1Loks lauk Job upp munni sínum og bölvaði fæðingardegi sínum.
1この後、ヨブは口を開いて、自分の生れた日をのろった。
2Hann tók til máls og sagði:
2すなわちヨブは言った、
3Farist sá dagur, sem ég fæddist á, og nóttin, sem sagði: Sveinbarn er getið!
3「わたしの生れた日は滅びうせよ。『男の子が、胎にやどった』と言った夜もそのようになれ。
4Sá dagur verði að myrkri, Guð á hæðum spyrji ekki eftir honum, engin dagsbirta ljómi yfir honum.
4その日は暗くなるように。神が上からこれを顧みられないように。光がこれを照さないように。
5Myrkur og niðdimma heimti hann aftur, skýflókar leggist um hann, dagmyrkvar skelfi hann.
5やみと暗黒がこれを取りもどすように。雲が、その上にとどまるように。日を暗くする者が、これを脅かすように。
6Sú nótt _ myrkrið hremmi hana, hún gleðji sig eigi meðal ársins daga, hún komi eigi í tölu mánaðanna.
6その夜は、暗やみが、これを捕えるように。年の日のうちに加わらないように。月の数にもはいらないように。
7Sjá, sú nótt verði ófrjó, ekkert fagnaðaróp heyrist á henni.
7また、その夜は、はらむことのないように。喜びの声がそのうちに聞かれないように。
8Þeir sem bölva deginum, formæli henni, _ þeir sem leiknir eru í að egna Levjatan.
8日をのろう者が、これをのろうように。レビヤタンを奮い起すに巧みな者が、これをのろうように。
9Myrkvist stjörnur aftureldingar hennar, vænti hún ljóss, en það komi ekki, og brágeisla morgunroðans fái hún aldrei litið,
9その明けの星は暗くなるように。光を望んでも、得られないように。また、あけぼののまぶたを見ることのないように。
10af því að hún lokaði eigi fyrir mér dyrum móðurlífsins og byrgði ei ógæfuna fyrir augum mínum.
10これは、わたしの母の胎の戸を閉じず、また悩みをわたしの目に隠さなかったからである。
11Hví dó ég ekki í móðurkviði, _ andaðist jafnskjótt og ég var kominn af móðurlífi?
11なにゆえ、わたしは胎から出て、死ななかったのか。腹から出たとき息が絶えなかったのか。
12Hvers vegna tóku kné á móti mér og hví voru brjóst til handa mér að sjúga?
12なにゆえ、ひざが、わたしを受けたのか。なにゆえ、乳ぶさがあって、わたしはそれを吸ったのか。
13Því þá lægi ég nú og hvíldist, væri sofnaður og hefði frið
13そうしなかったならば、わたしは伏して休み、眠ったであろう。そうすればわたしは安んじており、
14hjá konungum og ráðherrum jarðarinnar, þeim er reistu sér hallir úr rústum,
14自分のために荒れ跡を築き直した地の王たち、参議たち、
15eða hjá höfðingjum, sem áttu gull, þeim er fylltu hús sín silfri.
15あるいは、こがねを持ち、しろがねを家に満たした君たちと一緒にいたであろう。
16Eða ég væri ekki til eins og falinn ótímaburður, eins og börn, sem aldrei hafa séð ljósið.
16なにゆえ、わたしは人知れずおりる胎児のごとく、光を見ないみどりごのようでなかったのか。
17Í gröfinni hætta hinir óguðlegu hávaðanum, og þar hvílast hinir örmagna.
17かしこでは悪人も、あばれることをやめ、うみ疲れた者も、休みを得、
18Bandingjarnir hafa þar allir ró, heyra þar eigi köll verkstjórans.
18捕われ人も共に安らかにおり、追い使う者の声を聞かない。
19Smár og stór eru þar jafnir, og þrællinn er þar laus við húsbónda sinn.
19小さい者も大きい者もそこにおり、奴隷も、その主人から解き放される。
20Hví gefur Guð ljós hinum þjáðu og líf hinum sorgbitnu?
20なにゆえ、悩む者に光を賜い、心の苦しむ者に命を賜わったのか。
21þeim sem þrá dauðann, en hann kemur ekki, sem grafa eftir honum ákafara en eftir fólgnum fjársjóðum,
21このような人は死を望んでも来ない、これを求めることは隠れた宝を掘るよりも、はなはだしい。
22þeim sem mundu gleðjast svo, að þeir réðu sér ekki fyrir kæti, fagna, ef þeir fyndu gröfina;
22彼らは墓を見いだすとき、非常に喜び楽しむのだ。
23_ þeim manni, sem enga götu sér og Guð hefir girt inni?
23なにゆえ、その道の隠された人に、神が、まがきをめぐらされた人に、光を賜わるのか。
24Því að andvörp eru orðin mitt daglegt brauð, og kvein mitt úthellist sem vatn.
24わたしの嘆きはわが食物に代って来り、わたしのうめきは水のように流れ出る。
25Því að óttaðist ég eitthvað, þá hitti það mig, og það sem ég hræddist, kom yfir mig.Ég mátti eigi næðis njóta, eigi friðar, eigi hvíldar, þá kom ný mæða.
25わたしの恐れるものが、わたしに臨み、わたしの恐れおののくものが、わが身に及ぶ。わたしは安らかでなく、またおだやかでない。わたしは休みを得ない、ただ悩みのみが来る」。
26Ég mátti eigi næðis njóta, eigi friðar, eigi hvíldar, þá kom ný mæða.
26わたしは安らかでなく、またおだやかでない。わたしは休みを得ない、ただ悩みのみが来る」。