¹Nú fór í hönd hátíð ósýrðu brauðanna, sú er nefnist páskar.

¹Or la festa degli azzimi, detta la Pasqua, s’avvicinava;

²Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum, því að þeir voru hræddir við lýðinn.

²e i capi sacerdoti e gli scribi cercavano il modo di farlo morire, perché temevano il popolo.

³Þá fór Satan í Júdas, sem kallaður var Ískaríot og var í tölu þeirra tólf.

³E Satana entrò in Giuda, chiamato Iscariota, che era del numero de’ dodici.

⁴Hann fór og ræddi við æðstu prestana og varðforingjana um það, hvernig hann skyldi framselja þeim Jesú.

⁴Ed egli andò a conferire coi capi sacerdoti e i capitani sul come lo darebbe loro nelle mani.

⁵Þeir urðu glaðir við og hétu honum fé fyrir.

⁵Ed essi se ne rallegrarono e pattuirono di dargli del denaro.

⁶Hann gekk að því og leitaði færis að framselja hann þeim, þegar fólkið væri fjarri.

⁶Ed egli prese l’impegno, e cercava l’opportunità di farlo di nascosto alla folla.

⁷Þegar sá dagur ósýrðu brauðanna kom, er slátra skyldi páskalambinu,

⁷Or venne il giorno degli azzimi, nel quale si dovea sacrificar la Pasqua.

⁸sendi Jesús þá Pétur og Jóhannes og sagði: ,,Farið og búið til páskamáltíðar fyrir oss.``

⁸E Gesù mandò Pietro e Giovanni, dicendo: Andate a prepararci la pasqua, affinché la mangiamo.

⁹Þeir sögðu við hann: ,,Hvar vilt þú, að við búum hana?``

⁹Ed essi gli dissero: Dove vuoi che la prepariamo?

¹⁰En hann sagði við þá: ,,Þegar þið komið inn í borgina, mætir ykkur maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum inn þangað sem hann fer,

¹⁰Ed egli disse loro: Ecco, quando sarete entrati nella città, vi verrà incontro un uomo che porterà una brocca d’acqua; seguitelo nella casa dov’egli entrerà.

¹¹og segið við húsráðandann: ,Meistarinn spyr þig: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?`

¹¹E dite al padron di casa: Il Maestro ti manda a dire: Dov’è la stanza nella quale mangerò la pasqua co’ miei discepoli?

¹²Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum. Hafið þar viðbúnað.``

¹²Ed egli vi mostrerà di sopra una gran sala ammobiliata; quivi apparecchiate.

¹³Þeir fóru og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar.

¹³Ed essi andarono e trovaron com’egli avea lor detto, e prepararon la pasqua.

¹⁴Og er stundin var komin, gekk hann til borðs og postularnir með honum.

¹⁴E quando l’ora fu venuta, egli si mise a tavola, e gli apostoli con lui.

¹⁵Og hann sagði við þá: ,,Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður, áður en ég líð.

¹⁵Ed egli disse loro: Ho grandemente desiderato di mangiar questa pasqua con voi, prima ch’io soffra;

¹⁶Því ég segi yður: Eigi mun ég framar neyta hennar, fyrr en hún fullkomnast í Guðs ríki.``

¹⁶poiché io vi dico che non la mangerò più finché sia compiuta nel regno di Dio.

¹⁷Þá tók hann kaleik, gjörði þakkir og sagði: ,,Takið þetta og skiptið með yður.

¹⁷E avendo preso un calice, rese grazie e disse: Prendete questo e distribuitelo fra voi;

¹⁸Því ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins, fyrr en Guðs ríki kemur.``

¹⁸perché io vi dico che oramai non berrò più del frutto della vigna, finché sia venuto il regno di Dio.

¹⁹Og hann tók brauð, gjörði þakkir, braut það, gaf þeim og sagði: ,,Þetta er líkami minn, sem fyrir yður er gefinn. Gjörið þetta í mína minningu.``

¹⁹Poi, avendo preso del pane, rese grazie e lo ruppe e lo diede loro, dicendo: Questo è il mio corpo il quale è dato per voi: fate questo in memoria di me.

²⁰Eins tók hann kaleikinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: ,,Þessi kaleikur er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði, sem fyrir yður er úthellt.

²⁰Parimente ancora, dopo aver cenato, dette loro il calice dicendo: Questo calice è il nuovo patto nel mio sangue, il quale è sparso per voi.

²¹En sjá, hönd þess, er mig svíkur, er á borðinu hjá mér.

²¹Del resto, ecco, la mano di colui che mi tradisce e meco a tavola.

²²Mannssonurinn fer að sönnu þá leið, sem ákveðin er, en vei þeim manni, sem því veldur, að hann verður framseldur.``

²²Poiché il Figliuol dell’uomo, certo, se ne va, secondo che è determinato; ma guai a quell’uomo dal quale è tradito!

²³Og þeir tóku að spyrjast á um það, hver þeirra mundi verða til þess að gjöra þetta.

²³Ed essi cominciarono a domandarsi gli uni agli altri chi sarebbe mai quel di loro che farebbe questo.

²⁴Og þeir fóru að metast um, hver þeirra væri talinn mestur.

²⁴Nacque poi anche una contesa fra loro per sapere chi di loro fosse reputato il maggiore.

²⁵En Jesús sagði við þá: ,,Konungar þjóða drottna yfir þeim og valdhafar þeirra kallast velgjörðamenn.

²⁵Ma egli disse loro: I re delle nazioni le signoreggiano, e quelli che hanno autorità su di esse son chiamati benefattori.

²⁶En eigi sé yður svo farið, heldur sé hinn mesti yðar á meðal sem væri hann yngstur og foringinn sem þjónn.

²⁶Ma tra voi non ha da esser così; anzi, il maggiore fra voi sia come il minore, e chi governa come colui che serve.

²⁷Því hvort er sá meiri, sem situr til borðs, eða hinn, sem þjónar? Er það ekki sá sem situr til borðs? Samt er ég meðal yðar eins og þjónninn.

²⁷Poiché, chi è maggiore, colui che è a tavola oppur colui che serve? Non è forse colui che e a tavola? Ma io sono in mezzo a voi come colui che serve.

²⁸En þér eruð þeir sem hafið verið stöðugir með mér í freistingum mínum.

²⁸Or voi siete quelli che avete perseverato meco nelle mie prove;

²⁹Og yður fæ ég ríki í hendur, eins og faðir minn hefur fengið mér,

²⁹e io dispongo che vi sia dato un regno, come il Padre mio ha disposto che fosse dato a me,

³⁰að þér megið eta og drekka við borð mitt í ríki mínu, sitja í hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels.

³⁰affinché mangiate e beviate alla mia tavola nel mio regno, e sediate su troni, giudicando le dodici tribù d’Israele.

³¹Símon, Símon, Satan krafðist yðar að sælda yður eins og hveiti.

³¹Simone, Simone, ecco, Satana ha chiesto di vagliarvi come si vaglia il grano;

³²En ég hef beðið fyrir þér, að trú þín þrjóti ekki. Og styrk þú bræður þína, þegar þú ert snúinn við.``

³²ma io ho pregato per te affinché la tua fede non venga meno; e tu, quando sarai convertito, conferma i tuoi fratelli.

³³En Símon sagði við hann: ,,Herra, reiðubúinn er ég að fylgja þér bæði í fangelsi og dauða.``

³³Ma egli gli disse: Signore, con te son pronto ad andare e in prigione e alla morte.

³⁴Jesús mælti: ,,Ég segi þér, Pétur: Áður en hani galar í dag, munt þú þrisvar hafa neitað því, að þú þekkir mig.``

³⁴E Gesù: Pietro, io ti dico che oggi il gallo non canterà, prima che tu abbia negato tre volte di conoscermi.

³⁵Og hann sagði við þá: ,,Þegar ég sendi yður út án pyngju og mals og skólausa, brast yður þá nokkuð?`` Þeir svöruðu: ,,Nei, ekkert.``

³⁵Poi disse loro: Quando vi mandai senza borsa, senza sacca da viaggio e senza calzari, vi mancò mai niente? Ed essi risposero: Niente. Ed egli disse loro:

³⁶Þá sagði hann við þá: ,,En nú skal sá, er pyngju hefur, taka hana með sér og eins sá, er mal hefur, og hinn, sem ekkert á, selji yfirhöfn sína og kaupi sverð.

³⁶Ma ora, chi ha una borsa la prenda; e parimente una sacca; e chi non ha spada, venda il mantello e ne compri una.

³⁷Því ég segi yður, að þessi ritning á að rætast á mér: ,með illvirkjum var hann talinn.` Og nú er að fullnast það sem um mig er ritað.``

³⁷Poiché io vi dico che questo che è scritto deve esser adempito in me: Ed egli è stato annoverato tra i malfattori. Infatti, le cose che si riferiscono a me stanno per compiersi.

³⁸En þeir sögðu: ,,Herra, hér eru tvö sverð.`` Og hann sagði við þá: ,,Það er nóg.``

³⁸Ed essi dissero: Signore, ecco qui due spade! Ma egli disse loro: Basta!

³⁹Síðan fór hann út og gekk, eins og hann var vanur, til Olíufjallsins. Og lærisveinarnir fylgdu honum.

³⁹Poi, essendo uscito, andò, secondo il suo solito, al monte degli Ulivi; e anche i discepoli lo seguirono.

⁴⁰Þegar hann kom á staðinn, sagði hann við þá: ,,Biðjið, að þér fallið ekki í freistni.``

⁴⁰E giunto che fu sul luogo, disse loro: Pregate, chiedendo di non entrare in tentazione.

⁴¹Og hann vék frá þeim svo sem steinsnar, féll á kné, baðst fyrir og sagði:

⁴¹Ed egli si staccò da loro circa un tiro di sasso; e postosi in ginocchio pregava, dicendo:

⁴²,,Faðir, ef þú vilt, þá tak þennan kaleik frá mér! En verði þó ekki minn heldur þinn vilji.`` [

⁴²Padre, se tu vuoi, allontana da me questo calice! Però, non la mia volontà, ma la tua sia fatta.

⁴³Þá birtist honum engill af himni, sem styrkti hann.

⁴³E un angelo gli apparve dal cielo a confortarlo.

⁴⁴Og hann komst í dauðans angist og baðst enn ákafar fyrir, en sveiti hans varð eins og blóðdropar, er féllu á jörðina.]

⁴⁴Ed essendo in agonia, egli pregava vie più intensamente; e il suo sudore divenne come grosse gocce di sangue che cadeano in terra.

⁴⁵Hann stóð upp frá bæn sinni, kom til lærisveinanna og fann þá sofandi, örmagna af hryggð.

⁴⁵E alzatosi dall’orazione, venne ai discepoli e li trovò che dormivano di tristezza,

⁴⁶Og hann sagði við þá: ,,Hví sofið þér? Rísið upp og biðjið, að þér fallið ekki í freistni.``

⁴⁶e disse loro: Perché dormite? Alzatevi e pregate, affinché non entriate in tentazione.

⁴⁷Meðan hann var enn að tala, kom flokkur manna, og fremstur fór einn hinna tólf, Júdas, áður nefndur. Hann gekk að Jesú til að kyssa hann.

⁴⁷Mentre parlava ancora, ecco una turba; e colui che si chiamava Giuda, uno dei dodici, la precedeva, e si accostò a Gesù per baciarlo.

⁴⁸Jesús sagði við hann: ,,Júdas, svíkur þú Mannssoninn með kossi?``

⁴⁸Ma Gesù gli disse: Giuda, tradisci tu il Figliuol dell’uomo con un bacio?

⁴⁹Þeir sem með honum voru, sáu að hverju fór og sögðu: ,,Herra, eigum vér ekki að bregða sverði?``

⁴⁹E quelli ch’eran con lui, vedendo quel che stava per succedere, dissero: Signore, percoterem noi con la spada?

⁵⁰Og einn þeirra hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað.

⁵⁰E uno di loro percosse il servitore del sommo sacerdote, e gli spiccò l’orecchio destro.

⁵¹Þá sagði Jesús: ,,Hér skal staðar nema.`` Og hann snart eyrað og læknaði hann.

⁵¹Ma Gesù rivolse loro la parola e disse: Lasciate, basta! E toccato l’orecchio di colui, lo guarì.

⁵²Þá sagði Jesús við æðstu prestana, varðforingja helgidómsins og öldungana, sem komnir voru á móti honum: ,,Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja?

⁵²E Gesù disse ai capi sacerdoti e ai capitani del tempio e agli anziani che eran venuti contro a lui: Voi siete usciti con spade e bastoni, come contro a un ladrone;

⁵³Daglega var ég með yður í helgidóminum, og þér lögðuð ekki hendur á mig. En þetta er yðar tími og máttur myrkranna.``

⁵³mentre ero ogni giorno con voi nel tempio, non mi avete mai messe le mani addosso; ma questa è l’ora vostra e la potestà delle tenebre.

⁵⁴En þeir tóku hann höndum og leiddu brott og fóru með hann í hús æðsta prestsins. Pétur fylgdi eftir álengdar.

⁵⁴E presolo, lo menaron via e lo condussero dentro la casa del sommo sacerdote; e Pietro seguiva da lontano.

⁵⁵Menn höfðu kveikt eld í miðjum garðinum og sátu við hann, og Pétur settist meðal þeirra.

⁵⁵E avendo essi acceso un fuoco in mezzo alla corte ed essendosi posti a sedere insieme, Pietro si sedette in mezzo a loro.

⁵⁶En þerna nokkur sá hann sitja í bjarmanum, hvessti á hann augun og sagði: ,,Þessi maður var líka með honum.``

⁵⁶E una certa serva, vedutolo sedere presso il fuoco, e avendolo guardato fisso, disse: Anche costui era con lui.

⁵⁷Því neitaði hann og sagði: ,,Kona, ég þekki hann ekki.``

⁵⁷Ma egli negò, dicendo: Donna, io non lo conosco.

⁵⁸Litlu síðar sá hann annar maður og sagði: ,,Þú ert líka einn af þeim.`` En Pétur svaraði: ,,Nei, maður minn, það er ég ekki.``

⁵⁸E poco dopo, un altro, vedutolo, disse: Anche tu sei di quelli. Ma Pietro rispose: O uomo, non lo sono.

⁵⁹Og að liðinni um það bil einni stund fullyrti enn annar þetta og sagði: ,,Víst var þessi líka með honum, enda Galíleumaður.``

⁵⁹E trascorsa circa un’ora, un altro affermava lo stesso, dicendo: Certo, anche costui era con lui, poich’egli è Galileo.

⁶⁰Pétur mælti: ,,Ekki skil ég, hvað þú átt við, maður.`` Og jafnskjótt sem hann sagði þetta, gól hani.

⁶⁰Ma Pietro disse: O uomo, io non so quel che tu ti dica. E subito, mentr’egli parlava ancora, il gallo cantò.

⁶¹Og Drottinn vék sér við og leit til Péturs. Þá minntist Pétur orða Drottins, er hann mælti við hann: ,,Áður en hani galar í dag, muntu þrisvar afneita mér.``

⁶¹E il Signore, voltatosi, riguardò Pietro; e Pietro si ricordò della parola del Signore com’ei gli avea detto: Prima che il gallo canti oggi, tu mi rinnegherai tre volte.

⁶²Og hann gekk út og grét beisklega.

⁶²E uscito fuori pianse amaramente.

⁶³En þeir menn, sem gættu Jesú, hæddu hann og börðu,

⁶³E gli uomini che tenevano Gesù, lo schernivano percuotendolo;

⁶⁴huldu andlit hans og sögðu: ,,Spáðu nú, hver það var, sem sló þig?``

⁶⁴e avendolo bendato gli domandavano: Indovina, profeta, chi t’ha percosso?

⁶⁵Og marga aðra svívirðu sögðu þeir við hann.

⁶⁵E molte altre cose dicevano contro a lui, bestemmiando.

⁶⁶Þegar dagur rann, kom öldungaráð lýðsins saman, bæði æðstu prestar og fræðimenn, og létu færa hann fyrir ráðsfund sinn.

⁶⁶E come fu giorno, gli anziani del popolo, i capi sacerdoti e gli scribi si adunarono, e lo menarono nel loro Sinedrio, dicendo:

⁶⁷Þeir sögðu: ,,Ef þú ert Kristur, þá seg oss það.`` En hann sagði við þá: ,,Þótt ég segi yður það, munuð þér ekki trúa,

⁶⁷Se tu sei il Cristo, diccelo. Ma egli disse loro: Se ve lo dicessi, non credereste;

⁶⁸og ef ég spyr yður, svarið þér ekki.

⁶⁸e se io vi facessi delle domande, non rispondereste.

⁶⁹En upp frá þessu mun Mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar.``

⁶⁹Ma da ora innanzi il Figliuol dell’uomo sarà seduto alla destra della potenza di Dio.

⁷⁰Þá spurðu þeir allir: ,,Ert þú þá sonur Guðs?`` Og hann sagði við þá: ,,Þér segið, að ég sé sá.``En þeir sögðu: ,,Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans.``

⁷⁰E tutti dissero: Sei tu dunque il Figliuol di Dio? Ed egli rispose loro: Voi lo dite, poiché io lo sono.

⁷¹En þeir sögðu: ,,Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans.``

⁷¹E quelli dissero: Che bisogno abbiamo ancora di testimonianza? Noi stessi l’abbiamo udito dalla sua propria bocca.