1ויען איוב ויאמר׃
1Eyüp şöyle yanıtladı:
2עד אנה תוגיון נפשי ותדכאונני במלים׃
2‹‹Ne zamana dek beni üzecek,Sözlerinizle ezeceksiniz?
3זה עשר פעמים תכלימוני לא תבשו תהכרו לי׃
3On kez oldu beni aşağılıyor,Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.
4ואף אמנם שגיתי אתי תלין משוגתי׃
4Yanlış yola sapmışsam,Bu benim suçum.
5אם אמנם עלי תגדילו ותוכיחו עלי חרפתי׃
5Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor,Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,
6דעו אפו כי אלוה עותני ומצודו עלי הקיף׃
6Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı,Beni ağıyla kuşattı.
7הן אצעק חמס ולא אענה אשוע ואין משפט׃
7‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok,Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.
8ארחי גדר ולא אעבור ועל נתיבותי חשך ישים׃
8Yoluma set çekti, geçemiyorum,Yollarımı karanlığa boğdu.
9כבודי מעלי הפשיט ויסר עטרת ראשי׃
9Üzerimden onurumu soydu,Başımdaki tacı kaldırdı.
10יתצני סביב ואלך ויסע כעץ תקותי׃
10Her yandan yıktı beni, tükendim,Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.
11ויחר עלי אפו ויחשבני לו כצריו׃
11Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor,Beni hasım sayıyor.
12יחד יבאו גדודיו ויסלו עלי דרכם ויחנו סביב לאהלי׃
12Orduları üstüme üstüme geliyor,Bana karşı rampalar yapıyor,Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.
13אחי מעלי הרחיק וידעי אך זרו ממני׃
13‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı,Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.
14חדלו קרובי ומידעי שכחוני׃
14Akrabalarım uğramaz oldu,Yakın dostlarım beni unuttu.
15גרי ביתי ואמהתי לזר תחשבני נכרי הייתי בעיניהם׃
15Evimdeki konuklarla hizmetçilerBeni yabancı sayıyor,Garip oldum gözlerinde.
16לעבדי קראתי ולא יענה במו פי אתחנן לו׃
16Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor,Dil döksem bile.
17רוחי זרה לאשתי וחנתי לבני בטני׃
17Soluğum karımı tiksindiriyor,Kardeşlerim benden iğreniyor.
18גם עוילים מאסו בי אקומה וידברו בי׃
18Çocuklar bile beni küçümsüyor,Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.
19תעבוני כל מתי סודי וזה אהבתי נהפכו בי׃
19Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor,Sevdiklerim yüz çeviriyor.
20בעורי ובבשרי דבקה עצמי ואתמלטה בעור שני׃
20Bir deri bir kemiğe döndüm,Ölümün eşiğine geldim.
21חנני חנני אתם רעי כי יד אלוה נגעה בי׃
21‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın,Çünkü Tanrının eli vurdu bana.
22למה תרדפני כמו אל ומבשרי לא תשבעו׃
22Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor,Etime doymuyorsunuz?
23מי יתן אפו ויכתבון מלי מי יתן בספר ויחקו׃
23‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa,Kitaba geçseydi,
24בעט ברזל ועפרת לעד בצור יחצבון׃
24Demir kalemle, kurşunlaSonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!
25ואני ידעתי גאלי חי ואחרון על עפר יקום׃
25Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını,Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.
26ואחר עורי נקפו זאת ומבשרי אחזה אלוה׃
26Derim yok olduktan sonra,Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.
27אשר אני אחזה לי ועיני ראו ולא זר כלו כליתי בחקי׃
27Onu kendim göreceğim,Kendi gözlerimle, başkası değil.Yüreğim bayılıyor bağrımda!
28כי תאמרו מה נרדף לו ושרש דבר נמצא בי׃
28Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu içinOnu kovalım› diyorsanız,
29גורו לכם מפני חרב כי חמה עונות חרב למען תדעון שדין׃
29Kılıçtan korkmalısınız,Çünkü kılıç cezası öfkeli olur,O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››