¹Þá er þeir konungur og Haman voru komnir til þess að drekka hjá Ester drottningu,

¹Li rey Asuero rochben laj Amán côeb saß li ninkße li quixbânu lix Ester.

²þá sagði konungur við Ester einnig þennan hinn annan dag, þá er þau voru setst að víndrykkjunni: ,,Hver er bón þín, Ester drottning? Hún mun veitast þér. Og hvers beiðist þú? Þótt það væri helmingur ríkisins, þá skal það í té látið.``

²Ut nak ac cuanqueb saß li ninkße yôqueb chi ucßac vino ut li rey quixye cuißchic re lix Ester: —Ye cue cßaßru tâcuaj ut lâin tinqßue âcue usta yijach lin biomal tâpatzß cue, chan.

³Þá svaraði Ester drottning og sagði: ,,Hafi ég fundið náð í augum þínum, konungur, og þóknist konunginum svo, þá sé mér gefið líf mitt vegna bænar minnar og þjóð minni vegna beiðni minnar.

³Ut li reina Ester quixye re: —At rey, cui lâat tâcuaj xbânunquil usilal cue, caßaj cuiß tintzßâma châcuu nak incßaß taxak tincamsîk lâin ut incßaß taxak teßcamsîk li cuech tenamitil, chan.

⁴Því að vér erum seldir, ég og þjóð mín, til eyðingar, deyðingar og tortímingar. Og ef vér hefðum aðeins verið seldir að þrælum og ambáttum, þá mundi ég hafa þagað, þótt mótstöðumaðurinn hefði eigi verið fær um að bæta konungi skaðann.``

⁴—Lâin ut eb li cuech tenamitil, xokßaxtesîc re camsîc. Tâsachekß ku chi junaj cua. Cui ta xoxkßaxtesîc chokß cßayinbil môs, mâcßaß raj tinye. Incßaß raj xatinchßißchßißi. Aban cui lâo tocamsîk, tâchâlk jun nimla chßaßajquilal saß âbên lâat, at rey, chan lix Ester.

⁵Þá mælti Ahasverus konungur og sagði við Ester drottningu: ,,Hver er sá og hvar er sá, er dirfðist að gjöra slíkt?``

⁵Ut li rey Asuero quixpatzß re: —¿Ani xcßoxlan re xbânunquil li mâusilal aßan? ¿Bar cuan li cuînk aßan? chan.

⁶Ester mælti: ,,Mótstöðumaðurinn og óvinurinn er þessi vondi Haman!`` En Haman varð hræddur við konung og drottningu.

⁶Ut lix Ester quixye re: —Li xicß na-iloc ke li naraj xbânunquil raylal ke, aßan ajcuiß laj Amán li cuan arin, li incßaß us xnaßleb, chan. Nak quirabi li cßaßru quixye, cßajoß nak quixucuac laj Amán chiru li rey ut chiru li reina.

⁷Og konungur stóð upp frá víndrykkjunni í reiði og gekk út í hallargarðinn, en Haman stóð eftir til þess að biðja Ester drottningu um líf sitt, því að hann sá sér ógæfu búna af konungi.

⁷Cßajoß nak quijoskßoß li rey. Quicuacli saß junpât ut cô chirix cab bar aubil cuiß li utzßußuj. Laj Amán quicana aran chixtzßâmanquil chiru lix Ester nak incßaß tâcamsîk xban nak ac naxnau nak tâtaklâk xcamsinquil xban li rey.

⁸En þegar konungur kom aftur utan úr hallargarðinum inn í veislusalinn, þá hafði Haman látið fallast á hvílubekk þann, sem Ester sat á. Þá sagði konungur: ,,Mun hann einnig ætla að nauðga drottningunni hjá mér hér í höllinni?`` Óðara en þessi orð voru komin út af vörum konungs, huldu menn auglit Hamans.

⁸Xban nak cßajoß lix xiu laj Amán, quitßaneß chi rok lix Ester. Nak quisukßi saß cab li rey, quiril nak laj Amán quitßaneß saß li cßojaribâl bar yô cuiß chi hilânc lix Ester. Li rey quixjap re ut quixye: —¿Ma yôcat ajcuiß xcßoxlanquil xbânunquil li incßaß us re li reina chicuu arin saß li cuochoch? chan. Toj yô ajcuiß xyebal aßan li rey nak queßxchap laj Amán ut queßxtzßap li ru.

⁹Og Harbóna, einn af geldingum þeim, er þjónuðu konungi, mælti: ,,Sjá, gálginn, sem Haman lét gjöra handa Mordekai, sem þó hafði talað það, er konungi varð til heilla, stendur búinn í húsagarði Hamans, fimmtíu álna hár.`` Þá mælti konungur: ,,Festið hann á hann!``Og þeir festu Haman á gálgann, sem hann hafði reisa látið handa Mordekai. Þá rann konungi reiðin.

⁹Ut laj Harbona, jun reheb li eunucos li nequeßcßanjelac chiru li rey quixye: —Saß rochoch laj Amán cuan li cheß cuib xcaßcßâl metro xteram li quixqßue chi yîbâc laj Amán. Ac cuan aran li cßâm li quixqßue re xyatzßbal laj Mardoqueo, li cuînk li quiyehoc re nak queßraj âcamsinquil, at rey, chan. Ut li rey quixye reheb: —Cßamomak laj Amán ut aran têyatzß, chan.Joßcan nak laj Amán quiyatzßeß saß li cßâm li quixqßue chi yîbâc re xyatzßbal laj Mardoqueo. Ut nak ac xcam laj Amán, quicube xjoskßil li rey.

¹⁰Og þeir festu Haman á gálgann, sem hann hafði reisa látið handa Mordekai. Þá rann konungi reiðin.

¹⁰Joßcan nak laj Amán quiyatzßeß saß li cßâm li quixqßue chi yîbâc re xyatzßbal laj Mardoqueo. Ut nak ac xcam laj Amán, quicube xjoskßil li rey.