¹En þessa nótt gat konungur ekki sofið. Bauð hann þá að koma með Annálabókina, og var hún lesin fyrir konungi.

¹Saß li kßojyîn aßan nak incßaß quicube xcuara li rey, quixtakla xcßambal chak li hu li tzßîbanbil cuiß retalil chixjunil li ac quilajcßulman, ut queßoc chirilbal xsaß li hu aßan chiru.

²Þá fannst þar skrifað, hversu Mordekai hefði komið upp um þá Bigtan og Teres, tvo geldinga konungs, af þeim er geymdu dyranna, sem höfðu leitast við að leggja hönd á Ahasverus konung.

²Saß li hu aßan queßxtau retalil chanru nak laj Mardoqueo quixye resil nak laj Bigtán ut laj Teres queßraj xcamsinquil li rey Asuero. Li cuib chi cuînk aßan xcomoneb li queßcßacßalen re li oquebâl re li rochoch li rey.

³Þá sagði konungur: ,,Hverja sæmd og upphefð hefir Mordekai hlotið fyrir þetta?`` Þá sögðu sveinar konungs, þeir er þjónuðu honum: ,,Hann hefir ekkert hlotið fyrir.``

³Li rey quixpatzß reheb li yôqueb chi cßanjelac chiru: —¿Cßaßru xkaqßue re laj Mardoqueo? ¿Ma xkaqßue xkßajcâmunquil li usilal xbânu cue? chan. Eb li nequeßcßanjelac chiru queßxye: —Mâcßaß quiqßueheß re, chanqueb.

⁴Og konungur sagði: ,,Hver er í forgarðinum?`` Í sama bili hafði Haman komið inn í ytri forgarð konungshallarinnar til þess að tala um það við konung að láta festa Mordekai á gálga þann, er hann hafði reist handa honum.

⁴Saß ajcuiß li hônal aßan laj Amán qui-oc saß li nebâl cuan cuiß lix naßaj li rey. Quiraj xtzßâmanquil chiru li rey nak tixqßue chi yatzßecß laj Mardoqueo saß li naßajej li quixqßue chi yîbâc laj Amán. Li rey quixpatzß: —¿Ani yô chi bêc saß li nebâl? chan.

⁵Og sveinar konungs sögðu við hann: ,,Sjá, Haman stendur í forgarðinum.`` Konungur mælti: ,,Látið hann koma inn.``

⁵—Aßan laj Amán, chanqueb li nequeßcßanjelac chiru li rey. Ut li rey quixye: —Ocsimak chak, chan.

⁶En er Haman var inn kominn, sagði konungur við hann: ,,Hvað á að gjöra við þann mann, er konungur vill heiður sýna?`` Þá hugsaði Haman með sjálfum sér: ,,Hverjum mun konungur vilja heiður sýna öðrum en mér?``

⁶Ut laj Amán qui-oc cuan cuiß li rey ut li rey quixpatzß re: —¿Cßaßru us tinbânu re junak li cuînk li nacuaj xqßuebal xlokßal? chan. Saß xchßôl laj Amán nak aßan li tâqßuehekß xlokßal. Quixye saß xchßôl: —¿Ani ta chic tixqßue xlokßal? Caßaj cuiß lâin, chan.

⁷Og Haman sagði við konung: ,,Ef konungur vill sýna einhverjum heiður,

⁷Joßcan nak laj Amán quixye re li rey: —Cui tâqßue xlokßal li cuînk aßan, at rey,

⁸þá skal sækja konunglegan skrúða, sem konungur hefir klæðst, og hest, sem konungur hefir riðið, og konungleg kóróna er sett á höfuð hans.

⁸tâcßamekß chak li châbil akß xcomon li nacaqßue châcuix, at rey. Ut tâcßamekß ajcuiß chak li cacuây li nacatbêc cuiß lâat ut tâqßuehekß lix corona li cacuây saß xjolom li narocsi nak nacatbêc chirix lâat.

⁹Og skrúðann og hestinn skal fá í hendur einum af höfðingjum konungs, tignarmönnunum, og færa þann mann, sem konungur vill sýna heiður, í skrúðann og láta hann ríða hestinum um borgartorgið og hrópa fyrir honum: Þannig er gjört við þann mann, er konungur vill heiður sýna.``

⁹Ut tâkßaxtesi li rakß ut li corona re junak li nim xcuanquil li nacßanjelac châcuu. Ut aßan tâqßuehok re chirix li cuînk li tâqßue xlokßal. Ut laj cßanjel châcuu tixberesi li cacuây saß eb li be ut tixjap re chixyebal: —Joßcaßin naxbânu li rey re li ani târaj xqßuebal xlokßal, chan.

¹⁰Þá sagði konungur við Haman: ,,Sæk sem skjótast skrúðann og hestinn, svo sem þú hefir sagt, og gjör þannig við Mordekai Gyðing, sem situr hér í konungshliði. Lát ekkert niður falla af öllu því, er þú hefir sagt.``

¹⁰Ut li rey quixye re laj Amán: —Sêba âcuib. Cßam li cuakß aßin ut cßam li cacuây ut bânu joß xaye. Bânu aßan re laj Mardoqueo laj judío li chunchu aran saß li oquebâl re li cuochoch. Bânu chixjunil li xaye, chan li rey.

¹¹Þá sótti Haman skrúðann og hestinn, færði Mordekai í og lét hann ríða um borgartorgið og hrópaði fyrir honum: ,,Þannig er gjört við þann mann, er konungurinn vill heiður sýna.``

¹¹Laj Amán quixcßam li rakß li rey riqßuin laj Mardoqueo ut quixcßam ajcuiß li cacuây. Quixqßue li rakß chirix laj Mardoqueo. Ut nak cuan chirix li cacuây laj Mardoqueo, laj Amán quixberesi li cacuây saß eb li be ut quixjap re chixyebal: —Joßcaßin naxbânu li rey re li ani naraj xqßuebal xlokßal, chan.

¹²Síðan sneri Mordekai aftur í konungshliðið. En Haman skundaði heim til sín, hryggur og með huldu höfði.

¹²Nak quisukßi chak laj Mardoqueo chi bêc cô cuißchic saß li oquebâl re li rochoch li rey. Ut laj Amán quixxulub xjolom xban xxutân ut cô saß junpât saß rochoch chi ra saß xchßôl.

¹³Og Haman sagði Seres konu sinni og öllum vinum sínum frá öllu því, er fyrir hann hafði komið. Þá sögðu vitringar hans við hann og Seres kona hans: ,,Ef Mordekai, sem þú ert tekinn að falla fyrir, er af ætt Gyðinga, þá megnar þú ekkert á móti honum, heldur munt þú gjörsamlega falla fyrir honum.``Meðan þeir voru enn við hann að tala, komu geldingar konungs, og fóru þeir í skyndi með Haman til veislunnar, er Ester hafði búið.

¹³Nak quicuulac saß rochoch, quixserakßi chixjunil li quixcßul re lix Zeres li rixakil ut reheb ajcuiß li ramîg li nequeßqßuehoc xnaßleb. Ut eb aßan queßxye re: —Xatiquib xsachbal lâ cuanquil chiru laj Mardoqueo. Xban nak aßan aj judío lâat incßaß naru tatnumtâk saß xbên. Aßan ban tânumtâk saß âbên lâat, chanqueb.Mâjiß ajcuiß nequeßrakeß chi âtinac nak queßcuulac li eunucos li nequeßcßanjelac chiru li rey chixcßambal laj Amán saß junpât saß li ninkße li quixcßûb lix Ester.

¹⁴Meðan þeir voru enn við hann að tala, komu geldingar konungs, og fóru þeir í skyndi með Haman til veislunnar, er Ester hafði búið.

¹⁴Mâjiß ajcuiß nequeßrakeß chi âtinac nak queßcuulac li eunucos li nequeßcßanjelac chiru li rey chixcßambal laj Amán saß junpât saß li ninkße li quixcßûb lix Ester.