¹למה יהוה תעמד ברחוק תעלים לעתות בצרה׃

¹Zakaj stojiš oddaleč, o GOSPOD? Zakaj se skrivaš ob časih stiske?

²בגאות רשע ידלק עני יתפשו במזמות זו חשבו׃

²Prevzetnost brezbožnika hudo straši ubožca. Ujamejo se naj v naklepih, katere izmišljajo.

³כי הלל רשע על תאות נפשו ובצע ברך נאץ יהוה׃

³Kajti brezbožnik se hvali z željami duše svoje in lakomnik se odreka GOSPODA in ga zaničuje.

⁴רשע כגבה אפו בל ידרש אין אלהים כל מזמותיו׃

⁴Brezbožnik v napuhu obraza svojega govori: Saj ne bo kaznoval, ni Boga. To so vse misli njegove.

⁵יחילו דרכו בכל עת מרום משפטיך מנגדו כל צורריו יפיח בהם׃

⁵Varna so pota njegova v vsakem času; previsoko so pogledu njegovemu sodbe tvoje; na svoje nasprotnike piha prezirljivo.

⁶אמר בלבו בל אמוט לדר ודר אשר לא ברע׃

⁶V srcu svojem govori: Ne ganem se, od roda do roda bodem brez nesreče.

⁷אלה פיהו מלא ומרמות ותך תחת לשונו עמל ואון׃

⁷Kletve polna so usta njegova in zvijač in zatiranja; pod jezikom njegovim je nadloga in krivica.

⁸ישב במארב חצרים במסתרים יהרג נקי עיניו לחלכה יצפנו׃

⁸Poseda na preži po vaseh, v zakotju ubija nedolžnega, oči njegove prežé na onemoglega.

⁹יארב במסתר כאריה בסכה יארב לחטוף עני יחטף עני במשכו ברשתו׃

⁹V skrivališču preži kakor lev v svojem brlogu, preži, da zgrabi siromaka; že ga prijema ter vleče vstran v mreži svoji.

¹⁰ודכה ישח ונפל בעצומיו חלכאים׃

¹⁰Sključi se, potuhne se, in onemogli padajo v krepke kremplje njegove.

¹¹אמר בלבו שכח אל הסתיר פניו בל ראה לנצח׃

¹¹V srcu svojem govori: Pozabil je Bog mogočni, obličje svoje skriva, nikoli ne bo videl tega.

¹²קומה יהוה אל נשא ידך אל תשכח עניים׃

¹²Vstani, o GOSPOD! Bog mogočni, dvigni roko svojo, ne pozabi ubogih.

¹³על מה נאץ רשע אלהים אמר בלבו לא תדרש׃

¹³Zakaj sme brezbožnik zaničevati Boga in v srcu svojem govoriti, da ne boš kaznoval?

¹⁴ראתה כי אתה עמל וכעס תביט לתת בידך עליך יעזב חלכה יתום אתה היית עוזר׃

¹⁴Videl si to; zakaj ti gledaš nadlogo in gorje, da povrneš s svojo roko; brambi tvoji se izroča nesrečni, siroti si ti pomočnik.

¹⁵שבר זרוע רשע ורע תדרוש רשעו בל תמצא׃

¹⁵Zdróbi roko brezbožniku in hudobneža krivico kaznuj, dokler je ne najdeš več.

¹⁶יהוה מלך עולם ועד אבדו גוים מארצו׃

¹⁶GOSPOD je Kralj vedno in vekomaj, poginili so pogani z zemlje njegove.

¹⁷תאות ענוים שמעת יהוה תכין לבם תקשיב אזנך׃

¹⁷Hrepenenje krotkih si uslišal, GOSPOD: potolažiš jim srce, nagneš k njim svoje uho,da maščuje siroto in stiskanega, da ju ne straši več človek, ki je iz zemlje.

¹⁸לשפט יתום ודך בל יוסיף עוד לערץ אנוש מן הארץ׃

¹⁸da maščuje siroto in stiskanega, da ju ne straši več človek, ki je iz zemlje.