¹Þá leit hann upp og sá auðmenn leggja gjafir sínar í fjárhirsluna.

¹Poi, alzati gli occhi, Gesù vide dei ricchi che gettavano i loro doni nella cassa delle offerte.

²Hann sá og ekkju eina fátæka leggja þar tvo smápeninga.

²Vide pure una vedova poveretta che vi gettava due spiccioli;

³Þá sagði hann: ,,Ég segi yður með sanni, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir.

³e disse: In verità vi dico che questa povera vedova ha gettato più di tutti;

⁴Hinir allir lögðu í sjóðinn af allsnægtum sínum, en hún gaf af skorti sínum, alla björg sína.``

⁴poiché tutti costoro hanno gettato nelle offerte del loro superfluo; ma costei, del suo necessario, v’ha gettato tutto quanto avea per vivere.

⁵Einhverjir höfðu orð á, að helgidómurinn væri prýddur fögrum steinum og heitgjöfum. Þá sagði Jesús:

⁵E facendo alcuni notare come il tempio fosse adorno di belle pietre e di doni consacrati, egli disse:

⁶,,Þér horfið á þetta, en þeir dagar munu koma, að hér stendur ekki eftir steinn yfir steini, er eigi sé niður brotinn.``

⁶Quant’è a queste cose che voi contemplate, verranno i giorni che non sarà lasciata pietra sopra pietra che non sia diroccata.

⁷En þeir spurðu hann: ,,Meistari, hvenær verður þetta? Og hvert mun tákn þess, að það sé að koma fram?``

⁷Ed essi gli domandarono: Maestro, quando avverranno dunque queste cose? e quale sarà il segno del tempo in cui queste cose staranno per succedere?

⁸Hann svaraði: ,,Varist að láta leiða yður í villu. Margir munu koma í mínu nafni og segja: ,Það er ég!` og ,Tíminn er í nánd!` Fylgið þeim ekki.

⁸Ed egli disse: Guardate di non esser sedotti; perché molti verranno sotto il mio nome, dicendo: Son io; e: Il tempo è vicino; non andate dietro a loro.

⁹En þegar þér spyrjið hernað og upphlaup, þá skelfist ekki. Þetta á undan að fara, en endirinn kemur ekki samstundis.``

⁹E quando udrete parlar di guerre e di sommosse, non siate spaventati; perché bisogna che queste cose avvengano prima; ma la fine non verrà subito dopo.

¹⁰Síðan sagði hann við þá: ,,Þjóð mun rísa gegn þjóð og ríki gegn ríki,

¹⁰Allora disse loro: Si leverà nazione contro nazione e regno contro regno;

¹¹þá verða landskjálftar miklir og drepsóttir og hungur á ýmsum stöðum, en ógnir og tákn mikil á himni.

¹¹vi saranno gran terremoti, e in diversi luoghi pestilenze e carestie; vi saranno fenomeni spaventevoli e gran segni dal cielo.

¹²En á undan öllu þessu munu menn leggja hendur á yður, ofsækja yður, færa yður fyrir samkundur og í fangelsi og draga yður fyrir konunga og landshöfðingja sakir nafns míns.

¹²Ma prima di tutte queste cose, vi metteranno le mani addosso e vi perseguiteranno, dandovi in man delle sinagoghe e mettendovi in prigione, traendovi dinanzi a re e governatori, a cagion del mio nome.

¹³Þetta veitir yður tækifæri til vitnisburðar.

¹³Ma ciò vi darà occasione di render testimonianza.

¹⁴En festið það vel í huga að vera ekki fyrirfram að hugsa um, hvernig þér eigið að verjast,

¹⁴Mettetevi dunque in cuore di non premeditar come rispondere a vostra difesa,

¹⁵því ég mun gefa yður orð og visku, sem engir mótstöðumenn yðar fá staðið í gegn né hrakið.

¹⁵perché io vi darò una parola e una sapienza alle quali tutti i vostri avversari non potranno contrastare né contraddire.

¹⁶Jafnvel foreldrar og bræður, frændur og vinir munu framselja yður, og sumir yðar munu líflátnir.

¹⁶Or voi sarete traditi perfino da genitori, da fratelli, da parenti e da amici; faranno morire parecchi di voi;

¹⁷Og þér munuð hataðir af öllum vegna nafns míns,

¹⁷e sarete odiati da tutti a cagion del mio nome;

¹⁸en ekki mun týnast eitt hár á höfði yðar.

¹⁸ma neppure un capello del vostro capo perirà.

¹⁹Verið þrautseigir og þér munuð ávinna sálir yðar.

¹⁹Con la vostra perseveranza guadagnerete le anime vostre.

²⁰En þegar þér sjáið herfylkingar umkringja Jerúsalem, þá vitið, að eyðing hennar er í nánd.

²⁰Quando vedrete Gerusalemme circondata d’eserciti, sappiate allora che la sua desolazione è vicina.

²¹Þá flýi þeir, sem í Júdeu eru, til fjalla, þeir sem í borginni eru, flytjist burt, og þeir sem eru á ekrum úti, fari ekki inn í hana.

²¹Allora quelli che sono in Giudea, fuggano ai monti; e quelli che sono nella città, se ne partano; e quelli che sono per la campagna, non entrino in lei.

²²Því þetta eru refsingardagar, þá er allt það rætist, sem ritað er.

²²Perché quelli son giorni di vendetta, affinché tutte le cose che sono scritte, siano adempite.

²³Vei þeim, sem þungaðar eru, og þeim sem börn hafa á brjósti á þeim dögum, því að mikil neyð mun þá verða í landinu og reiði yfir lýð þessum.

²³Guai alle donne che saranno incinte, e a quelle che allatteranno in que’ giorni! Perché vi sarà gran distretta nel paese ed ira su questo popolo.

²⁴Þeir munu falla fyrir sverðseggjum og herleiddir verða til allra þjóða, og Jerúsalem verður fótum troðin af heiðingjum, þar til tímar heiðingjanna eru liðnir.

²⁴E cadranno sotto il taglio della spada, e saran menati in cattività fra tutte le genti; e Gerusalemme sarà calpestata dai Gentili, finché i tempi de’ Gentili siano compiti.

²⁵Tákn munu verða á sólu, tungli og stjörnum og á jörðu angist þjóða, ráðalausra við dunur hafs og brimgný.

²⁵E vi saranno de’ segni nel sole, nella luna e nelle stelle; e sulla terra, angoscia delle nazioni, sbigottite dal rimbombo del mare e delle onde;

²⁶Menn munu gefa upp öndina af ótta og kvíða fyrir því, er koma mun yfir heimsbyggðina, því að kraftar himnanna munu bifast.

²⁶gli uomini venendo meno per la paurosa aspettazione di quel che sarà per accadere al mondo; poiché le potenze de’ cieli saranno scrollate.

²⁷Þá munu menn sjá Mannssoninn koma í skýi með mætti og mikilli dýrð.

²⁷E allora vedranno il Figliuol dell’uomo venir sopra le nuvole con potenza e gran gloria.

²⁸En þegar þetta tekur að koma fram, þá réttið úr yður og lyftið upp höfðum yðar, því að lausn yðar er í nánd.``

²⁸Ma quando queste cose cominceranno ad avvenire, rialzatevi, levate il capo, perché la vostra redenzione è vicina.

²⁹Hann sagði þeim og líkingu: ,,Gætið að fíkjutrénu og öðrum trjám.

²⁹E disse loro una parabola: Guardate il fico e tutti gli alberi;

³⁰Þegar þér sjáið þau farin að bruma, þá vitið þér af sjálfum yður, að sumarið er í nánd.

³⁰quando cominciano a germogliare, voi, guardando, riconoscete da voi stessi che l’estate è oramai vicina.

³¹Eins skuluð þér vita, þegar þér sjáið þetta verða, að Guðs ríki er í nánd.

³¹Così anche voi quando vedrete avvenir queste cose, sappiate che il regno di Dio è vicino.

³²Sannlega segi ég yður: Þessi kynslóð mun ekki líða undir lok, uns allt er komið fram.

³²In verità io vi dico che questa generazione non passerà prima che tutte queste cose siano avvenute.

³³Himinn og jörð munu líða undir lok, en orð mín munu aldrei undir lok líða.

³³Il cielo e la terra passeranno, ma le mie parole non passeranno.

³⁴Hafið gát á sjálfum yður, að hjörtu yðar þyngist ekki við svall og drykkju né áhyggjur þessa lífs og komi svo dagur sá skyndilega yfir yður

³⁴Badate a voi stessi, che talora i vostri cuori non siano aggravati da crapula, da ubriachezza e dalle ansiose sollecitudini di questa vita, e che quel giorno non vi venga addosso all’improvviso come un laccio;

³⁵eins og snara. En koma mun hann yfir alla menn, sem byggja gjörvalla jörð.

³⁵perché verrà sopra tutti quelli che abitano sulla faccia di tutta la terra.

³⁶Vakið því allar stundir og biðjið, svo að þér megið umflýja allt þetta, sem koma á, og standast frammi fyrir Mannssyninum.``

³⁶Vegliate dunque, pregando in ogni tempo, affinché siate in grado di scampare a tutte queste cose che stanno per accadere, e di comparire dinanzi al Figliuol dell’uomo.

³⁷Á daginn var hann að kenna í helgidóminum, en fór og dvaldist um nætur á Olíufjallinu, sem svo er nefnt.Og allt fólkið kom árla á morgnana til hans í helgidóminn að hlýða á hann.

³⁷Or di giorno egli insegnava nel tempio; e la notte usciva e la passava sul monte detto degli Ulivi.

³⁸Og allt fólkið kom árla á morgnana til hans í helgidóminn að hlýða á hann.

³⁸E tutto il popolo, la mattina di buon’ora, veniva a lui nel tempio per udirlo.