¹למנצח אל תשחת לדוד מכתם בשלח שאול וישמרו את הבית להמיתו הצילני מאיבי אלהי ממתקוממי תשגבני׃

¹{Načelniku godbe; kakor ‚Ne pogubi!‘ Davidova zlata pesem, ko je poslal Savel može, in so stražili hišo njegovo, da bi ga umorili.} Otmi me sovražnikov mojih, moj Bog, na varno me postavi nad njimi, ki se vzpenjajo zoper mene.

²הצילני מפעלי און ומאנשי דמים הושיעני׃

²Otmi me njih, ki delajo krivico, in ljudi krvoločnih me reši.

³כי הנה ארבו לנפשי יגורו עלי עזים לא פשעי ולא חטאתי יהוה׃

³Zakaj, glej, na dušo mojo preže, zbirajo se zoper mene krepki, ne zavoljo prestopka, ne zavoljo greha mojega, GOSPOD!

⁴בלי עון ירוצון ויכוננו עורה לקראתי וראה׃

⁴Brez krivde moje se stekajo in pripravljajo; vstani, pridi mi naproti in poglej!

⁵ואתה יהוה אלהים צבאות אלהי ישראל הקיצה לפקד כל הגוים אל תחן כל בגדי און סלה׃

⁵Ti torej, GOSPOD Bog nad vojskami, Bog Izraelov, zbúdi se, da obiščeš vse poganske narode, naj se ti ne smili ne eden hudodelcev verolomnih. (Sela.)

⁶ישובו לערב יהמו ככלב ויסובבו עיר׃

⁶Vračajo se zvečer, renče kakor psi in okrog tekajo po mestu.

⁷הנה יביעון בפיהם חרבות בשפתותיהם כי מי שמע׃

⁷Glej, iz ust jim vre hudo, meči so v njih ustnah, kajti: Kdo sliši? pravijo.

⁸ואתה יהוה תשחק למו תלעג לכל גוים׃

⁸Ti pa, GOSPOD, se jim boš smejal, zasmehoval boš vse tiste narode.

⁹עזו אליך אשמרה כי אלהים משגבי׃

⁹Moč moja, nate bom pazil, ker Bog je moj grad visoki.

¹⁰אלהי חסדו יקדמני אלהים יראני בשררי׃

¹⁰Bog moj mi pride naproti z milostjo svojo, Bog mi dá, da bom z veseljem gledal sovražnike svoje.

¹¹אל תהרגם פן ישכחו עמי הניעמו בחילך והורידמו מגננו אדני׃

¹¹Ne pobij jih, da ne pozabi ljudstvo moje, s svojo močjo jih izženi, da naj blodijo, in pahni jih, o Gospod, ščit naš!

¹²חטאת פימו דבר שפתימו וילכדו בגאונם ומאלה ומכחש יספרו׃

¹²Greh njih ust je njih ustnic beseda; bodo naj torej ujeti v napuhu svojem in zavoljo kletvine in laži, ki jo izgovarjajo.

¹³כלה בחמה כלה ואינמו וידעו כי אלהים משל ביעקב לאפסי הארץ סלה׃

¹³Pokončaj jih v srdu, pokončaj, da jih ne bode več; in spoznajo naj, da Bog gospoduje v Jakobu in tja do mej zemlje. (Sela.)

¹⁴וישובו לערב יהמו ככלב ויסובבו עיר׃

¹⁴In zvečer se vračajo, renče kakor psi in okrog tekajo po mestu.

¹⁵המה ינועון לאכל אם לא ישבעו וילינו׃

¹⁵Klatijo se okoli zavoljo jedi; ko se ne nasitijo, tu prenočujejo.

¹⁶ואני אשיר עזך וארנן לבקר חסדך כי היית משגב לי ומנוס ביום צר לי׃

¹⁶Jaz pa bom pel o moči tvoji in veselo pel o milosti tvoji, ker ti si mi bil grad visoki in pribežališče ob dnevi stiske.O moč moja, tebi bom prepeval psalme, zakaj Bog je grad moj visoki, Bog milosti moje.

¹⁷עזי אליך אזמרה כי אלהים משגבי אלהי חסדי׃

¹⁷O moč moja, tebi bom prepeval psalme, zakaj Bog je grad moj visoki, Bog milosti moje.