¹Bersyukurlah kepada TUHAN, sebab Ia baik; kasih-Nya kekal abadi.

¹Hallelujah! Looft den HEERE, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid.

²Siapa dapat mewartakan keperkasaan TUHAN, dan memberi pujian yang layak bagi-Nya?

²Wie zal de mogendheden des HEEREN uitspreken, al Zijn lof verkondigen?

³Berbahagialah orang yang mentaati perintah-perintah-Nya, dan selalu benar dalam tindakannya.

³Welgelukzalig zijn zij, die het recht onderhouden, die te aller tijd gerechtigheid doet.

⁴Ingatlah aku, ya TUHAN, demi kebaikan-Mu bagi umat-Mu, tolonglah aku juga bila Engkau menyelamatkan mereka.

⁴Gedenk mijner, o HEERE! naar het welbehagen tot Uw volk, bezoek mij met Uw heil;

⁵Semoga aku melihat kemakmuran orang-orang pilihan-Mu dan bersukacita bersama umat-Mu. Semoga aku berbangga dan bergembira bersama orang-orang yang menjadi milik-Mu.

⁵Opdat ik aanschouwe het goede Uwer uitverkorenen; opdat ik mij verblijde met de blijdschap Uws volks; opdat ik mij beroeme met Uw erfdeel.

⁶Kami telah berdosa seperti leluhur kami; kami sudah berbuat jahat dan mendurhaka.

⁶Wij hebben gezondigd, mitsgaders onze vaderen, wij hebben verkeerdelijk gedaan; wij hebben goddelooslijk gehandeld.

⁷Waktu di Mesir nenek moyang kami tidak mengerti; karya-Mu yang mengagumkan tidak mereka pahami. Mereka lupa akan kasih-Mu yang berlimpah, dan di dekat Laut Gelagah mereka berontak terhadap Yang Mahatinggi.

⁷Onze vaders in Egypte hebben niet gelet op Uw wonderen; zij zijn der menigte Uwer goedertierenheid niet gedachtig geweest; maar zij waren wederspannig aan de zee, bij de Schelfzee.

⁸Tetapi TUHAN menyelamatkan mereka demi diri-Nya sendiri, supaya keperkasaan-Nya menjadi nyata.

⁸Doch Hij verloste hen om Zijns Naams wil, opdat Hij Zijn mogendheid bekend maakte.

⁹Atas perintah-Nya Laut Gelagah menjadi kering, Ia membawa umat-Nya berjalan melalui laut, seperti melalui padang gurun.

⁹En Hij schold de Schelfzee, zodat zij verdroogde, en Hij deed hen wandelen door de afgronden, als door een woestijn.

¹⁰Dengan demikian diselamatkan-Nya mereka dari tangan lawan, dibebaskan-Nya mereka dari kuasa musuh.

¹⁰En Hij verloste hen uit de hand des haters, en Hij bevrijdde hen van de hand des vijands.

¹¹Tetapi air menenggelamkan lawan mereka; tak seorang pun ketinggalan.

¹¹En de wateren overdekten hun wederpartijders; niet een van hen bleef over.

¹²Lalu umat-Nya percaya kepada janji-Nya dan menyanyikan pujian bagi-Nya.

¹²Toen geloofden zij aan Zijn woorden; zij zongen Zijn lof.

¹³Tetapi mereka segera melupakan perbuatan TUHAN dan bertindak tanpa minta nasihat-Nya.

¹³Doch zij vergaten haast Zijn werken, zij verbeidden naar Zijn raad niet.

¹⁴Di padang gurun mereka dirangsang nafsu, dan mencobai Allah.

¹⁴Maar zij werden belust met lust in de woestijn, en zij verzochten God in de wildernis.

¹⁵Ia memberi apa yang mereka minta, tetapi juga wabah penyakit yang menyerang mereka.

¹⁵Toen gaf Hij hun hun begeerte; maar Hij zond aan hun zielen een magerheid.

¹⁶Di padang gurun itu mereka iri hati kepada Musa dan kepada Harun hamba-Nya yang suci.

¹⁶En zij benijdden Mozes in het leger, en Aaron, den heilige des HEEREN.

¹⁷Lalu bumi terbelah menelan Datan, menutupi Abiram dan keluarganya.

¹⁷De aarde deed zich open, en verslond Dathan, en overdekte de vergadering van Abiram.

¹⁸Api turun menyambar kelompok mereka, menghanguskan semua yang telah mendurhaka.

¹⁸En een vuur brandde onder hun vergadering, een vlam stak de goddelozen aan brand.

¹⁹Di Gunung Sinai mereka membuat anak lembu emas, dan menyembah patung tuangan itu.

¹⁹Zij maakten een kalf bij Horeb, en zij bogen zich voor een gegoten beeld.

²⁰Mereka menukar Allah yang agung dengan patung sapi pemakan rumput.

²⁰En zij veranderden hun Eer in de gedaante van een os, die gras eet.

²¹Mereka lupa akan Allah penyelamat mereka yang telah melakukan hal-hal yang besar di Mesir.

²¹Zij vergaten God, hun Heiland, Die grote dingen gedaan had in Egypte;

²²Sungguh dahsyat perbuatan-perbuatan-Nya di negeri itu, menakjubkan tindakan-Nya di Laut Gelagah.

²²Wonderdaden in het land van Cham; vreselijke dingen aan de Schelfzee.

²³Maka Allah berniat membinasakan umat-Nya, tetapi dicegah oleh Musa, orang pilihan-Nya. Musa menjadi penengah mereka, sehingga kemarahan Allah reda.

²³Dies Hij zeide, dat Hij hen verdelgen zou, ten ware Mozes, Zijn uitverkorene, in de scheure voor Zijn aangezicht gestaan had, om Zijn grimmigheid af te keren, dat Hij hen niet verdierf.

²⁴Kemudian mereka menolak negeri yang indah itu karena tak percaya kepada janji Allah.

²⁴Zij versmaadden ook het gewenste land; zij geloofden Zijn woord niet.

²⁵Mereka menggerutu di dalam kemah mereka dan tak mau mendengarkan suara TUHAN.

²⁵Maar zij murmureerden in hun tenten; naar de stem des HEEREN hoorden zij niet.

²⁶Maka dengan sumpah Ia berjanji akan membunuh mereka di padang gurun.

²⁶Dies hief Hij tegen hen Zijn hand op, zwerende dat Hij hen nedervellen zou in de woestijn;

²⁷Keturunan mereka akan dibuang-Nya di antara bangsa-bangsa dan diceraiberaikan di negeri-negeri asing.

²⁷En dat Hij hun zaad zou nedervellen onder de heidenen, en hen verstrooien zou door de landen.

²⁸Kemudian di Peor mereka menyembah Baal, dan makan persembahan untuk dewa-dewa.

²⁸Ook hebben zij zich gekoppeld aan Baal-Peor, en zij hebben de offeranden der doden gegeten.

²⁹Perbuatan itu membangkitkan kemarahan TUHAN, sehingga mereka diserang wabah yang mengerikan.

²⁹En zij hebben den HEERE tot toorn verwekt met hun daden, zodat de plaag een inbreuk onder hen deed.

³⁰Tetapi Pinehas bangkit menghukum yang bersalah, maka berhentilah wabah itu.

³⁰Toen stond Pinehas op, en hij oefende gericht, en de plaag werd opgehouden.

³¹Perbuatan itu dianggap sebagai jasa baginya, dan dikenang untuk selama-lamanya.

³¹En het is hem gerekend tot gerechtigheid, van geslacht tot geslacht tot in eeuwigheid.

³²Di sumur-sumur Meriba mereka membuat TUHAN marah, dan menyusahkan Musa dengan perbuatan mereka.

³²Zij maakten Hem ook zeer toornig aan het twistwater, en het ging Mozes kwalijk om hunnentwil.

³³Mereka membuat hatinya kesal, sehingga ia bicara tanpa berpikir.

³³Want zij verbitterden zijn geest, zodat hij wat onbedachtelijk voortbracht met zijn lippen.

³⁴Bangsa-bangsa lain tidak mereka musnahkan, seperti yang diperintahkan TUHAN.

³⁴Zij hebben die volken niet verdelgd, die de HEERE hun gezegd had;

³⁵Mereka malah berbaur dengan bangsa-bangsa itu, dan meniru cara-cara orang yang tak mengenal Allah.

³⁵Maar zij vermengden zich met de heidenen, en leerden derzelver werken.

³⁶Lalu mereka menyembah berhala-berhala, dan itu menjadi sebab keruntuhan mereka.

³⁶En zij dienden hun afgoden, en zij werden hun tot een strik.

³⁷Mereka mengurbankan anak-anak mereka kepada berhala-berhala Kanaan.

³⁷Daarenboven hebben zij hun zonen en hun dochteren den duivelen geofferd.

³⁸Mereka menumpahkan darah orang tak bersalah, darah anak-anak mereka sendiri, untuk dikurbankan kepada berhala-berhala; sehingga negeri itu mereka cemarkan.

³⁸En zij hebben onschuldig bloed vergoten, het bloed hunner zonen en hunner dochteren, die zij den afgoden van Kanaan hebben opgeofferd; zodat het land door deze bloedschulden is ontheiligd geworden.

³⁹Karena perbuatan-perbuatan itu mereka menjadi najis, dan tidak setia kepada Allah.

³⁹En zij ontreinigden zich door hun werken, en zij hebben gehoereerd door hun daden.

⁴⁰Lalu kemarahan TUHAN menyala terhadap mereka, Ia muak dengan milik-Nya sendiri.

⁴⁰Dies is de toorn des HEEREN ontstoken tegen Zijn volk, en Hij heeft een gruwel gehad aan Zijn erfdeel.

⁴¹Maka diserahkan-Nya mereka kepada bangsa-bangsa, dibiarkan-Nya mereka dikuasai musuh.

⁴¹En Hij gaf hen in de hand der heidenen, en hun haters heersten over hen.

⁴²Lalu mereka ditindas oleh musuh-musuh mereka, dan ditaklukkan di bawah kuasa mereka.

⁴²En hun vijanden hebben hen verdrukt, en zij zijn vernederd geworden onder hun hand.

⁴³Berulang kali TUHAN membebaskan mereka, tetapi mereka lebih suka memberontak, sehingga mereka binasa dalam dosa-dosa mereka.

⁴³Hij heeft hen menigmaal gered; maar zij verbitterden Hem door hun raad, en werden uitgeteerd door hun ongerechtigheid.

⁴⁴Tetapi TUHAN mendengar teriakan mereka, Ia memperhatikan kesusahan mereka.

⁴⁴Nochtans zag Hij hun benauwdheid aan, als Hij hun geschrei hoorde.

⁴⁵Demi mereka Ia ingat akan perjanjian-Nya dan menyayangi mereka karena kasih-Nya yang besar.

⁴⁵En Hij dacht tot hun beste aan Zijn verbond, en het berouwde Hem naar de veelheid Zijner goedertierenheden.

⁴⁶Ia membuat mereka dikasihani oleh semua orang yang menawan mereka.

⁴⁶Dies gaf Hij hun barmhartigheid voor het aangezicht van allen, die hen gevangen hadden.

⁴⁷Selamatkanlah kami, ya TUHAN Allah kami, kumpulkanlah kami dari antara bangsa-bangsa, supaya kami dapat bersyukur dan memuji nama-Mu yang suci.

⁴⁷Verlos ons, HEERE, onze God! en verzamel ons uit de heidenen, opdat wij den Naam Uwer heiligheid loven, ons beroemende in Uw lof.

⁴⁸Pujilah TUHAN, Allah Israel, sekarang dan selama-lamanya. Biarlah semua orang mengatakan, "Amin!" Pujilah TUHAN!

⁴⁸Geloofd zij de HEERE, de God Israels, van eeuwigheid en tot in eeuwigheid; en al het volk zegge: Amen, Hallelujah!