¹Di tepi sungai-sungai Babel kami duduk dan menangis bila teringat Sion.

¹Við Babýlons fljót, þar sátum vér og grétum, er vér minntumst Síonar.

²Pada pohon-pohon gandarusa di negeri itu kami gantungkan kecapi kami.

²Á pílviðina þar hengdum vér upp gígjur vorar.

³Orang-orang yang menawan kami menyuruh kami menyanyi untuk mereka. Orang-orang yang menindas kami menyuruh kami menyanyikan lagu-lagu gembira, "Nyanyikanlah bagi kami lagu-lagu dari Sion!"

³Því að herleiðendur vorir heimtuðu söngljóð af oss og kúgarar vorir kæti: ,,Syngið oss Síonarkvæði!``

⁴Mungkinkah di negeri asing kami menyanyi bagi TUHAN?

⁴Hvernig ættum vér að syngja Drottins ljóð í öðru landi?

⁵Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau, Yerusalem!

⁵Ef ég gleymi þér, Jerúsalem, þá visni mín hægri hönd.

⁶Biarlah aku tak bisa lagi menyanyi jika aku melupakan engkau dan tidak menjadikan engkau kesukaanku!

⁶Tunga mín loði mér við góm, ef ég man eigi til þín, ef Jerúsalem er eigi allra besta yndið mitt.

⁷Ya TUHAN, ingatlah perbuatan orang Edom pada waktu Yerusalem dimusnahkan. Mereka berkata, "Robohkanlah, robohkanlah sampai ke dasar-dasarnya!"

⁷Mun þú Edóms niðjum, Drottinn, óheilladag Jerúsalem, þegar þeir æptu: ,,Rífið, rífið allt niður til grunna!``

⁸Hai Babel, engkau akan dibinasakan! Berbahagialah orang yang membalas kepadamu kejahatan yang kaulakukan terhadap kami.

⁸Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss!Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁹Berbahagialah orang yang mengambil bayi-bayimu dan mencampakkannya ke bukit batu!

⁹Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.