Siroto od prsi trgajo krivičniki, in kar ima na sebi ubožec, jemljejo v zastavo. –

¹⁰ערום הלכו בלי לבוש ורעבים נשאו עמר׃

¹⁰Goli hodijo, brez oblačila, in lačni nosijo bogatinom snope;

¹¹בין שורתם יצהירו יקבים דרכו ויצמאו׃

¹¹v njih hramih jim morajo delati olje, tlačijo v tlačilnici in žeje se suše.

¹²מעיר מתים ינאקו ונפש חללים תשוע ואלוה לא ישים תפלה׃

¹²Iz mesta se sliši ječanje umirajočih, in duša ranjencev vpije. A Bog tega ne šteje za nepristojnost!

¹³המה היו במרדי אור לא הכירו דרכיו ולא ישבו בנתיבתיו׃

¹³Drugi pa so sovražniki svetlobe: njenih potov ne poznajo, na njenih stezah ne ostajajo.

¹⁴לאור יקום רוצח יקטל עני ואביון ובלילה יהי כגנב׃

¹⁴Ob jutranjem svitu vstaja razbojnik, mori ubožca in potrebnega, in po noči je kakor tat.

¹⁵ועין נאף שמרה נשף לאמר לא תשורני עין וסתר פנים ישים׃

¹⁵In oko prešeštnikovo čaka, da nastane mrak, češ: Nobeno oko me ne zagleda, in krinko si dene na obraz.

¹⁶חתר בחשך בתים יומם חתמו למו לא ידעו אור׃

¹⁶V temi vdirajo v hiše; po dnevi se zapirajo, svetlobe ne poznajo.

¹⁷כי יחדו בקר למו צלמות כי יכיר בלהות צלמות׃

¹⁷Kajti najbolj črna tema jim je vsem jutro, ker vsak izmed njih je vešč grozotam črne teme.

¹⁸קל הוא על פני מים תקלל חלקתם בארץ לא יפנה דרך כרמים׃

¹⁸Hiter je v teku svojem po površju vodá; njih delež je proklet na zemlji; ne hodi več po poti proti vinogradom.

¹⁹ציה גם חם יגזלו מימי שלג שאול חטאו׃

¹⁹Suša in vročina odpravita snežnico: enako šeol tiste, ki so grešili.

²⁰ישכחהו רחם מתקו רמה עוד לא יזכר ותשבר כעץ עולה׃

²⁰Mati pozabi takega, črvadi bo dobro teknil, ne bodo se ga več spominjali; tako bo strta kakor drevo nepravičnost

²¹רעה עקרה לא תלד ואלמנה לא ייטיב׃

²¹tistega, ki je plenil nerodovitno, ki ni rodila, in vdovi ničesar ni storil dobrega.

²²ומשך אבירים בכחו יקום ולא יאמין בחיין׃

²²Bog pa z močjo svojo dolgo vzdržuje mogočneže; marsikateri še vstane, ko je že obupal nad življenjem.

²³יתן לו לבטח וישען ועיניהו על דרכיהם׃

²³Bog mu daje varnosti, in on se naslanja nanjo; toda oči Njegove so nad njih poti.

²⁴רומו מעט ואיננו והמכו ככל יקפצון וכראש שבלת ימלו׃

²⁴Stopijo visoko, a malo le, pa jih ni več; zvrnejo se, smrt jih pograbi kakor vse druge, posečeni bodo kakor dozoreli klasovi.Ni li tako? Kdo dokaže, da lažem, in dene v nič govor moj?

²⁵ואם לא אפו מי יכזיבני וישם לאל מלתי׃

²⁵Ni li tako? Kdo dokaže, da lažem, in dene v nič govor moj?