Icelandic

Italian: Riveduta Bible (1927)

Psalms

147

1Halelúja. Það er gott að leika fyrir Guði vorum, því að hann er yndislegur, honum hæfir lofsöngur.
1Lodate l’Eterno, perché è cosa buona salmeggiare al nostro Dio; perché è cosa dolce, e la lode è convenevole.
2Drottinn endurreisir Jerúsalem, safnar saman hinum tvístruðu af Ísrael.
2L’Eterno edifica Gerusalemme, raccoglie i dispersi d’Israele;
3Hann læknar þá, er hafa sundurkramið hjarta, og bindur um benjar þeirra.
3egli guarisce chi ha il cuor rotto, e fascia le loro piaghe.
4Hann ákveður tölu stjarnanna, kallar þær allar með nafni.
4Egli conta il numero delle stelle, le chiama tutte per nome.
5Mikill er Drottinn vor og ríkur að veldi, speki hans er ómælanleg.
5Grande è il Signor nostro, e immenso è il suo potere; la sua intelligenza è infinita.
6Drottinn annast hrjáða, en óguðlega lægir hann að jörðu.
6L’Eterno sostiene gli umili, ma abbatte gli empi fino a terra.
7Syngið Drottni með þakklæti, leikið á gígju fyrir Guði vorum.
7Cantate all’Eterno inni di lode, salmeggiate con la cetra all’Iddio nostro,
8Hann hylur himininn skýjum, býr regn handa jörðinni, lætur gras spretta á fjöllunum.
8che cuopre il cielo di nuvole, prepara la pioggia per la terra, e fa germogliare l’erba sui monti.
9Hann gefur skepnunum fóður þeirra, hrafnsungunum, þegar þeir kalla.
9Egli dà la pastura al bestiame e ai piccini dei corvi che gridano.
10Hann hefir eigi mætur á styrkleika hestsins, eigi þóknun á fótleggjum mannsins.
10Egli non si compiace della forza del cavallo, non prende piacere nelle gambe dell’uomo.
11Drottinn hefir þóknun á þeim er óttast hann, þeim er bíða miskunnar hans.
11L’Eterno prende piacere in quelli che lo temono, in quelli che sperano nella sua benignità.
12Vegsama Drottin, Jerúsalem, lofa þú Guð þinn, Síon,
12Celebra l’Eterno, o Gerusalemme! Loda il tuo Dio, o Sion!
13því að hann hefir gjört sterka slagbrandana fyrir hliðum þínum, blessað börn þín, sem í þér eru.
13Perch’egli ha rinforzato le sbarre delle tue porte, ha benedetto i tuoi figliuoli in mezzo a te.
14Hann gefur landi þínu frið, seður þig á hinu kjarnbesta hveiti.
14Egli mantiene la pace entro i tuoi confini, ti sazia col frumento più fino.
15Hann sendir orð sitt til jarðar, boð hans hleypur með hraða.
15Egli manda i suoi ordini sulla terra, la sua parola corre velocissima.
16Hann gefur snjó eins og ull, stráir út hrími sem ösku.
16Egli dà la neve a guisa di lana, sparge la brina a guisa di cenere.
17Hann sendir hagl sitt sem brauðmola, hver fær staðist frost hans?
17Egli getta il suo ghiaccio come a pezzi; e chi può reggere dinanzi al suo freddo?
18Hann sendir út orð sitt og lætur ísinn þiðna, lætur vind sinn blása, og vötnin renna.
18Egli manda la sua parola e li fa struggere; fa soffiare il suo vento e le acque corrono.
19Hann kunngjörði Jakob orð sitt, Ísrael lög sín og ákvæði.Svo hefir hann eigi gjört við neina þjóð, þeim kennir hann ekki ákvæði sín. Halelúja.
19Egli fa conoscere la sua parola a Giacobbe, i suoi statuti e i suoi decreti a Israele.
20Svo hefir hann eigi gjört við neina þjóð, þeim kennir hann ekki ákvæði sín. Halelúja.
20Egli non ha fatto così con tutte le nazioni; e i suoi decreti esse non li conoscono. Alleluia.