1Lalu Ayub menjawab, "Andaikata duka nestapaku ditimbang beratnya,
1Þá svaraði Job og sagði:
2(6:1)
2Ó að gremja mín væri vegin og ógæfa mín lögð á vogarskálar!
3pasti lebih berat daripada pasir samudra. Jadi, jangan heran jika kata-kataku kurang hati-hati serta terburu-buru.
3Hún er þyngri en sandur hafsins, fyrir því hefi ég eigi taumhald á tungu minni.
4Panah dari Yang Mahakuasa menembus tubuhku; racunnya menyebar ke seluruh jiwa ragaku. Kedahsyatan Allah sangat mengerikan, dan menyerang aku bagai pasukan lawan.
4Því að örvar hins Almáttka sitja fastar í mér, og andi minn drekkur í sig eitur þeirra. Ógnir Guðs steðja að mér.
5Keledai akan puas jika diberi rumput muda, begitu pula lembu jika diberi makanannya.
5Rymur skógarasninn yfir grængresinu, eða öskrar nautið yfir fóðri sínu?
6Tetapi makanan hambar, siapa suka? Mana boleh putih telur ada rasanya?
6Verður hið bragðlausa etið saltlaust, eða er gott bragð að hvítunni í egginu?
7Tidak sudi aku menyentuhnya; muak aku jika memakannya.
7Matur minn fær mér ógleði, mig velgir við að snerta hann.
8Mengapa Allah enggan mendengar doaku? Mengapa tak diperhatikan-Nya seruanku?
8Ó að ósk mín uppfylltist, og Guð léti von mína rætast!
9Kiranya Allah berkenan meremukkan aku! Kiranya Ia bertindak dan membunuh aku!
9Ég vildi að Guði þóknaðist að merja mig sundur, rétta út höndina og skera lífsþráð minn sundur!
10Bagiku hal itu akan merupakan hiburan; aku bakal menari di tengah penderitaan. Segala perintah Allah Yang Mahakudus, telah kutaati dan kuperhatikan terus.
10Þá væri það þó enn huggun mín _ og ég skyldi hoppa af gleði í vægðarlausri kvölinni _ að ég hefi aldrei afneitað orðum hins Heilaga.
11Apa kekuatanku sehingga aku masih ada? Apa harapanku untuk ingin hidup lebih lama?
11Hver er kraftur minn, að ég skyldi þreyja, og hver verða endalok mín, að ég skyldi vera þolinmóður?
12Sekuat batukah badanku ini? Dari tembagakah tubuhku ini?
12Er þá kraftur minn kletta kraftur, eða er líkami minn af eiri?
13Habislah tenagaku mencari bantuan; bagiku tak ada lagi pertolongan.
13Er ég ekki með öllu hjálparvana og öll frelsun frá mér hrakin?
14Dalam derita seperti ini, kudambakan sahabat sejati. Entah aku masih tetap setia atau sudah melalaikan Yang Mahakuasa.
14Hrelldur maður á heimting á meðaumkun hjá vini sínum, enda þótt hann hætti að óttast hinn Almáttka.
15Tetapi kamu, hai kawan-kawan, tak dapat dipercaya dan diandalkan. Kamu seperti kali yang habis airnya, di kala hujan tak kunjung tiba.
15Bræður mínir brugðust eins og lækur, eins og farvegur lækja, sem flóa yfir,
16Kamu seperti sungai yang diam dan kaku, karena tertutup salju dan air beku.
16sem gruggugir eru af ís og snjórinn hverfur ofan í.
17Segera bila tiba musim panas, salju dan es itu hilang tanpa bekas. Dasar sungai menjadi gersang, tidak berair dan kering kerontang.
17Jafnskjótt og þeir bakast af sólinni, þorna þeir upp, þegar hitnar, hverfa þeir burt af stað sínum.
18Kafilah-kafilah sesat ketika mencari air; mereka mengembara dan mati di padang pasir.
18Kaupmannalestirnar beygja af leið sinni, halda upp í eyðimörkina og farast.
19Kafilah dari Syeba dan dari Tema mencari air itu dan mengharapkannya.
19Kaupmannalestir frá Tema skyggndust eftir þeim, ferðamannahópar frá Saba reiddu sig á þá.
20Tetapi harapan mereka sia-sia di tepi kali yang tiada airnya.
20Þeir urðu sér til skammar fyrir vonina, þeir komu þangað og urðu sneyptir.
21Seperti sungai itulah kamu, kawanku; kaumundur dan takut melihat deritaku.
21Þannig eruð þér nú orðnir fyrir mér, þér sáuð skelfing og skelfdust.
22Kenapa? Apakah kuminta sesuatu darimu? Atau menyuruhmu menyogok orang untuk kepentinganku?
22Hefi ég sagt: ,,Færið mér eitthvað og borgið af eigum yðar fyrir mig,
23Apakah aku minta diselamatkan dan ditebus dari musuh yang tak berbelaskasihan?
23frelsið mig úr höndum óvinarins og leysið mig undan valdi kúgarans``?
24Nah, ajarilah aku, tunjukkanlah kesalahanku! Aku akan diam dan mendengarkan perkataanmu.
24Fræðið mig, og ég skal þegja, og sýnið mér, í hverju mér hefir á orðið.
25Kata-kata yang tulus menyejukkan hati, tetapi bicaramu kosong, tiada arti!
25Hversu áhrifamikil eru einlægninnar orð, en hvað sanna átölur yðar?
26Segala perkataanku kamu anggap angin saja; percuma kamu jawab aku yang sudah putus asa.
26Hafið þér í hyggju að ásaka orð? Ummæli örvilnaðs manns hverfa út í vindinn.
27Bahkan anak yatim piatu kamu undikan nasibnya, teman karibmu kamu curangi untuk menjadi kaya.
27Þér munduð jafnvel hluta um föðurleysingjann og selja vin yðar.
28Coba, perhatikanlah aku; masakan aku ini berdusta kepadamu?
28Og nú _ ó að yður mætti þóknast að líta á mig, ég mun vissulega ekki ljúga upp í opið geðið á yður.
29Jangan bertindak tak adil, sadarlah! Jangan mencela aku, aku sungguh tak salah.
29Snúið við, fremjið eigi ranglæti, já, snúið við, enn þá hefi ég rétt fyrir mér.Er ranglæti á minni tungu, eða ætli gómur minn greini ekki hvað illt er?
30Apakah pada sangkamu aku berdusta, tak bisa membedakan yang baik dan yang tercela?
30Er ranglæti á minni tungu, eða ætli gómur minn greini ekki hvað illt er?