¹אחרי כן פתח איוב את פיהו ויקלל את יומו׃

¹Potem odpre Job usta in kolne svoj dan.

²ויען איוב ויאמר׃

²In izpregovori Job in reče:

³יאבד יום אולד בו והלילה אמר הרה גבר׃

³Izgine naj dan, ki sem v njem bil rojen, in noč, ki je rekla: Deček je spočet!

⁴היום ההוא יהי חשך אל ידרשהו אלוה ממעל ואל תופע עליו נהרה׃

⁴Tisti dan – naj postane teman, ne vprašaj po njem Bog od zgoraj, svit mu ne zasij nikdar!

⁵יגאלהו חשך וצלמות תשכן עליו עננה יבעתהו כמרירי יום׃

⁵Tema in senca smrti naj si ga prisvojita, mrak naj se ušatori nad njim, vse, kar temni dan, naj ga prestraši!

⁶הלילה ההוא יקחהו אפל אל יחד בימי שנה במספר ירחים אל יבא׃

⁶Tista noč – tema jo prevzemi, naj se ne veseli med dnevi leta, naj ne pride v mesecev število!

⁷הנה הלילה ההוא יהי גלמוד אל תבא רננה בו׃

⁷Da, tista noč bodi nerodovitna, veselega glasu ne bodi v njej!

⁸יקבהו אררי יום העתידים ערר לויתן׃

⁸Prekolnite jo, čarovniki, ki preklinjate dan, ki ste zmožni zbuditi leviatana.

⁹יחשכו כוכבי נשפו יקו לאור ואין ואל יראה בעפעפי שחר׃

⁹Potemné naj zvezde njenega somraka, pričakuje naj svetlobe, pa je ne bodi, tudi utripanja jutranje zarje naj ne zagleda:

¹⁰כי לא סגר דלתי בטני ויסתר עמל מעיני׃

¹⁰zato ker mi ni zaprla materinega telesa, ni skrila nadloge mojim očem.

¹¹למה לא מרחם אמות מבטן יצאתי ואגוע׃

¹¹Zakaj nisem umrl kar ob rojstvu, izpustil duše, ko sem prišel iz materinega telesa?

¹²מדוע קדמוני ברכים ומה שדים כי אינק׃

¹²Zakaj sem bil vzet na kolena in zakaj na prsi, da sem sesal?

¹³כי עתה שכבתי ואשקוט ישנתי אז ינוח לי׃

¹³Kajti sedaj bi ležal in bi počival in spal – in imel bi pokoj

¹⁴עם מלכים ויעצי ארץ הבנים חרבות למו׃

¹⁴s kralji in svetovalci zemlje, ki so si zgradili podrtine,

¹⁵או עם שרים זהב להם הממלאים בתיהם כסף׃

¹⁵ali s knezi, ki so imeli zlata, ki so napolnili hiše svoje s srebrom.

¹⁶או כנפל טמון לא אהיה כעללים לא ראו אור׃

¹⁶Ali da bi me sploh ne bilo kakor ni izpovitka, ki so ga zagrebli, kakor otročiči, ki nikdar niso videli luči!

¹⁷שם רשעים חדלו רגז ושם ינוחו יגיעי כח׃

¹⁷Tam je nehalo krivičnikov divjanje, tam počivajo, ki jim je opešala moč;

¹⁸יחד אסירים שאננו לא שמעו קול נגש׃

¹⁸tam mirno ležé vkup vsi zasužnjenci, ne slišijo več glasu priganjalca.

¹⁹קטן וגדול שם הוא ועבד חפשי מאדניו׃

¹⁹Mali in veliki – tam eno je in isto, in hlapec je prost gospodarja svojega.

²⁰למה יתן לעמל אור וחיים למרי נפש׃

²⁰Čemu je dal Bog siromaku luč in življenje onim, ki so v bridkosti duše?

²¹המחכים למות ואיננו ויחפרהו ממטמונים׃

²¹ki čakajo smrti, pa je ni, in hrepene po njej bolj, nego kdor koplje zaklade,

²²השמחים אלי גיל ישישו כי ימצאו קבר׃

²²ki bi se silno veselili in radovali, ko bi našli grob?

²³לגבר אשר דרכו נסתרה ויסך אלוה בעדו׃

²³Čemu je luč možu, čigar pot je prikrita in ki ga je Bog ogradil s trnjem?

²⁴כי לפני לחמי אנחתי תבא ויתכו כמים שאגתי׃

²⁴Zakaj kadar bi imel jesti, mi je zdihovati, in stokanje moje se razliva kakor voda.

²⁵כי פחד פחדתי ויאתיני ואשר יגרתי יבא לי׃

²⁵Kajti česar sem se bal, to je prišlo nadme, česar me je bilo strah, to me je zadelo.Ni mi miru, ne pokoja, ne počitka, a nova prihaja bridkost!

²⁶לא שלותי ולא שקטתי ולא נחתי ויבא רגז׃

²⁶Ni mi miru, ne pokoja, ne počitka, a nova prihaja bridkost!