¹ויען אליפז התימני ויאמר׃

¹In odgovori Elifaz Temančan in reče:

²הנסה דבר אליך תלאה ועצר במלין מי יוכל׃

²Če poskusimo govoriti s teboj, morda ti bo nadležno? Ali kdo se more zdržati govora?

³הנה יסרת רבים וידים רפות תחזק׃

³Glej, mnoge si učil in trudne roke si krepčal.

⁴כושל יקימון מליך וברכים כרעות תאמץ׃

⁴Besede tvoje so bodrile omahujoče, in šibeča se kolena si utrjeval.

⁵כי עתה תבוא אליך ותלא תגע עדיך ותבהל׃

⁵A ker je sedaj nad tebe prišlo, ti je bridko, in ker je tebe zadelo, si se prestrašil.

⁶הלא יראתך כסלתך תקותך ותם דרכיך׃

⁶Ni li tvoja bogaboječnost upanje tvoje in popolnost potov tvojih nada tvoja?

⁷זכר נא מי הוא נקי אבד ואיפה ישרים נכחדו׃

⁷Spomni se, prosim te, kdo je kdaj poginil nedolžen, kje so zatrli poštenjake?

⁸כאשר ראיתי חרשי און וזרעי עמל יקצרהו׃

⁸Kolikor sem videl jaz: tisti, ki orjejo krivico in sejejo nesrečo, jo tudi žanjejo.

⁹מנשמת אלוה יאבדו ומרוח אפו יכלו׃

⁹Od diha Božjega ginejo, in sapa jeze njegove jih pokončava.

¹⁰שאגת אריה וקול שחל ושני כפירים נתעו׃

¹⁰Rjovenje leva, glas ljutega leva utihne, in zobje levičevi bodo strti;

¹¹ליש אבד מבלי טרף ובני לביא יתפרדו׃

¹¹krepek lev pogine, ker nima plena, in levinjina mladina se mora razkropiti.

¹²ואלי דבר יגנב ותקח אזני שמץ מנהו׃

¹²In mene je skrivoma došla beseda, uho moje je ujelo njeno šepetanje;

¹³בשעפים מחזינות לילה בנפל תרדמה על אנשים׃

¹³v premišljevanju, ki ga sprožijo nočne prikazni, ko trdno spanje objema ljudi:

¹⁴פחד קראני ורעדה ורב עצמותי הפחיד׃

¹⁴strah me je obšel in trepet, in vse kosti moje so se pretresle;

¹⁵ורוח על פני יחלף תסמר שערת בשרי׃

¹⁵kajti duh je šel mimo mene – vstali so pokoncu lasje telesa mojega.

¹⁶יעמד ולא אכיר מראהו תמונה לנגד עיני דממה וקול אשמע׃

¹⁶Ustopil se je, a nisem mu spoznal obraza, podoba mi je bila pred očmi, šepet in glas sem začul:

¹⁷האנוש מאלוה יצדק אם מעשהו יטהר גבר׃

¹⁷„Je li smrtnik pravičen pred Bogom ali mož čist pred Stvarnikom svojim?

¹⁸הן בעבדיו לא יאמין ובמלאכיו ישים תהלה׃

¹⁸Glej, hlapcem svojim ne upa in angele svoje lahko okrivi zmote:

¹⁹אף שכני בתי חמר אשר בעפר יסודם ידכאום לפני עש׃

¹⁹koliko bolj one, ki prebivajo v ilovih hišah, ki jim je podlaga v prahu, ki jih je lahko zatreti kakor molje!

²⁰מבקר לערב יכתו מבלי משים לנצח יאבדו׃

²⁰Od jutra do večera se stro, in preden kdo opazi, izginejo za vekomaj.Ni li tako? Ko se jim izdere vrv, ki veže njih šator telesni, umirajo, in to brez modrosti.“

²¹הלא נסע יתרם בם ימותו ולא בחכמה׃

²¹Ni li tako? Ko se jim izdere vrv, ki veže njih šator telesni, umirajo, in to brez modrosti.“