Icelandic

Italian: Riveduta Bible (1927)

Luke

23

1Þá stóð upp allur skarinn og færði hann fyrir Pílatus.
1Poi, levatasi tutta l’assemblea, lo menarono a Pilato.
2Þeir tóku að ákæra hann og sögðu: ,,Vér höfum komist að raun um, að þessi maður leiðir þjóð vora afvega, hann bannar að gjalda keisaranum skatt og segist sjálfur vera Kristur, konungur.``
2E cominciarono ad accusarlo, dicendo: Abbiam trovato costui che sovvertiva la nostra nazione e che vietava di pagare i tributi a Cesare, e diceva d’esser lui il Cristo re.
3Pílatus spurði hann þá: ,,Ert þú konungur Gyðinga?`` Jesús svaraði: ,,Þú segir það.``
3E Pilato lo interrogò, dicendo: Sei tu il re dei Giudei? Ed egli, rispondendo, gli disse: Sì, lo sono.
4Pílatus sagði við æðstu prestana og fólkið: ,,Enga sök finn ég hjá þessum manni.``
4E Pilato disse ai capi sacerdoti e alle turbe: Io non trovo colpa alcuna in quest’uomo.
5En þeir urðu því ákafari og sögðu: ,,Hann æsir upp lýðinn með því, sem hann kennir í allri Júdeu, hann byrjaði í Galíleu og er nú kominn hingað.``
5Ma essi insistevano, dicendo: Egli solleva il popolo insegnando per tutta la Giudea; ha cominciato dalla Galilea ed è giunto fin qui.
6Þegar Pílatus heyrði þetta, spurði hann, hvort maðurinn væri Galílei.
6Quando Pilato udì questo, domandò se quell’uomo fosse Galileo.
7Og er hann varð þess vís, að hann var úr umdæmi Heródesar, sendi hann hann til Heródesar, er þá var og í Jerúsalem á þeim dögum.
7E saputo ch’egli era della giurisdizione d’Erode, lo rimandò a Erode ch’era anch’egli a Gerusalemme in que’ giorni.
8En Heródes varð næsta glaður, er hann sá Jesú, því hann hafði lengi langað að sjá hann, þar eð hann hafði heyrt frá honum sagt. Vænti hann nú að sjá hann gjöra eitthvert tákn.
8Erode, come vide Gesù, se ne rallegrò grandemente, perché da lungo tempo desiderava vederlo, avendo sentito parlar di lui; e sperava di vedergli fare qualche miracolo.
9Hann spurði Jesú á marga vegu, en hann svaraði honum engu.
9E gli rivolse molte domande, ma Gesù non gli rispose nulla.
10Æðstu prestarnir og fræðimennirnir stóðu þar og ákærðu hann harðlega.
10Or i capi sacerdoti e gli scribi stavan là, accusandolo con veemenza.
11En Heródes óvirti hann og spottaði ásamt hermönnum sínum, lagði yfir hann skínandi klæði og sendi hann aftur til Pílatusar.
11Ed Erode co’ suoi soldati, dopo averlo vilipeso e schernito, lo vestì di un manto splendido, e lo rimandò a Pilato.
12Á þeim degi urðu þeir Heródes og Pílatus vinir, en áður var fjandskapur með þeim.
12E in quel giorno, Erode e Pilato divennero amici, perché per l’addietro arano stati in inimicizia fra loro.
13Pílatus kallaði nú saman æðstu prestana, höfðingjana og fólkið
13E Pilato, chiamati assieme i capi sacerdoti e i magistrati e il popolo, disse loro:
14og mælti við þá: ,,Þér hafið fært mér þennan mann og sagt hann leiða fólkið afvega. Nú hef ég yfirheyrt manninn í yðar viðurvist, en enga þá sök fundið hjá honum, er þér ákærið hann um.
14Voi mi avete fatto comparir dinanzi quest’uomo come sovvertitore del popolo; ed ecco, dopo averlo in presenza vostra esaminato, non ho trovato in lui alcuna delle colpe di cui l’accusate;
15Ekki heldur Heródes, því hann sendi hann aftur til vor. Ljóst er, að hann hefur ekkert það drýgt, er dauða sé vert.
15e neppure Erode, poiché egli l’ha rimandato a noi; ed ecco, egli non ha fatto nulla che sia degno di morte.
16Ætla ég því að hirta hann og láta lausan.`` [
16Io dunque, dopo averlo castigato, lo libererò.
17En skylt var honum að gefa þeim lausan einn bandingja á hverri hátíð.]
17Or egli era in obbligo di liberar loro un carcerato in occasion della festa.
18En þeir æptu allir: ,,Burt með hann, gef oss Barabbas lausan!``
18Ma essi gridarono tutti insieme: Fa’ morir costui, e liberaci Barabba!
19En honum hafði verið varpað í fangelsi fyrir upphlaup nokkurt, sem varð í borginni, og manndráp.
19(Barabba era stato messo in prigione a motivo di una sedizione avvenuta in città e di un omicidio).
20Pílatus talaði enn til þeirra og vildi láta Jesú lausan.
20E Pilato da capo parlò loro, desiderando liberar Gesù;
21En þeir æptu á móti: ,,Krossfestu, krossfestu hann!``
21ma essi gridavano: Crocifiggilo, crocifiggilo!
22Í þriðja sinn sagði Pílatus við þá: ,,Hvað illt hefur þá þessi maður gjört? Enga dauðasök hef ég fundið hjá honum. Ætla ég því að hirta hann og láta hann lausan.``
22E per la terza volta egli disse loro: Ma che male ha egli fatto? Io non ho trovato nulla in lui, che meriti la morte. Io dunque, dopo averlo castigato, lo libererò.
23En þeir sóttu á með ópi miklu og heimtuðu, að hann yrði krossfestur. Og hróp þeirra tóku yfir.
23Ma essi insistevano con gran grida, chiedendo che fosse crocifisso; e le loro grida finirono con avere il sopravvento.
24Þá ákvað Pílatus, að kröfu þeirra skyldi fullnægt.
24E Pilato sentenziò che fosse fatto quello che domandavano.
25Hann gaf lausan þann, er þeir báðu um og varpað hafði verið í fangelsi fyrir upphlaup og manndráp, en Jesú framseldi hann, að þeir færu með hann sem þeir vildu.
25E liberò colui che era stato messo in prigione per sedizione ed omicidio, e che essi aveano richiesto; ma abbandonò Gesù alla loro volontà.
26Þegar þeir leiddu hann út, tóku þeir Símon nokkurn frá Kýrene, er kom utan úr sveit, og lögðu krossinn á hann, að hann bæri hann eftir Jesú.
26E mentre lo menavan via, presero un certo Simon, cireneo, che veniva dalla campagna, e gli misero addosso la croce, perché la portasse dietro a Gesù.
27En honum fylgdi mikill fjöldi fólks og kvenna, er hörmuðu hann og grétu.
27Or lo seguiva una gran moltitudine di popolo e di donne che facean cordoglio e lamento per lui.
28Jesús sneri sér að þeim og mælti: ,,Jerúsalemsdætur, grátið ekki yfir mér, en grátið yfir sjálfum yður og börnum yðar.
28Ma Gesù, voltatosi verso di loro, disse: Figliuole di Gerusalemme, non piangete per me, ma piangete per voi stesse e per i vostri figliuoli.
29Því þeir dagar koma, er menn munu segja: Sælar eru óbyrjur og þau móðurlíf, er aldrei fæddu, og þau brjóst, sem engan nærðu.
29Perché ecco, vengono i giorni nei quali si dirà: Beate le sterili, e i seni che non han partorito, e le mammelle che non hanno allattato.
30Þá munu menn segja við fjöllin: Hrynjið yfir oss! og við hálsana: Hyljið oss!
30Allora prenderanno a dire ai monti: Cadeteci addosso; ed ai colli: Copriteci.
31Því að sé þetta gjört við hið græna tréð, hvað mun þá verða um hið visna?``
31Poiché se fan queste cose al legno verde, che sarà egli fatto al secco?
32Með honum voru og færðir til lífláts aðrir tveir, sem voru illvirkjar.
32Or due altri, due malfattori, eran menati con lui per esser fatti morire.
33Og er þeir komu til þess staðar, sem heitir Hauskúpa, krossfestu þeir hann þar og illvirkjana, annan til hægri handar, hinn til vinstri.
33E quando furon giunti al luogo detto "il Teschio", crocifissero quivi lui e i malfattori, l’uno a destra e l’altro a sinistra.
34Þá sagði Jesús: ,,Faðir, fyrirgef þeim, því að þeir vita ekki, hvað þeir gjöra.`` En þeir köstuðu hlutum um klæði hans og skiptu með sér.
34E Gesù diceva: Padre, perdona loro, perché non sanno quello che fanno. Poi, fatte delle parti delle sue vesti, trassero a sorte.
35Fólkið stóð og horfði á, og höfðingjarnir gjörðu gys að honum og sögðu: ,,Öðrum bjargaði hann, bjargi hann nú sjálfum sér, ef hann er Kristur Guðs, hinn útvaldi.``
35E il popolo stava a guardare. E anche i magistrati si facean beffe di lui, dicendo: Ha salvato altri, salvi se stesso, se è il Cristo, l’Eletto di Dio!
36Eins hæddu hann hermennirnir, komu og báru honum edik
36E i soldati pure lo schernivano, accostandosi, presentandogli dell’aceto e dicendo:
37og sögðu: ,,Ef þú ert konungur Gyðinga, þá bjargaðu sjálfum þér.``
37Se tu sei il re de’ Giudei, salva te stesso!
38Yfirskrift var yfir honum: ÞESSI ER KONUNGUR GYÐINGA.
38E v’era anche questa iscrizione sopra il suo capo: QUESTO E IL RE DEI GIUDEI.
39Annar þeirra illvirkja, sem upp voru festir, hæddi hann og sagði: ,,Ert þú ekki Kristur? Bjargaðu sjálfum þér og okkur!``
39E uno de’ malfattori appesi lo ingiuriava, dicendo: Non se’ tu il Cristo? Salva te stesso e noi!
40En hinn ávítaði hann og sagði: ,,Hræðist þú ekki einu sinni Guð, og ert þó undir sama dómi?
40Ma l’altro, rispondendo, lo sgridava e diceva: Non hai tu nemmeno timor di Dio, tu che ti trovi nel medesimo supplizio?
41Við erum það með réttu og fáum makleg gjöld fyrir gjörðir okkar, en þessi hefur ekkert illt aðhafst.``
41E per noi è cosa giusta, perché riceviamo la condegna pena de’ nostri fatti; ma questi non ha fatto nulla di male.
42Þá sagði hann: ,,Jesús, minnst þú mín, þegar þú kemur í ríki þitt!``
42E diceva: Gesù, ricordati di me quando sarai venuto nel tuo regno!
43Og Jesús sagði við hann: ,,Sannlega segi ég þér: Í dag skaltu vera með mér í Paradís.``
43E Gesù gli disse: Io ti dico in verità che oggi tu sarai meco in paradiso.
44Og nú var nær hádegi og myrkur varð um allt land til nóns,
44Ora era circa l’ora sesta, e si fecero tenebre per tutto il paese, fino all’ora nona, essendosi oscurato il sole.
45því sólin missti birtu sinnar. En fortjald musterisins rifnaði sundur í miðju.
45La cortina del tempio si squarciò pel mezzo.
46Þá kallaði Jesús hárri röddu: ,,Faðir, í þínar hendur fel ég anda minn!`` Og er hann hafði þetta mælt, gaf hann upp andann.
46E Gesù, gridando con gran voce, disse: Padre, nelle tue mani rimetto lo spirito mio. E detto questo spirò.
47Þegar hundraðshöfðinginn sá það, er við bar, vegsamaði hann Guð og sagði: ,,Sannarlega var þessi maður réttlátur.``
47E il centurione, veduto ciò che era accaduto, glorificava Iddio dicendo: Veramente, quest’uomo era giusto.
48Og fólkið allt, sem komið hafði saman að horfa á, sá nú, hvað gjörðist, og barði sér á brjóst og hvarf frá.
48E tutte le turbe che si erano raunate a questo spettacolo, vedute le cose che erano successe, se ne tornavano battendosi il petto.
49En vinir hans allir sem og konurnar, er fylgdu honum frá Galíleu, stóðu álengdar og horfðu á þetta.
49Ma tutti i suoi conoscenti e le donne che lo aveano accompagnato dalla Galilea, stavano a guardare queste cose da lontano.
50Maður er nefndur Jósef. Hann var ráðsherra, góður maður og réttvís
50Ed ecco un uomo per nome Giuseppe, che era consigliere, uomo dabbene e giusto,
51og hafði ekki samþykkt ráð þeirra né athæfi. Hann var frá Arímaþeu, borg í Júdeu, og vænti Guðs ríkis.
51il quale non avea consentito alla deliberazione e all’operato degli altri, ed era da Arimatea, città de’ Giudei, e aspettava il regno di Dio,
52Hann gekk til Pílatusar og bað hann um líkama Jesú,
52venne a Pilato e chiese il corpo di Gesù.
53tók hann síðan ofan, sveipaði línklæði og lagði í gröf, höggna í klett, og hafði þar enginn verið áður lagður.
53E trattolo giù di croce, lo involse in un panno lino e lo pose in una tomba scavata nella roccia, dove niuno era ancora stato posto.
54Það var aðfangadagur og hvíldardagurinn fór í hönd.
54Era il giorno della Preparazione, e stava per cominciare il sabato.
55Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður.Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu.
55E le donne che eran venute con Gesù dalla Galilea, avendo seguito Giuseppe, guardarono la tomba, e come v’era stato posto il corpo di Gesù.
56Þær sneru aftur og bjuggu ilmjurtir og smyrsl. Hvíldardaginn héldu þær kyrru fyrir samkvæmt boðorðinu.
56Poi, essendosene tornate, prepararono aromi ed oli odoriferi.