1למנצח על שושן עדות מכתם לדוד ללמד בהצותו את ארם נהרים ואת ארם צובה וישב יואב ויך את אדום בגיא מלח שנים עשר אלף אלהים זנחתנו פרצתנו אנפת תשובב לנו׃
1{Načelniku godbe; kakor ‚Lilija pričevanja‘. Zlata pesem Davidova, v poučevanje, ko se je boril s Sirci iz Mezopotamije in s Sirci Zobejskimi in se je Joab vrnil in pobil Edomcev v Solni dolini dvanajst tisoč.} O Bog, zavrgel si nas, razkropil nas, srdit si bil, a zopet nas ustanovi!
2הרעשתה ארץ פצמתה רפה שבריה כי מטה׃
2Zmajal si deželo, raztrgal jo, zaceli razpoke njene, ker omahuje!
3הראיתה עמך קשה השקיתנו יין תרעלה׃
3Storil si, da je ljudstvo tvoje čutilo trdost, dal si nam piti vina omotnega.
4נתתה ליראיך נס להתנוסס מפני קשט סלה׃
4Dal si njim, ki se tebe bojé, zastavo, da naj se povzdigne zaradi resnice. (Sela.)
5למען יחלצון ידידיך הושיעה ימינך ועננו׃
5Da bodo oteti ljubljenci tvoji, stóri rešenje z desnico svojo in usliši nas!
6אלהים דבר בקדשו אעלזה אחלקה שכם ועמק סכות אמדד׃
6Bog je govoril v svetosti svoji: Radoval se bom, razdelim Sihem in dolino Sukotsko premerim.
7לי גלעד ולי מנשה ואפרים מעוז ראשי יהודה מחקקי׃
7Moj je Gilead in moj Manase in Efraim glave moje bramba, Juda moje žezlo,
8מואב סיר רחצי על אדום אשליך נעלי עלי פלשת התרעעי׃
8Moab umivalnica moja, na Edoma vržem obuvalo svoje, nad mano, o Filisteja, ukaj!
9מי יבלני עיר מצור מי נחני עד אדום׃
9Kdo me popelje v mesto utrjeno, kdo me pripelje noter do Edomeje?
10הלא אתה אלהים זנחתנו ולא תצא אלהים בצבאותינו׃
10Ali ne ti, o Bog, ki si nas bil zavrgel, in nisi hodil, Bog, z našimi vojskami?
11הבה לנו עזרת מצר ושוא תשועת אדם׃
11Daj nam pomoč zoper sovražnika, ker ničeva je pomoč človeška.V Bogu delajmo junaške čine, in on bo poteptal zatiralce naše.
12באלהים נעשה חיל והוא יבוס צרינו׃
12V Bogu delajmo junaške čine, in on bo poteptal zatiralce naše.