¹Pujilah TUHAN, hai jiwaku! Betapa agung Engkau, ya TUHAN Allahku! Engkau berpakaian kemegahan dan kemuliaan,

¹Lofa þú Drottin, sála mín! Drottinn, Guð minn, þú ert harla mikill. Þú ert klæddur hátign og vegsemd.

²dan berselubung cahaya. Engkau membentangkan langit seperti kemah,

²Þú hylur þig ljósi eins og skikkju, þenur himininn út eins og tjalddúk.

³dan membangun Rumah-Mu di atas air di langit. Awan-awan Kaujadikan kereta-Mu, Engkau mengendarai sayap angin.

³Þú hvelfir hásal þinn í vötnunum, gjörir ský að vagni þínum, og ferð um á vængjum vindarins.

⁴Angin Kaujadikan utusan-Mu, dan kilat pelayan-Mu.

⁴Þú gjörir vindana að sendiboðum þínum, bálandi eld að þjónum þínum.

⁵Dengan kukuh bumi Kaupasang pada alasnya, sehingga tak akan goyang untuk selamanya.

⁵Þú grundvallar jörðina á undirstöðum hennar, svo að hún haggast eigi um aldur og ævi.

⁶Engkau menyelubunginya dengan samudra raya, airnya menggenangi puncak-puncak pegunungan.

⁶Hafflóðið huldi hana sem klæði, vötnin náðu upp yfir fjöllin,

⁷Waktu Kauhardik, air itu mengalir, mengalir dengan deras karena gemuruh suara-Mu.

⁷en fyrir þinni ógnun flýðu þau, fyrir þrumurödd þinni hörfuðu þau undan með skelfingu.

⁸Air mengalir melalui gunung-gunung ke dalam lembah, ke tempat yang Kausediakan baginya.

⁸Þau gengu yfir fjöllin, steyptust niður í dalina, þangað sem þú hafðir búið þeim stað.

⁹Kautentukan batas-batas yang tak boleh ia lalui, supaya jangan kembali menggenangi bumi.

⁹Þú settir takmörk, sem þau mega ekki fara yfir, þau skulu ekki hylja jörðina framar.

¹⁰Engkau membualkan mata air di lembah-lembah, anak sungai mengalir di antara bukit-bukit,

¹⁰Þú sendir lindir í dalina, þær renna milli fjallanna,

¹¹untuk memberi minum semua binatang di ladang, dan melepaskan haus keledai-keledai hutan.

¹¹þær svala öllum dýrum merkurinnar, villiasnarnir slökkva þorsta sinn.

¹²Di dekatnya burung-burung membuat sarang; mereka berkicau di antara daun-daunan.

¹²Yfir þeim byggja fuglar himins, láta kvak sitt heyrast milli greinanna.

¹³Dari langit Kauturunkan hujan di pegunungan, bumi penuh dengan hasil karya-Mu.

¹³Þú vökvar fjöllin frá hásal þínum, jörðin mettast af ávexti verka þinna.

¹⁴Engkau menumbuhkan rumput untuk hewan, dan bagi manusia segala macam tanaman. Maka ia dapat bercocok tanam,

¹⁴Þú lætur gras spretta handa fénaðinum og jurtir, sem maðurinn ræktar, til þess að framleiða brauð af jörðinni

¹⁵dan menghasilkan air anggur yang menyenangkan. Juga minyak zaitun yang membuat mukanya berseri, dan makanan yang memberi dia tenaga.

¹⁵og vín, sem gleður hjarta mannsins, olíu, sem gjörir andlitið gljáandi, og brauð, sem hressir hjarta mannsins.

¹⁶Pohon-pohon TUHAN mendapat hujan berlimpah pohon cemara Libanon yang ditanam-Nya sendiri.

¹⁶Tré Drottins mettast, sedrustrén á Líbanon, er hann hefir gróðursett

¹⁷Di situ bersaranglah burung-burung, burung ranggung bersarang di puncaknya.

¹⁷þar sem fuglarnir byggja hreiður, storkarnir, er hafa kýprestrén að húsi.

¹⁸Gunung-gunung tinggi menjadi tempat kambing hutan; pelanduk bersembunyi di batu karang.

¹⁸Hin háu fjöll eru handa steingeitunum, klettarnir eru hæli fyrir stökkhérana.

¹⁹Engkau membuat bulan menjadi penanda waktu, matahari tahu saat terbenamnya.

¹⁹Þú gjörðir tunglið til þess að ákvarða tíðirnar, sólin veit, hvar hún á að ganga til viðar.

²⁰Bila Engkau menurunkan gelap, hari menjadi malam, dan semua binatang hutan berkeliaran.

²⁰Þegar þú gjörir myrkur, verður nótt, og þá fara öll skógardýrin á kreik.

²¹Singa-singa muda mengaum mencari mangsa, meminta makanan yang disediakan Allah.

²¹Ljónin öskra eftir bráð og heimta æti sitt af Guði.

²²Bila matahari terbit, mereka menyingkir dan berbaring di tempat persembunyiannya.

²²Þegar sól rennur upp, draga þau sig í hlé og leggjast fyrir í fylgsnum sínum,

²³Lalu keluarlah manusia untuk melakukan pekerjaannya, dan terus bekerja sampai hari senja.

²³en þá fer maðurinn út til starfa sinna, til vinnu sinnar fram á kveld.

²⁴Betapa banyak karya-Mu, TUHAN, semuanya Kaujadikan dengan bijaksana; bumi penuh dengan ciptaan-Mu.

²⁴Hversu mörg eru verk þín, Drottinn, þú gjörðir þau öll með speki, jörðin er full af því, er þú hefir skapað.

²⁵Lihatlah laut yang luas terbentang, dengan makhluk besar kecil tak terbilang.

²⁵Þar er hafið, mikið og vítt á alla vegu, þar er óteljandi grúi, smá dýr og stór.

²⁶Di situ kapal-kapal berlayar, dan Lewiatan, naga laut ciptaan-Mu, bermain-main.

²⁶Þar fara skipin um og Levjatan, er þú hefir skapað til þess að leika sér þar.

²⁷Mereka semua mengharapkan Engkau, untuk mendapat makanan pada waktunya.

²⁷Öll vona þau á þig, að þú gefir þeim fæðu þeirra á réttum tíma.

²⁸Engkau memberi, dan mereka mengumpulkannya, Engkau menyediakannya, dan mereka makan sampai puas.

²⁸Þú gefur þeim, og þau tína, þú lýkur upp hendi þinni, og þau mettast gæðum.

²⁹Bila Engkau berpaling, mereka takut; bila Kauambil napasnya, mereka binasa, dan kembali menjadi debu seperti semula.

²⁹Þú byrgir auglit þitt, þá skelfast þau, þú tekur aftur anda þeirra, þá andast þau og hverfa aftur til moldarinnar.

³⁰Tetapi bila mereka Kauberi napas, mereka dijadikan; Engkau memberi hidup baru kepada bumi.

³⁰Þú sendir út anda þinn, þá verða þau til, og þú endurnýjar ásjónu jarðar.

³¹Semoga keagungan TUHAN tetap selama-lamanya! Semoga Ia gembira dengan segala ciptaan-Nya!

³¹Dýrð Drottins vari að eilífu, Drottinn gleðjist yfir verkum sínum,

³²Ia memandang bumi dan membuatnya gemetar, gunung-gunung disentuh-Nya, sehingga asapnya keluar.

³²hann sem lítur til jarðar, svo að hún nötrar, sem snertir við fjöllunum, svo að úr þeim rýkur.

³³Aku mau menyanyi bagi TUHAN selama hidupku, menyanyikan pujian bagi Allahku selama aku ada.

³³Ég vil ljóða um Drottin meðan lifi, lofsyngja Guði mínum meðan ég er til.

³⁴Semoga nyanyianku berkenan kepada-Nya, sebab Dialah yang membuat hatiku gembira.

³⁴Ó að mál mitt mætti falla honum í geð! Ég gleðst yfir Drottni.Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.

³⁵Biarlah orang berdosa lenyap dari muka bumi, biarlah orang jahat habis binasa. Pujilah TUHAN, hai jiwaku! Pujilah TUHAN!

³⁵Ó að syndarar mættu hverfa af jörðunni og óguðlegir eigi vera til framar. Vegsama þú Drottin, sála mín. Halelúja.