1Ég varð glaður, er menn sögðu við mig: ,,Göngum í hús Drottins.``
1Kanto de suprenirado. De David. Mi ekgxojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo.
2Fætur vorir standa í hliðum þínum, Jerúsalem.
2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem,
3Jerúsalem, þú hin endurreista, borgin þar sem öll þjóðin safnast saman,
3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu cxio kunigxis.
4þangað sem kynkvíslirnar fara, kynkvíslir Drottins _ það er regla fyrir Ísrael _ til þess að lofa nafn Drottins,
4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laux la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo.
5því að þar standa dómarastólar, stólar fyrir Davíðs ætt.
5CXar tie staris tronoj de jugxo, Tronoj de la domo de David.
6Biðjið Jerúsalem friðar, hljóti heill þeir, er elska þig.
6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj.
7Friður sé kringum múra þína, heill í höllum þínum.
7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj.
8Sakir bræðra minna og vina óska ég þér friðar.Sakir húss Drottins, Guðs vors, vil ég leita þér hamingju.
8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi.
9Sakir húss Drottins, Guðs vors, vil ég leita þér hamingju.
9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.