Icelandic

German: Schlachter (1951)

Proverbs

12

1Sá sem elskar aga, elskar þekking, en sá sem hatar umvöndun, er heimskur.
1Wer Zucht liebt, liebt Erkenntnis; wer aber Zurechtweisung haßt, ist dumm.
2Hinn góði hlýtur velþóknun af Drottni, en hrekkvísan mann fyrirdæmir hann.
2Ein gütiger Mensch erlangt Gunst von dem HERRN; aber einen tückischen verurteilt er.
3Enginn maður nær fótfestu með óguðleika, en rót hinna réttlátu mun eigi bifast.
3Kein Mensch kann bestehen durch Gottlosigkeit; die Wurzel der Gerechten aber wird nicht wanken.
4Væn kona er kóróna manns síns, en vond kona er sem rotnun í beinum hans.
4Ein tüchtiges Weib ist ihres Mannes Krone; aber eine Schändliche ist wie ein Fraß in seinen Gebeinen.
5Hugsanir réttlátra stefna að rétti, en ráðagjörðir óguðlegra að svikum.
5Die Pläne der Gerechten sind richtig; aber die Ratschläge der Gottlosen sind trügerisch.
6Orð óguðlegra brugga banaráð, en munnur hreinskilinna frelsar þá.
6Die Worte der Gottlosen stiften Blutvergießen an; aber der Mund der Gerechten rettet sie.
7Óguðlegir kollsteypast og eru eigi framar til, en hús réttlátra stendur.
7Umgestürzt werden die Gottlosen und sind nicht mehr; aber das Haus der Gerechten bleibt stehen!
8Manninum verður hrósað eftir vitsmunum hans, en sá sem er rangsnúinn í hjarta, verður fyrirlitinn.
8Nach dem Maße seiner Klugheit wird ein Mann gelobt; wer aber verkehrten Herzens ist, fällt der Verachtung anheim.
9Betra er að láta lítið yfir sér og hafa þjón en að berast mikið á og hafa ekki ofan í sig.
9Besser gering sein und sein eigener Knecht, als großtun und nichts zu essen haben!
10Hinn réttláti er nærgætinn um þörf skepna sinna, en hjarta óguðlegra er hart.
10Der Gerechte erbarmt sich seines Viehs; das Herz des Gottlosen aber ist unbarmherzig.
11Sá sem yrkir land sitt, mettast af brauði, en sá sem sækist eftir hégómlegum hlutum, er óvitur.
11Wer seinen Acker bebaut, wird genug zu essen haben; wer aber unnötige Sachen treibt, ist unverständig.
12Hinn óguðlegi ágirnist feng hinna vondu, en rót réttlátra er varanleg.
12Den Gottlosen gelüstet nach der Beute der Bösewichte; aber die Wurzel der Gerechten trägt Frucht .
13Yfirsjón varanna er ill snara, en hinn réttláti bjargast úr nauðum.
13In treulosen Lippen steckt ein böser Fallstrick; ein Gerechter aber entgeht der Gefahr.
14Af ávexti munnsins mettast maðurinn gæðum, og það sem hendur hans hafa öðrum gjört, kemur aftur yfir hann.
14Von der Frucht seines Mundes hat einer viel Gutes zu genießen, und was ein Mensch tut, das wird ihm vergolten.
15Afglapanum finnst sinn vegur réttur, en vitur maður hlýðir á ráð.
15Der Weg des Narren ist richtig in seinen Augen; aber ein Weiser horcht auf guten Rat.
16Gremja afglapans kemur þegar í ljós, en kænn maður dylur smán sína.
16Ein Narr läßt seinen Ärger sofort merken; der Kluge aber steckt die Beleidigung ein.
17Sá sem segir sannleikann hispurslaust, mælir fram það sem rétt er, en falsvotturinn svik.
17Wer die ganze Wahrheit sagt, legt ein rechtes Zeugnis ab; ein falscher Zeuge aber lügt.
18Þvaður sumra manna er sem spjótsstungur, en tunga hinna vitru græðir.
18Wer unbedacht schwatzt, der verletzt wie ein durchbohrendes Schwert; die Zunge der Weisen aber ist heilsam.
19Sannmálar varir munu ávallt standast, en lygin tunga aðeins stutta stund.
19Der Mund der Wahrheit besteht ewiglich, die Lügenzunge nur einen Augenblick.
20Yfir svikum búa þeir, er illt brugga, en gleði valda þeir, er ráða til friðar.
20Falschheit wohnt im Herzen derer, welche Böses schmieden; die aber zum Frieden raten, haben Freude.
21Réttlátum manni ber aldrei böl að hendi, en óhamingja hleðst á óguðlega.
21Dem Gerechten kommt kein Übel von ungefähr; aber die Gottlosen sind voll Unglück.
22Lygavarir eru Drottni andstyggð, en þeir sem sannleik iðka, eru yndi hans.
22Falsche Lippen sind dem HERRN ein Greuel; wer aber die Wahrheit übt, gefällt ihm wohl.
23Kænn maður fer dult með þekking sína, en hjarta heimskingjanna fer hátt með flónsku sína.
23Ein kluger Mensch verbirgt sein Wissen; aber das Herz des Narren schreit die Narrheit aus.
24Hönd hinna iðnu mun drottna, en hangandi höndin verður vinnuskyld.
24Fleißige Hand wird herrschen, eine lässige aber muß Zwangsarbeit verrichten.
25Hugsýki beygir manninn, en vingjarnlegt orð gleður hann.
25Kummer drückt das Herz eines Mannes nieder; aber ein freundliches Wort erfreut es.
26Hinum réttláta vegnar betur en öðrum, en vegur óguðlegra leiðir þá í villu.
26Der Gerechte zeigt seinem Freund den rechten Weg; aber der Gottlosen Weg führt sie irre.
27Letinginn nær ekki villibráðinni, en iðnin er manninum dýrmætur auður.Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.
27Der Saumselige erjagt kein Wildbret, ein fleißiger Mensch aber wird reich.
28Á vegi réttlætisins er líf, en glæpaleiðin liggur út í dauðann.
28Auf dem Pfade der Gerechtigkeit ist Leben; der Weg des Frevels aber führt zum Tode.