¹אדם ילוד אשה קצר ימים ושבע רגז׃

¹‹‹İnsanı kadın doğurur,Günleri sayılı ve sıkıntı doludur.

²כציץ יצא וימל ויברח כצל ולא יעמוד׃

²Çiçek gibi açıp solar,Gölge gibi gelip geçer.

³אף על זה פקחת עינך ואתי תביא במשפט עמך׃

³Gözlerini böyle birine mi dikiyorsun,Yargılamak için önüne çağırıyorsun?

⁴מי יתן טהור מטמא לא אחד׃

⁴Kim temizi kirliden çıkarabilir?Hiç kimse!

⁵אם חרוצים ימיו מספר חדשיו אתך חקו עשית ולא יעבור׃

⁵Madem insanın günleri belirlenmiş,Aylarının sayısı saptanmış,Sınır koymuşsun, öteye geçemez;

⁶שעה מעליו ויחדל עד ירצה כשכיר יומו׃

⁶Gözünü ondan ayır da,Çalışma saatini dolduran gündelikçi gibi rahat etsin.

⁷כי יש לעץ תקוה אם יכרת ועוד יחליף וינקתו לא תחדל׃

⁷‹‹Oysa bir ağaç için umut vardır,Kesilse, yeniden sürgün verir,Eksilmez filizleri.

⁸אם יזקין בארץ שרשו ובעפר ימות גזעו׃

⁸Kökü yerde kocasa,Kütüğü toprakta ölse bile,

⁹מריח מים יפרח ועשה קציר כמו נטע׃

⁹Su kokusu alır almaz filizlenir,Bir fidan gibi dal budak salar.

¹⁰וגבר ימות ויחלש ויגוע אדם ואיו׃

¹⁰İnsan ise ölüp yok olur,Son soluğunu verir ve her şey biter.

¹¹אזלו מים מני ים ונהר יחרב ויבש׃

¹¹Suyu akıp giden gölYa da kuruyan ırmak nasıl çöle dönerse,

¹²ואיש שכב ולא יקום עד בלתי שמים לא יקיצו ולא יערו משנתם׃

¹²İnsan da öyle, yatar, bir daha kalkmaz,Gökler yok oluncaya dek uyanmaz,Uyandırılmaz.

¹³מי יתן בשאול תצפנני תסתירני עד שוב אפך תשית לי חק ותזכרני׃

¹³‹‹Keşke beni ölüler diyarına gizlesen,Öfken geçinceye dek saklasan,Bana bir süre versen de, beni sonra anımsasan.

¹⁴אם ימות גבר היחיה כל ימי צבאי איחל עד בוא חליפתי׃

¹⁴İnsan ölür de dirilir mi?Başka biri nöbetimi devralıncaya dekSavaş boyunca umutla beklerdim.

¹⁵תקרא ואנכי אענך למעשה ידיך תכסף׃

¹⁵Sen çağırırdın, ben yanıtlardım,Ellerinle yaptığın yaratığı özlerdin.

¹⁶כי עתה צעדי תספור לא תשמור על חטאתי׃

¹⁶O zaman adımlarımı sayar,Günahımın hesabını tutmazdın.

¹⁷חתם בצרור פשעי ותטפל על עוני׃

¹⁷İsyanımı torbaya koyup mühürler,Suçumu örterdin.

¹⁸ואולם הר נופל יבול וצור יעתק ממקמו׃

¹⁸‹‹Ama dağın yıkılıp çöktüğü,Kayanın yerinden taşındığı,

¹⁹אבנים שחקו מים תשטף ספיחיה עפר ארץ ותקות אנוש האבדת׃

¹⁹Suyun taşı aşındırdığı,Selin toprağı sürükleyip götürdüğü gibi,İnsanın umudunu yok ediyorsun.

²⁰תתקפהו לנצח ויהלך משנה פניו ותשלחהו׃

²⁰Onu hep yenersin, yok olup gider,Çehresini değiştirir, uzağa gönderirsin.

²¹יכבדו בניו ולא ידע ויצערו ולא יבין למו׃

²¹Oğulları saygı görür, onun haberi olmaz,Aşağılanırlar, anlamaz.

²²אך בשרו עליו יכאב ונפשו עליו תאבל׃

²²Ancak kendi canının acısını duyar,Yalnız kendisi için yas tutar.››