¹Þennan sama dag gaf Ahasverus konungur Ester drottningu hús Hamans, fjandmanns Gyðinga. En Mordekai gekk fyrir konung, því að Ester hafði sagt honum, hvað hann væri sér.

¹Saß ajcuiß li cutan aßan li rey quixkßaxtesi re lix Ester li rochoch laj Amán, li xicß qui-iloc reheb laj judío. Laj Mardoqueo quicuulac riqßuin li rey xban nak lix Ester quixye re li rey nak aßan rechßalal.

²Og konungur dró innsiglishringinn af hendi sér, þann er hann hafði látið taka af Haman, og fékk Mordekai hann. En Ester setti Mordekai yfir hús Hamans.

²Ut li rey quirisi chi rußuj rukß lix matkßab li quixmakß chiru laj Amán ut quixqßue re laj Mardoqueo. Ut lix Ester quixxakab laj Mardoqueo re nak aßan chic tâilok re chixjunil li cßaßru quicuan chokß re laj Amán.

³Og Ester talaði enn við konung, féll honum til fóta og bað hann grátandi að ónýta illskuráð Hamans Agagíta, þau er hann hafði upp hugsað gegn Gyðingum.

³Lix Ester quiâtinac cuißchic riqßuin li rey. Tâyâbak nak quixcut rib chi rok li rey ut quixye: —Tâsach taxak xcuanquil li chakßrab li quixqßue laj Amán xban xmâusilal. Incßaß taxak tâuxmânk li raylal li quixcßoxla xbânunquil reheb laj judío, chan lix Ester.

⁴En konungur rétti gullsprotann út í móti Ester. Þá stóð Ester upp og gekk fyrir konung

⁴Li rey quixtaksi lix xukß oro ut lix Ester quicuacli ut quixxakab rib chiru li rey.

⁵og mælti: ,,Ef konunginum þóknast svo og hafi ég fundið náð í augum hans og sé konunginum það ekki ógeðfellt og ef hann hefir mætur á mér, þá sé nú gefin út skrifleg skipun til þess að afturkalla bréfin, ráðagerð Hamans Hamdatasonar Agagíta, þau er hann ritaði til þess að láta eyða Gyðingum í öllum skattlöndum konungs.

⁵Ut quixye re: —At rey, cui lâat tâcuaj xbânunquil usilal cue, ut cui nacacßoxla nak us xbânunquil ut cui niquinâra, tâqßue taxak junak li chakßrab li tixsach xcuanquil li hu li quixtakla laj Amán li ralal laj Hamedata aj agagueo re xcamsinquil chixjunileb laj judío yalak bar cuanqueb saß eb li tenamit li cuanqueb rubel lâ cuanquil.

⁶Því að hvernig mundi ég fá afborið að horfa upp á ógæfu þá, er koma á yfir þjóð mína, og hvernig mundi ég fá afborið að horfa upp á tortíming kynsmanna minna?``

⁶¿Chanru nak tincuy rilbal li raylal li teßraj xbânunquil reheb li cuech tenamitil? Lâin incßaß tincuy cui teßcamsîk li cuechßalal, chan lix Ester.

⁷Þá sagði Ahasverus konungur við Ester drottningu og Mordekai Gyðing: ,,Sjá, hús Hamans hefi ég gefið Ester, og sjálfur hefir hann verið festur á gálga, fyrir þá sök, að hann hafði lagt hendur á Gyðinga.

⁷Li rey Asuero quichakßoc ut quixye re li reina Ester ut re ajcuiß laj Mardoqueo laj judío: —Xban nak laj Amán quiraj xsachbaleb ru laj judío, lâin xintakla xyatzßbal ut xinqßue re lix Ester chixjunil li cßaßru re laj Amán.

⁸En skrifið þið nú um Gyðinga það er ykkur líkar í nafni konungs og innsiglið það með innsiglishring konungs. Því að ekkert það bréf, sem skrifað er í nafni konungs og innsiglað með innsiglishring konungs, verður afturkallað.``

⁸Anakcuan têtzßîba jun chic li hu saß incßabaß lâin ut têtzßîba li cßaßru têraj re xtenkßanquileb laj judío. Ut têqßue retalil lin matkßab chiru xban nak cui tzßîbanbil saß incßabaß, ut cui cuan retalil li matkßab chiru, incßaß naru xjalbal ru li cßaßru tzßîbanbil, chan li rey.

⁹Og skrifurum konungs var þá stefnt saman, hinn tuttugasta og þriðja dag hins þriðja mánaðar _ það er mánaðarins sívan _ og var þá skrifað með öllu svo sem Mordekai bauð, til Gyðinga og til jarlanna og til landstjóranna og til höfðingja skattlandanna frá Indlandi til Blálands, til skattlandanna hundrað tuttugu og sjö, í hvert skattland með skrift þess lands og til hverrar þjóðar á hennar tungu, og einnig til Gyðinga með þeirra skrift og á þeirra tungu.

⁹Saß junpât queßbokeß laj tzßîb li nequeßcßanjelac chiru li rey saß li oxib xcaßcßâl xbe li rox po Siván xcßabaß. Ut queßxtzßîba chixjunil li quixye laj Mardoqueo. Li hu quicuulac saß li jun ciento riqßuin cuukub xcaßcßâl chi tenamit li cuanqueb rubel xcuanquil li rey saß li tenamit La India, toj saß li tenamit Etiopía. Li hu quicuulac riqßuineb laj judío ut riqßuineb li cuanqueb xcuanquil ut riqßuineb ajcuiß li nequeßtaklan saß xbêneb li soldado. Li hu quitzßîbâc saß li râtinobâleb ut joß nequeßtzßîbac saß li junjûnk chi tenamit. Ut quitzßîbâc ajcuiß li hu saß li râtinobâleb laj judío ut joß nequeßtzßîbac eb aßan.

¹⁰Og hann skrifaði í nafni Ahasverusar konungs og innsiglaði með innsiglishring konungs, og hann sendi bréf með ríðandi hraðboðum, sem riðu fyrirmannagæðingum úr stóði konungs,

¹⁰Laj Mardoqueo quixtzßîba li hu saß xcßabaß li rey ut quixqßue retalil lix matkßab li rey chiruheb li hu. Quixtaklaheb li cuînk chixcanabanquileb li hu. Queßcôeb chirixeb lix cacuây li rey, li kßaxal cau nequeßâlinac.

¹¹þar sem konungur leyfði Gyðingum í öllum borgum að safnast saman og verja líf sitt og að eyða, deyða og tortíma öllum liðsafla þeirrar þjóðar og lands, er sýndi þeim fjandskap, jafnvel börnum og konum, og ræna fjármunum þeirra,

¹¹Saß li hu li quixtakla li rey quiyeheß reheb laj judío nak teßxchßutub ribeb saß li junjûnk chi tenamit cuanqueb cuiß, ut teßpletik re xcolbaleb rib chiruheb li xicß nequeßiloc reheb. Târûk teßxcamsiheb ut teßxsach ruheb yalak ani li teßchâlk chi camsînc reheb aß yal bar xtenamiteb, usta cuînk, usta ixk, usta cocßal. Ut teßxxoc li cßaßru cuan reheb, chan li rey saß li hu.

¹²á einum degi í öllum skattlöndum Ahasverusar konungs, hinn þrettánda dag hins tólfta mánaðar _ það er mánaðarins adar.

¹²Chixjunil aßin teßxbânu chiru jun cutan, saß li oxlaju xbe li po Adar. Aßan lix cablaju po re li chihab.

¹³Eftirrit af bréfinu skyldi gefið út sem lög í hverju skattlandi til þess að gjöra þetta kunnugt öllum þjóðunum og til þess að Gyðingar skyldu vera viðbúnir þennan dag að hefna sín á óvinum sínum.

¹³Ut li hu aßin li quixtakla li rey quicana joß chakßrab ut qui-el resilal saß chixjunileb li tenamit re nak ac cauresinbilakeb laj judío chi numtâc saß xbêneb li xicß nequeßiloc reheb nak tâcuulak xkßehil li ac yebil resil.

¹⁴Hraðboðarnir, sem riðu fyrirmannagæðingunum, fóru af stað með skyndingu og flýti, að boði konungs, þegar er lagaboðið var gefið út í borginni Súsa.

¹⁴Eb lix takl li rey queßcôeb saß junpât chirixeb lix cacuây li rey, li kßaxal cau nequeßâlinac, joß quiyeheß reheb xban li rey. Ut qui-el ajcuiß resilal li hu saß li tenamit Susa bar cuan cuiß li rey.

¹⁵En Mordekai gekk út frá konungi í konunglegum skrúða, purpurabláum og hvítum, með stóra gullkórónu og í möttli úr býssus og rauðum purpura, og í borginni Súsa varð gleði mikil og fögnuður.

¹⁵Nak laj Mardoqueo qui-el riqßuin li rey cuan chirix li châbil akß joß narocsi li rey, rax ut sak. Cuan saß xjolom jun nimla corona oro. Ut cuan li tßicr saß xbên li rakß. Li tßicr aßan yîbanbil riqßuin châbil tßicr lino morado. Nak queßril laj Mardoqueo, cßajoß nak queßsahoß xchßôl li cuanqueb saß li tenamit Susa.

¹⁶Og hjá Gyðingum var ljós og gleði, fögnuður og dýrð.Og í öllum skattlöndum og öllum borgum, þar sem skipun konungs og lagaboð hans kom, var gleði og fögnuður meðal Gyðinga, veisluhöld og hátíðisdagur. Og margir hinna heiðnu landsbúa gjörðust Gyðingar, því að ótti við Gyðinga var yfir þá kominn.

¹⁶Ut eb laj judío queßsahoß xchßôl ut queßqßueheß xlokßal.Saß li junjûnk chi tenamit li quitaklâc cuiß li chakßrab li quixqßue li rey, cßajoß nak quisahoß saß xchßôleb laj judío ut queßninkßeîc xban nak aßan jun nimla cutan chokß reheb. Ut nabaleb li mâcuaßeb aj judío queßoc saß xyânkeb xban nak qui-oc xxiuheb xbaneb laj judío.

¹⁷Og í öllum skattlöndum og öllum borgum, þar sem skipun konungs og lagaboð hans kom, var gleði og fögnuður meðal Gyðinga, veisluhöld og hátíðisdagur. Og margir hinna heiðnu landsbúa gjörðust Gyðingar, því að ótti við Gyðinga var yfir þá kominn.

¹⁷Saß li junjûnk chi tenamit li quitaklâc cuiß li chakßrab li quixqßue li rey, cßajoß nak quisahoß saß xchßôleb laj judío ut queßninkßeîc xban nak aßan jun nimla cutan chokß reheb. Ut nabaleb li mâcuaßeb aj judío queßoc saß xyânkeb xban nak qui-oc xxiuheb xbaneb laj judío.