1Að sönnu á silfrið upptökustað og gullið, sem menn hreinsa, fundarstað.
1Denn das Silber hat seinen Fundort und das Gold seinen Ort, wo man es läutert.
2Járn er tekið úr jörðu, og steinn er bræddur að eiri.
2Eisen wird aus der Erde gegraben und Kupfer schmelzt man aus Gestein.
3Maðurinn hefir gjört enda á myrkrinu, og til ystu takmarka rannsakar hann steinana, sem faldir eru í kolniðamyrkri.
3Man macht der Finsternis ein Ende und forscht alles vollkommen aus, die Steine, die in Finsternis und Todesschatten liegen.
4Hann brýtur námugöng fjarri þeim, sem í dagsbirtunni búa, gleymdur mannafótum, fjarlægur mönnum hangir hann, svífur hann.
4Einen Schacht bricht man auf, wo kein Wandersmann durchgeht; auf unbetretenen Pfaden lassen sie sich hinab und schweben ferne von den Menschen.
5Upp úr jörðinni sprettur brauð, en niðri í henni er öllu umturnað eins og af eldi.
5Aus der Erde wächst Brot hervor, und unter ihr ist's wie vom Feuer durchwühlt.
6Safírinn finnst í grjóti jarðarinnar, og gullkorn fær sá er grefur.
6In ihren Steinen wird Saphir gefunden und Gold in ihren Schollen.
7Örninn þekkir eigi veginn þangað, og valsaugað sér hann ekki,
7Ein Pfad ist's , den kein Raubvogel kennt, und den auch des Habichts Auge nicht erspäht,
8hin drembnu rándýr ganga hann eigi, ekkert ljón fer hann.
8den auch kein Raubtier betritt, darauf der Löwe nicht schreitet.
9Á tinnusteinana leggur maðurinn hönd sína, umturnar fjöllunum frá rótum.
9Der Mensch legt seine Hand an den harten Felsen und durchwühlt die Gründe der Berge.
10Hann heggur göng í björgin, og auga hans sér alls konar dýrindi.
10Er treibt Stollen durch die Felsen, und sein Auge ersieht alles, was köstlich ist.
11Hann bindur fyrir vatnsæðarnar, til þess að þær tárist ekki, og leiðir leynda hluti fram í dagsbirtuna.
11Damit sie nicht tränen, verstopft er die Wasserrinnen; das Verborgene bringt er ans Licht.
12En spekin, hvar er hana að finna, og hvar á viskan heima?
12Aber wo wird die Weisheit gefunden, und welches ist der Ort des Verstandes?
13Enginn maður þekkir veginn til hennar, og hana er ekki að finna á landi lifenda.
13Der Mensch kennt den Weg zu ihr nicht, im Lande der Lebendigen wird sie nicht gefunden.
14Undirdjúpið segir: ,,Í mér er hún ekki!`` og hafið segir: ,,Ekki er hún hjá mér!``
14Die Tiefe spricht: «Sie ist nicht in mir», und das Meer: «Sie ist nicht bei mir.»
15Hún fæst ekki fyrir skíragull, og ekki verður silfur reitt sem andvirði hennar.
15Sie wird mit keinem Geld bezahlt und nicht mit Silber aufgewogen.
16Eigi verður hún Ófírgulli goldin né dýrum sjóam- og safírsteinum.
16Um Gold von Ophir ist sie nicht zu haben, auch nicht um köstlichen Schohamstein und Saphir.
17Gull og gler kemst ekki til jafns við hana, og hún fæst ekki í skiptum fyrir ker af skíragulli.
17Gold und Glas kommt ihr nicht gleich, noch wird sie um goldenes Gerät eingetauscht.
18Kóralla og krystalla er ekki að nefna, og að eiga spekina er meira um vert en perlur.
18Korallen und Kristall sind nichts gegen sie, und der Besitz der Weisheit geht über Perlen.
19Tópasar Blálands komast ekki til jafns við hana, hún verður ekki goldin með hreinasta gulli.
19Der Topas aus Äthiopien ist ihr nicht zu vergleichen, mit reinem Golde wird sie nicht aufgewogen.
20Já spekin, hvaðan kemur hún, og hvar á viskan heima?
20Woher kommt denn die Weisheit, und welches ist der Ort des Verstandes?
21Hún er falin augum allra þeirra er lifa, og fuglum loftsins er hún hulin.
21Sie ist verborgen vor den Augen aller Lebendigen und vor den Vögeln des Himmels versteckt.
22Undirdjúpin og dauðinn segja: ,,Með eyrum vorum höfum vér heyrt hennar getið.``
22Der Abgrund und der Tod sprechen: Wir haben mit unsern Ohren von ihr gehört.
23Guð veit veginn til hennar, og hann þekkir heimkynni hennar.
23Gott weiß ihren Weg, und er kennt ihren Ort.
24Því að hann sér til endimarka jarðar, lítur allt, sem undir himninum er.
24Denn er schaut bis zu den Enden der Erde und sieht alles, was unter dem Himmel ist.
25Þá er hann ákvað þunga vindarins og ákvarðaði takmörk vatnsins,
25Als er dem Winde sein Gewicht gab und den Wassern ihr Maß,
26þá er hann setti regninu lög og veg eldingunum,
26als er dem Regen sein Ziel setzte und dem Wetterstrahl seinen Weg:
27þá sá hann hana og kunngjörði hana, fékk henni stað og rannsakaði hana einnig.Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``
27da hat er sie gesehen und durchmustert, sie bereitet und erforscht
28Og við manninn sagði hann: ,,Sjá, að óttast Drottin _ það er speki, og að forðast illt _ það er viska.``
28und hat zum Menschen gesagt: Siehe, die Furcht des Herrn, das ist Weisheit, und vom Bösen weichen, das ist Verstand!