¹למנצח על יונת אלם רחקים לדוד מכתם באחז אתו פלשתים בגת חנני אלהים כי שאפני אנוש כל היום לחם ילחצני׃

¹{Načelniku godbe, kakor ‚Nema golobica v oddaljenih krajih‘. Davidova zlata pesem, ko so ga prijeli Filistejci v Gatu.} Milosten mi bodi, o Bog, ker rohneč me preganja človek, ves dan se z menoj bojuje in me stiska.

²שאפו שוררי כל היום כי רבים לחמים לי מרום׃

²Rohne zalezovalci moji ves dan, ker mnogo jih je, ki se zoper mene vojskujejo ošabno.

³יום אירא אני אליך אבטח׃

³Ob dnevu, ko me strah obhaja, stavim svoje upanje vate.

⁴באלהים אהלל דברו באלהים בטחתי לא אירא מה יעשה בשר לי׃

⁴V Bogu bom hvalil besedo njegovo; v Boga upam, ne bom se bal: Kaj mi more storiti meso?

⁵כל היום דברי יעצבו עלי כל מחשבתם לרע׃

⁵Ves dan prevračajo moje besede, zoper mene merijo vse njih misli v hudo.

⁶יגורו יצפינו המה עקבי ישמרו כאשר קוו נפשי׃

⁶Zbirajo se in skrivajo se v prežo, pazijo mi na stopinje, ker mi strežejo po življenju.

⁷על און פלט למו באף עמים הורד אלהים׃

⁷Se li bodo rešili ob taki hudobnosti? V jezi pahni ljudstva, o Bog!

⁸נדי ספרתה אתה שימה דמעתי בנאדך הלא בספרתך׃

⁸Ti imaš seštete ure tavanja mojega. Deni v lagvico svojo vsako solzo mojo, ali bi jih ne imel v zaznamku svojem?

⁹אז ישובו אויבי אחור ביום אקרא זה ידעתי כי אלהים לי׃

⁹Potem se umaknejo sovražniki moji v dan, ko bom klical; to vem, da mi je Bog na strani.

¹⁰באלהים אהלל דבר ביהוה אהלל דבר׃

¹⁰V Bogu bom hvalil besedo, v GOSPODU hvalil besedo.

¹¹באלהים בטחתי לא אירא מה יעשה אדם לי׃

¹¹V Boga upam, ne bom se bal: Kaj mi more storiti človek?

¹²עלי אלהים נדריך אשלם תודת לך׃

¹²Dolžan sem ti, o Bog, obljube; hvalne daritve ti bom opravljal.Ker ti si otel dušo mojo smrti, tudi noge moje padca, da neprestano hodim pred Bogom v življenja luči.

¹³כי הצלת נפשי ממות הלא רגלי מדחי להתהלך לפני אלהים באור החיים׃

¹³Ker ti si otel dušo mojo smrti, tudi noge moje padca, da neprestano hodim pred Bogom v življenja luči.