¹Mjúklegt andsvar stöðvar bræði, en meiðandi orð vekur reiði.

¹Milda respondo kvietigas koleron; Sed malmola vorto ekscitas koleron.

²Af tungu hinna vitru drýpur þekking, en munnur heimskingjanna eys úr sér vitleysu.

²La lango de sagxuloj bonigas la instruon; Sed la busxo de malsagxuloj elparolas sensencajxon.

³Augu Drottins eru alls staðar, vakandi yfir vondum og góðum.

³Sur cxiu loko estas la okuloj de la Eternulo; Ili vidas la malbonulojn kaj bonulojn.

⁴Hógværð tungunnar er lífstré, en fals hennar veldur hugarkvöl.

⁴Milda lango estas arbo de vivo; Sed malbonparola rompas la spiriton.

⁵Afglapinn smáir aga föður síns, en sá sem tekur umvöndun, verður hygginn.

⁵Malsagxulo malsxatas la instruon de sia patro; Sed kiu plenumas la admonon, tiu estas prudenta.

⁶Í húsi hins réttláta er mikill auður, en glundroði er í gróðafé hins óguðlega.

⁶En la domo de virtulo estas multe da trezoroj; Sed en la profito de malvirtulo estas pereo.

⁷Varir hinna vitru dreifa út þekkingu, en hjarta heimskingjanna er rangsnúið.

⁷La busxo de sagxuloj semas instruon; Sed la koro de malsagxuloj ne estas tia.

⁸Fórn óguðlegra er Drottni andstyggð, en bæn hreinskilinna er honum þóknanleg.

⁸Oferdono de malvirtuloj estas abomenajxo por la Eternulo; Sed la pregxo de virtuloj al Li placxas.

⁹Vegur hins óguðlega er Drottni andstyggilegur, en þann sem stundar réttlæti, elskar hann.

⁹Abomenajxo por la Eternulo estas la vojo de malvirtulo; Sed kiu celas virton, tiun Li amas.

¹⁰Slæm hirting bíður þess, sem yfirgefur rétta leið, sá sem hatar umvöndun, hlýtur að deyja.

¹⁰Malbona puno atendas tiun, kiu forlasas la vojon; Kaj la malamanto de admono mortos.

¹¹Dánarheimur og undirdjúpin eru opin fyrir Drottni, hversu miklu fremur hjörtu mannanna barna!

¹¹SXeol kaj la abismo estas antaux la Eternulo: Tiom pli la koroj de la homidoj.

¹²Spottaranum er ekki vel við, að vandað sé um við hann, til viturra manna fer hann ekki.

¹²Mokanto ne amas tiun, kiu lin admonas; Al sagxuloj li ne iras.

¹³Glatt hjarta gjörir andlitið hýrlegt, en sé hryggð í hjarta, er hugurinn dapur.

¹³GXoja koro faras la vizagxon gxoja; Sed cxe cxagreno de la koro la spirito estas malgaja.

¹⁴Hjarta hins vitra leitar að þekking, en munnur heimskingjanna gæðir sér á fíflsku.

¹⁴La koro de sagxulo sercxas instruon; Sed la busxo de malsagxuloj nutras sin per malsagxeco.

¹⁵Hinn volaði sér aldrei glaðan dag, en sá sem vel liggur á, er sífellt í veislu.

¹⁵CXiuj tagoj de malfelicxulo estas malbonaj; Sed kontenta koro estas festenado.

¹⁶Betra er lítið í ótta Drottins en mikill fjársjóður með áhyggjum.

¹⁶Pli bona estas malmulto kun timo antaux la Eternulo, Ol granda trezoro kun maltrankvileco cxe gxi.

¹⁷Betri er einn skammtur kálmetis með kærleika en alinn uxi með hatri.

¹⁷Pli bona estas mangxo el verdajxo, sed kun amo, Ol grasa bovo, sed kun malamo.

¹⁸Bráðlyndur maður vekur deilur, en sá sem seinn er til reiði, stillir þrætu.

¹⁸Kolerema homo kauxzas malpacon; Kaj pacienculo kvietigas disputon.

¹⁹Vegur letingjans er eins og þyrnigerði, en gata hreinskilinna er brautarvegur.

¹⁹La vojo de maldiligentulo estas kiel dornarbeto; Sed la vojo de virtuloj estas ebenigita.

²⁰Vitur sonur gleður föður sinn, en heimskur maður fyrirlítur móður sína.

²⁰Sagxa filo gxojigas la patron; Sed homo malsagxa estas malhonoro por sia patrino.

²¹Óvitrum manni er fíflskan gleði, en skynsamur maður gengur beint áfram.

²¹Malsagxeco estas gxojo por malsagxulo; Sed homo prudenta iras gxustan vojon.

²²Áformin verða að engu, þar sem engin er ráðagerðin, en ef margir leggja á ráðin, fá þau framgang.

²²Kie ne estas konsilo, tie la entreprenoj neniigxas; Sed cxe multe da konsilantoj ili restas fortikaj.

²³Gleði hlýtur maðurinn af svari munns síns, og hversu fagurt er orð í tíma talað!

²³Plezuro por homo estas en la respondo de lia busxo; Kaj kiel bona estas vorto en la gxusta tempo!

²⁴Lífsins vegur liggur upp á við fyrir hinn hyggna, til þess að hann lendi ekki niður í Helju.

²⁴La vojo de la vivo por sagxulo iras supren, Por ke li evitu SXeolon malsupre.

²⁵Drottinn rífur niður hús dramblátra, en setur föst landamerki ekkjunnar.

²⁵La domon de fieruloj la Eternulo ruinigas; Sed Li gardas la limojn de vidvino.

²⁶Ill áform eru Drottni andstyggð, en hrein eru vingjarnleg orð.

²⁶Abomenajxo por la Eternulo estas la intencoj de malnoblulo; Sed agrablaj estas la paroloj de puruloj.

²⁷Sá kemur ólagi á heimilishag sinn, sem fíkinn er í rangfenginn gróða, en sá sem hatar mútugjafir, mun lifa.

²⁷Profitemulo malgxojigas sian domon; Sed kiu malamas donacojn, tiu vivos.

²⁸Hjarta hins réttláta íhugar, hverju svara skuli, en munnur óguðlegra eys úr sér illsku.

²⁸La koro de virtulo pripensas respondon; Sed la busxo de malvirtuloj elfluigas malbonon.

²⁹Drottinn er fjarlægur óguðlegum, en bæn réttlátra heyrir hann.

²⁹La Eternulo estas malproksima de la malvirtuloj; Sed la pregxon de la virtuloj Li auxskultas.

³⁰Vingjarnlegt augnaráð gleður hjartað, góðar fréttir feita beinin.

³⁰Luma okulo gxojigas la koron; Bona sciigo fortikigas la ostojn.

³¹Eyra sem hlýðir á holla umvöndun, mun búa meðal hinna vitru.

³¹Orelo, kiu auxskultas la instruon de la vivo, Logxos inter sagxuloj.

³²Sá sem aga hafnar, fyrirlítur sjálfan sig, en sá sem hlýðir á umvöndun, aflar sér hygginda.Ótti Drottins er ögun til visku, og auðmýkt er undanfari virðingar.

³²Kiu forpusxas admonon, tiu malestimas sian animon; Sed kiu auxskultas instruon, tiu akiras sagxon.

³³Ótti Drottins er ögun til visku, og auðmýkt er undanfari virðingar.

³³La timo antaux la Eternulo instruas sagxon, Kaj humileco trovigxas antaux honoro.