1En er Mordekai varð alls þessa áskynja, er gjörst hafði, þá reif hann klæði sín, klæddist sekk og ösku, gekk út í miðja borgina og kveinaði hástöfum og beisklega.
1Nak quirabi li cßaßru quicßulman, laj Mardoqueo quixpej li rakß xban xrahil xchßôl ut quixqßue li kßes ru tßicr chirix ut quixqßue li cha chirix. Ut cô saß li tenamit. Japjo re chi yâbac xban xrahil xchßôl.
2Síðan gekk hann fast að konungshliðinu, því að enginn mátti inn ganga í konungshliðið klæddur hærusekk.
2Quicuulac saß li oquebâl re li rochoch li rey. Abanan incßaß qui-oc xban nak mâ ani naru na-oc saß li rochoch li rey cui cuan li kßes ru tßicr chirix.
3Og í öllum þeim skattlöndum, þar sem skipun konungs og lagaboð hans kom, varð mikill harmur meðal Gyðinga og fasta, grátur og kveinan. Flestir breiddu undir sig sekk og ösku.
3Saß eb li tenamit li cuanqueb rubel xcuanquil li rey Asuero quicuulac resil li chakßrab li quixqßue. Quicuan jun nimla rahil chßôlej saß xyânkeb laj judío. Queßayunic ut queßyâbac. Queßxqßue li kßes ru tßicr chirixeb ut nabaleb queßxyocob rib saß cha xban xrahil xchßôleb.
4Þá komu þjónustumeyjar Esterar og geldingar hennar og sögðu henni frá þessu. Varð drottning þá mjög óttaslegin. Og hún sendi klæði, er Mordekai skyldi færður í og hann fara úr sekknum, en hann vildi ekki taka við þeim.
4Eb li ixk ut eb li eunucos li nequeßcßanjelac chiru li reina Ester queßxye re li cßaßru yô laj Mardoqueo. Cßajoß nak quirahoß xchßôl lix Ester. Quixtakla li châbil akß re laj Mardoqueo re nak târisi li kßes ru tßicr li cuan chirix ut tixtikib rib chi châbil. Abanan laj Mardoqueo incßaß quiraj xcßulbal li quixtakla li reina.
5Þá kallaði Ester Hatak til sín, einn af geldingum konungs, er hann hafði sett til að þjóna henni, og bauð honum að fara til Mordekai og fá að vita, hvað þetta ætti að þýða og hverju það sætti.
5Li reina Ester quixbok laj Hatac xcomoneb laj cßanjel chiru li rey li quiqßueheß re tâcßanjelak chiru xban li rey. Quixtakla aßan riqßuin laj Mardoqueo re nak tixpatzß re cßaßru yô chixcßulbal ut cßaßut nak yô chixbânunquil chi joßcan.
6Þá gekk Hatak til Mordekai út á bæjartorgið, er var fyrir utan konungshliðið.
6Laj Hatac cô chi âtinac riqßuin laj Mardoqueo. Aßan cuan saß li be li cuan chiru li oquebâl re li rochoch li rey.
7En Mordekai sagði honum allt, sem fyrir hann hafði komið, og upphæð fjárins, er Haman hafði heitið að vega í féhirslur konungs fyrir Gyðinga, til þess að fá þeim eytt.
7Laj Mardoqueo quixserakßi re chixjunil ut quixye ajcuiß re li joß qßuial li tumin li quixyechißi laj Amán re tixqßue saß lix naßaj lix tumin li rey cui tâsachekß ruheb chixjunileb laj judío.
8Auk þess fékk hann honum eftirrit af konungsbréfi því, er út hafði verið gefið í Súsa, um að eyða þeim. Skyldi hann sýna Ester það og segja henni frá og bjóða henni að ganga fyrir konung og biðja hann miskunnar og leita vægðar hjá honum þjóð sinni til handa.
8Quixqßue jun li hu re, li tzßîbanbil cuiß li chakßrab li quixqßue li rey, li naxye nak teßcamsîk chixjunileb laj judío. Quixye re nak tixkßaxtesi li hu re lix Ester re tixnau cßaßru yôqueb chixcßulbal. Ut quixtakla ajcuiß xyebal re lix Ester nak tâxic chi âtinac riqßuin li rey, ut tixtzßâma chiru li rey nak târil taxak xtokßobâl ruheb laj judío, li rech tenamitil lix Ester.
9Og Hatak kom og flutti Ester orð Mordekai.
9Laj Hatac quisukßi riqßuin lix Ester ut quixserakßi re chixjunil li quiyeheß re xban laj Mardoqueo.
10En Ester sagði við Hatak og bauð honum að flytja Mordekai það:
10Ut lix Ester quixtakla cuißchic laj Hatac riqßuin laj Mardoqueo re nak tixye re li âtin aßin:
11,Öllum þjónum konungs og fólkinu í skattlöndum konungs er kunnugt, að um hvern þann mann eða konu, sem gengur fyrir konung inn í hinn innri forgarð og er eigi kallaður, gilda ein lög, að hann skal af lífi taka, nema konungur rétti út í móti honum gullsprotann sem merki þess, að hann megi lífi halda. En ég hefi eigi verið kölluð inn fyrir konung nú í þrjátíu daga.`
11—Chixjunileb li nequeßcßanjelac chiru li rey, joßqueb ajcuiß li tenamit li cuanqueb rubel xcuanquil, nequeßxnau nak li chakßrab naxye nak tâcamsîk li ani tâoc riqßuin li rey chi incßaß bokbil xban li rey, usta cuînk usta ixk. Caßaj cuiß nacoleß cui li rey tixtaksi li xukß oro saß xbên retalil nak incßaß tâcamsîk. Ac xnumeß lajêb xcaßcßâl cutan ut lâin toj mâjiß chic ninbokeß xban li rey, chan lix Ester.
12Og Mordekai voru flutt orð Esterar.
12Ut queßxye re laj Mardoqueo li cßaßru quixye lix Ester.
13Þá lét Mordekai skila aftur til Esterar: ,Ekki skalt þú ímynda þér, að þú ein af öllum Gyðingum komist undan, af því að þú ert í höll konungs.
13Ut laj Mardoqueo quixtakla xyebal re lix Ester li âtin aßin: —Mâcßoxla nak tatcolekß lâat yal xban nak cuancat saß rochoch li rey. Cui tocamsîk lâo, tatcamsîk ajcuiß lâat.
14Því þótt svo færi, að þú þegðir nú, þá mun Gyðingum samt koma frelsun og hjálp úr einhverjum öðrum stað, en þú og ættfólk þitt munuð farast. Hver veit nema þú sért til ríkis komin einmitt vegna þessara tíma!`
14Cui tîc mâcßaß nacabânu lâat anakcuan, lâin ninnau nak cuan jun li tâcolok reheb laj judío. Aßut lâat joßqueb ajcuiß li ralal xcßajol lâ yucuaß texcamsîk. Mâre anchal re xtenkßanquileb lâ tenamit nak xatqßueheß chokß reina, chan laj Mardoqueo.
15Þá lét Ester skila aftur til Mordekai:
15Ut lix Ester quixtakla xyebal re laj Mardoqueo chi joßcaßin:
16,Far þú og kalla saman alla Gyðinga, sem nú eru í Súsa, og fastið mín vegna, etið hvorki né drekkið í þrjá daga, hvorki nótt né dag. Ég og þjónustumeyjar mínar munum og fasta á sama hátt. Síðan mun ég ganga inn fyrir konung, þótt það sé í móti lögunum, og ef ég þá á að farast, þá ferst ég.`Gekk Mordekai þá burt og fór með öllu svo sem Ester hafði boðið honum.
16—Tatxic ut tâchßutubeb chixjunileb laj judío li cuanqueb Susa. Ye reheb nak teßayunik ut teßtijok chicuix. Incßaß teßucßak chi moco teßcuaßak chiru oxib cutan ut oxib kßojyîn. Ut joßcan ajcuiß tinbânu lâin cuochbeneb li ixk li nequeßcßanjelac chicuu. Chirix aßan lâin tinxic chi âtinac riqßuin li rey, usta tinkßet li chakßrab. Ut cui tincamsîk, chincamsîk, chan lix Ester.Ut laj Mardoqueo cô ut quixbânu chixjunil li quiyeheß re xban lix Ester.
17Gekk Mordekai þá burt og fór með öllu svo sem Ester hafði boðið honum.
17Ut laj Mardoqueo cô ut quixbânu chixjunil li quiyeheß re xban lix Ester.