1Úr djúpinu ákalla ég þig, Drottinn,
1Kanto de suprenirado. El profundo mi vokas Vin, ho Eternulo.
2Drottinn, heyr þú raust mína, lát eyru þín hlusta á grátbeiðni mína!
2Mia Sinjoro, auxskultu mian vocxon; Viaj oreloj atentu la vocxon de mia petego.
3Ef þú, Drottinn, gæfir gætur að misgjörðum, Drottinn, hver fengi þá staðist?
3Se vi, ho Eternulo, kalkulus la pekojn, Kiu povus stari, ho mia Sinjoro?
4En hjá þér er fyrirgefning, svo að menn óttist þig.
4Sed Vi estas pardonema, Por ke Vi estu respektata.
5Ég vona á Drottin, sál mín vonar, og hans orðs bíð ég.
5Mi esperis al la Eternulo, esperis mia animo, Kaj Lian vorton mi fidis.
6Meir en vökumenn morgun, vökumenn morgun, þreyr sál mín Drottin.
6Mia animo atendas mian Sinjoron pli, Ol la gardantoj atendas la matenon, La gardantoj la matenon.
7Ó Ísrael, bíð þú Drottins, því að hjá Drottni er miskunn, og hjá honum er gnægð lausnar.Hann mun leysa Ísrael frá öllum misgjörðum hans.
7Izrael fidu la Eternulon; CXar cxe la Eternulo estas favorkoreco Kaj cxe Li estas granda liberigo.
8Hann mun leysa Ísrael frá öllum misgjörðum hans.
8Kaj Li liberigos Izraelon De cxiuj liaj pekoj.