1Tapi Ayub menjawab, "Memang, aku tahu, kata-katamu itu tak salah. Tapi, mana mungkin manusia berperkara melawan Allah dan mengalahkan-Nya?
1Þá svaraði Job og sagði:
2(9:1)
2Vissulega, ég veit að það er svo, og hvernig ætti maðurinn að hafa rétt fyrir sér gagnvart Guði?
3Dari seribu pertanyaan yang diajukan Allah, satu pun tak dapat dijawab oleh manusia.
3Þóknist honum að deila við hann, getur hann ekki svarað einni spurningu af þúsund.
4Allah itu sangat arif dan berkuasa; siapa dapat tahan melawan Dia?
4Hann er vitur í hjarta og máttkur að afli _ hver þrjóskaðist gegn honum og sakaði eigi? _
5Allah memindahkan gunung tanpa diketahui orang, lalu menjungkirbalikkannya dengan murka dan berang.
5Hann sem flytur fjöll, svo að þau vita ekki af, hann sem kollvarpar þeim í reiði sinni,
6Allah membuat gempa sampai bumi berguncang, dan tiang penyangga dunia bergoyang-goyang,
6hann sem hrærir jörðina úr stað, svo að stoðir hennar leika á reiðiskjálfi,
7Allah dapat melarang matahari terbit di waktu pagi, dan mencegah bintang-bintang bersinar di malam hari.
7hann sem býður sólinni, og hún rennur ekki upp, og setur innsigli fyrir stjörnurnar,
8Dibentangkan-Nya angkasa tanpa bantuan; diinjak-injak-Nya punggung naga lautan.
8hann sem þenur út himininn aleinn, og gengur á háöldum sjávarins,
9Dipasang-Nya gugusan bintang selatan di cakrawala, juga bintang Biduk, bintang Belantik dan bintang Kartika.
9hann sem skóp Vagnstirnið og Óríon, Sjöstjörnuna og forðabúr sunnanvindsins,
10Tak dapat kita memahami segala karya-Nya, tak sanggup kita menghitung mujizat-mujizat-Nya.
10hann sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega og dásemdarverk, er eigi verða talin,
11Ia lewat di mukaku, tapi tidak tampak olehku; Ia lalu disampingku, tapi tidak nyata bagiku.
11sjá, hann gengur fram hjá mér, en ég sé hann ekki, hann strýkst fram hjá, en ég verð hans ekki var.
12Jika Ia merampas, siapa berani melarang-Nya? atau berani bertanya pada-Nya, 'Hai, Kau sedang apa?'
12Þegar hann þrífur til, hver vill þá aftra honum, hver vill segja við hann: ,,Hvað gjörir þú?``
13Allah tidak menahan marah dan panas hati-Nya; para pembantu Rahab pun takluk kepada-Nya.
13Guð heldur ekki aftur reiði sinni, bandamenn hafdrekans beygðu sig undir hann.
14Jadi, bagaimana aku dapat membantah Dia? Dengan kata-kata apa aku akan menjawab-Nya?
14Hversu miklu síður mundi ég þá geta svarað honum, geta valið orð mín gagnvart honum,
15Walaupun aku tidak bersalah, apa dayaku, kecuali mohon belas kasihan dari Allah hakimku?
15ég sem ekki mætti svara, þótt ég hefði rétt fyrir mér, heldur verð að beiðast miskunnar af dómara mínum.
16Seandainya Ia menjawab bila aku berseru, aku ragu, benarkah Ia sudi mendengar suaraku?
16Þótt ég kallaði og hann svaraði mér, þá mundi ég ekki trúa, að hann hlustaði á mig.
17Dia meremukkan aku dalam angin topan, dan menambah deritaku tanpa alasan.
17Miklu fremur mundi hann hvæsa á mig í stormviðri og margfalda sár mín án saka,
18Tak dibiarkan-Nya aku menghela napas barang sesaat; bahkan dilimpahi-Nya aku dengan kepahitan yang hebat.
18aldrei leyfa mér að draga andann, heldur metta mig beiskri kvöl.
19Haruskah aku adu tenaga dengan Dia? Tetapi lihat, betapa hebat kekuatan-Nya! Seandainya terhadap Dia aku mengajukan gugatan, siapa berani memanggil-Nya ke pengadilan?
19Sé um kraft að ræða, er mátturinn hans, sé um rétt að ræða, hver vill þá stefna honum?
20Aku setia dan tak berbuat dosa, tetapi mulutku seakan berkata sebaliknya; setiap kata yang dibentuk bibirku, seolah-olah mempersalahkan diriku.
20Þótt ég hefði rétt fyrir mér, þá mundi munnur minn sakfella mig, þótt ég væri saklaus, mundi hann koma á mig sektinni.
21Aku tak bersalah, tapi aku tak perduli. Aku jemu hidup. Bagiku tak ada yang penting lagi; yang bersalah dan yang benar, sama saja nasibnya: Allah akan membinasakan kedua-duanya.
21Saklaus er ég, ég hirði ekkert um líf mitt, ég virði að vettugi tilveru mína!
22(9:21)
22Mér stendur á sama um það. Fyrir því segi ég: hann tortímir jafnt saklausum sem óguðlegum.
23Bila orang yang tak bersalah mati tiba-tiba, Allah hanya tertawa saja.
23Þegar svipan deyðir snögglega, þá gjörir hann gys að örvænting hinna saklausu.
24Bumi diserahkan Allah kepada pendurhaka, dan hakim-hakim telah dibuat-Nya buta semua. Allah melakukan semua ini, kalau bukan Dia, siapa lagi?
24Jörðin er gefin í vald hinna óguðlegu, hann byrgir fyrir andlitið á dómendum hennar. Sé það ekki hann _ hver þá?
25Hari-hariku berlalu dengan kencang, lalu menghilang tanpa merasa senang.
25Dagar mínir voru skjótari en hraðboði, liðu svo hjá, að þeir litu enga hamingju.
26Seperti perahu laju, hidupku lewat dengan segera, secepat burung elang menukik, menyambar mangsanya.
26Þeir brunuðu áfram eins og reyrbátar, eins og örn, sem steypir sér niður á æti.
27Jika aku mau tersenyum dan tertawa gembira, jika kucoba melupakan segala derita, maka dukaku datang kembali, memburu aku; sebab kutahu, Allah tetap mempersalahkan aku.
27Ef ég segi: Ég ætla að gleyma volæði mínu, ég ætla að breyta andlitssvip mínum og vera kátur, _
28(9:27)
28þá hryllir mig við öllum þjáningum mínum, því ég veit þú sýknar mig ekki.
29Nah, jika begitu, peduli apa aku?
29Ég á nú að vera sekur, hví skyldi ég þá vera að mæðast til ónýtis?
30Tak ada sabun yang dapat menghilangkan dosaku!
30Þótt ég þvægi mér úr snjó og hreinsaði hendur mínar í lút,
31Allah membenamkan aku dalam kotoran, sampai pakaianku pun menganggap aku menjijikkan.
31þá mundir þú dýfa mér ofan í forarvilpu, svo að klæðum mínum byði við mér.
32Seandainya Allah itu manusia, aku akan dapat menjawab Dia; lalu kami akan menghadap ke pengadilan untuk menyelesaikan segala pertengkaran.
32Guð er ekki maður eins og ég, að ég geti svarað honum, að við getum gengið saman fyrir réttinn.
33Tapi di antara kami tak ada jaksa yang dapat mengadili kami berdua.
33Enginn er sá, er úr skeri okkar í milli, er lagt geti hönd sína á okkur báða.
34Semoga Allah berhenti menghukum aku dan menjauhkan kedahsyatan-Nya daripadaku!
34Hann taki vönd sinn frá mér og láti ekki skelfing sína hræða mig,þá vil ég tala og eigi óttast hann, því að svo er mér eigi farið hið innra.
35Aku tidak takut kepada-Nya dan akan bicara kini, sebab aku mengenal hatiku sendiri.
35þá vil ég tala og eigi óttast hann, því að svo er mér eigi farið hið innra.