¹Vitrun Jesaja Amozsonar, er hann fékk um Júda og Jerúsalem á dögum Ússía, Jótams, Akasar og Hiskía, konunga í Júda.

¹Aßan aßin li quicßutbesîc chiru laj Isaías li ralal laj Amoz xban li Dios. Li cßaßru quicßutbesîc chiru saß visión, aßan chirixeb laj Judá ut laj Jerusalén. Aßin quicßutbesîc chiru nak queßcuan chokß xreyeb laj Judá laj Uzías, laj Jotam, laj Acaz ut laj Ezequías.

²Heyrið, þér himnar, og hlusta þú, jörð, því að Drottinn talar: Ég hefi fóstrað börn og fætt þau upp, og þau hafa risið í gegn mér.

²Cherabihak lâex li cuanquex saß choxa joß ajcuiß lâex li cuanquex saß ruchichßochß xban nak li Kâcuaß oc re chixyebal chi joßcaßin: —Quebinqßuiresi li cualal incßajol toj retal queßnînkan. Abanan eb aßan xeßxkßetkßeti ribeb chicuu.

³Uxinn þekkir eiganda sinn og asninn jötu húsbónda síns, en Ísrael þekkir ekki, mitt fólk skilur ekki.

³Li bôyx naxnau ru laj êchal re ut li bûr naxnau bar qßuebil xnaßaj xban laj êchal re. Abanan lin tenamit Israel incßaß nequeßxnau cuu chi moco nequeßxtau ru lix yâlal.

⁴Vei hinni syndugu þjóð, þeim lýð, sem misgjörðum er hlaðinn, afsprengi illræðismannanna, spilltum sonum! Þeir hafa yfirgefið Drottin, smáð Hinn heilaga í Ísrael og snúið baki við honum.

⁴Ex tenamit, lâex aj mâc. Numtajenak lê mâusilal. Lâex ralal xcßajolex li incßaß useb xnaßleb. Kßaxal numtajenak lê joß mâjoßil naßleb. Xecanab inpâbanquil. Xechikß injoskßil lâin li Dios Santo, lê Dios lâex aj Israel ut xinêtzßektâna.

⁵Hvar ætlið þér að láta ljósta yður framvegis, fyrst þér haldið áfram að þverskallast? Höfuðið er allt í sárum og hjartað allt sjúkt.

⁵¿Ma toj têraj nak texinqßue chixtojbal rix lê mâc? ¿Cßaßut nak toj yôquex chixbânunquil lê mâusilal? Tochßol lê jolom ut tacuajenakex xban li raylal yôquex chixcßulbal.

⁶Frá hvirfli til ilja er ekkert heilt, tómar undir, skrámur og nýjar benjar, sem hvorki er kreist úr né um bundið og þær eigi mýktar með olíu.

⁶Mâcßaß chic rusil lê tibel. Naticla chak lê raylal saß lê rok ut toj saß lê jolom. Chixjunil lê tibel cuan xtochßolal ut cuan xyocßolal. Tetôqueb chic ru lê tochßolal. Ut mâ ani nabanoc re chi moco naru nequeßxlan ru. Ut mâ ani naqßuehoc li aceite chiru lê ra re risinquil lix rahil.—

⁷Land yðar er auðn, borgir yðar í eldi brenndar, útlendir menn eta upp akurland yðar fyrir augum yðar, slík eyðing sem þá er land kemst í óvina hendur.

⁷Queßsacheß ruheb lê tenamit ut queßcßateß. Yôquex chi iloc lâex nak eb li jalan xtenamit nequeßxtzaca li cßaßru xerau. Eb li jalan xtenamit queßxchap chixjunil li cßaßru êre ut lê chßochß xcana chi mâcßaß chic cuan chi saß.

⁸Dóttirin Síon er ein eftir eins og varðskáli í víngarði, eins og vökukofi í melónugarði, eins og umsetin borg.

⁸Caßaj chic li tenamit Sión xcana sutsu xbaneb li xicß nequeßiloc re. Nacßutun chanchan li chßina cab li cuan saß xnaßaj li acuîmk uvas. Chanchan li chßina cab saß xnaßaj li acuîmk melón.

⁹Ef Drottinn allsherjar hefði eigi látið oss eftir leifar, mundum vér brátt hafa orðið sem Sódóma, _ líkst Gómorru!

⁹Cui ta incßaß quixcanab coßxibakeb kacomon nak quixsach ru li katenamit li nimajcual Dios, co-osoß raj joß nak queßosoß li tenamit Sodoma ut Gomorra.

¹⁰Heyrið orð Drottins, dómarar í Sódómu! Hlusta þú á kenning Guðs vors, Gómorru-lýður!

¹⁰Lâex li nequexcßamoc be saß li tenamit Jerusalén chanchanex laj Sodoma. Ut chanchanex laj Gomorra. Abihomak li yô chixyebal êre li Kâcuaß li kaDios. Qßuehomak retal lix yâlal li yô chixchßolobanquil chêru.

¹¹Hvað skulu mér yðar mörgu sláturfórnir? _ segir Drottinn. Ég er orðinn saddur á hrútabrennifórnum og alikálfafeiti, og í uxa-, lamba- og hafrablóð langar mig ekki.

¹¹Li Dios quixye: —Mâcßaß na-oc cuiß cue li qßuila mayej nequemayeja chicuu. Xintitzß xban lê cßatbil mayej. Xintitzß riqßuin li cßatbil carner ut lix xêbul li sâj cuacax nînkeb xtibel. Incßaß chic nacuulac chicuu lix quiqßuel li toro, li carner, ut li chibât.

¹²Þegar þér komið til þess að líta auglit mitt, hver hefir þá beðið yður að traðka forgarða mína?

¹²¿Ani xtaklan chak êre nak nequexchal chi mayejac saß li cuochoch? ¿Cßaßut nak nequexchal chixmuxbal ru li cuochoch?

¹³Berið eigi lengur fram fánýtar matfórnir; þær eru mér andstyggilegur fórnarreykur! Tunglkomur, hvíldardagar, hátíðastefnur, _ ég fæ eigi þolað að saman fari ranglæti og hátíðaþröng.

¹³Mêcßam chak chic lê mayej li mâcßaß na-oc cuiß. Incßaß chic nacuaj rutzßbal li pom. Xintitzß xban. Lâex nequeninkßei li xyoßlajic li po ut li hilobâl cutan. Abanan incßaß chic nacuaj rilbal lê ninkße xban nak junes mâusilal nequebânu.

¹⁴Sál mín hatar tunglkomur yðar og hátíðir, þær eru orðnar mér byrði, ég er þreyttur orðinn að bera þær.

¹⁴Xicß chic nacuil lê ninkße li nequebânu saß xyoßlajic li po ut xicß nacuil nak nequechßutub êrib chi ninkßeîc. Chßaßaj chokß cue xcuybal rilbal li joß qßuial nequebânu.

¹⁵Er þér fórnið upp höndum, byrgi ég augu mín fyrir yður, og þótt þér biðjið mörgum bænum, þá heyri ég ekki. Hendur yðar eru alblóðugar.

¹⁵Incßaß chic nacuaj rilbal nak têtaksi lê rukß chi tijoc. Usta qßuila sut nequextijoc, abanan lâin incßaß chic tincuabi xban nak lâex aj camsinel.

¹⁶Þvoið yður, hreinsið yður. Takið illskubreytni yðar í burt frá augum mínum. Látið af að gjöra illt,

¹⁶Yîbomak lê yußam. Tîcobresihomak lê chßôl. Canabomak li mâcobc. Ut mêbânu chic li mâusilal.

¹⁷lærið gott að gjöra! Leitið þess, sem rétt er. Hjálpið þeim, sem fyrir ofríki verður. Rekið réttar hins munaðarlausa. Verjið málefni ekkjunnar.

¹⁷Chetzol xbânunquil li us. Chesicß li tîquilal. Chekßuseb li nequeßxrahobtesi ras rîtzßin. Chebânuhak usilal reheb li nebaß. Ut chetokßoba ruheb li xmâlcaßan.

¹⁸Komið, eigumst lög við! _ segir Drottinn. Þó að syndir yðar séu sem skarlat, skulu þær verða hvítar sem mjöll. Þó að þær séu rauðar sem purpuri, skulu þær verða sem ull.

¹⁸Joßcaßin quixye li Kâcuaß: —Quimkex. Abihomak ut chetauhak xyâlal li cßaßru tinye êre. Cui tzßaj ru lê râm xban li mâc, lâin tinsakobresi nak tincuy lê mâc. Sak chic tâcanâk joß xsakal li ratzßam que. Cui lê mâc joß li caki bon mâ jokße na-el, aban lâin tinsakobresi lê râm ut joß xsakal li nokß tâcanâk.

¹⁹Ef þér eruð auðsveipir og hlýðnir, þá skuluð þér njóta landsins gæða,

¹⁹Cui tixcßul êchßôl xbânunquil li cßaßru ninye êre, têtzaca li ru li acuîmk li na-el saß li chßochß.

²⁰en ef þér færist undan því og þverskallist, þá skuluð þér verða sverði bitnir. Munnur Drottins hefir talað það.

²⁰Abanan cui nequekßet li cuâtin li yôquin chixyebal êre, camsinbil nak tex-osokß. Mâcßaß chic xjalenquil. Lâin li Kâcuaß li xinyehoc êre aßin, chan li Dios.

²¹Hvernig stendur á því, að hún er orðin að skækju _ borgin trúfasta? Hún var full réttinda, og réttlætið hafði þar bólfestu, en nú manndrápsmenn.

²¹¿Chanru nak xejal ênaßleb, ex tenamit? Junxil xinêlokßoni ut xexcuan saß tîquilal. Abanan anakcuan xinêtzßektâna. Chanchanex chic li ixk li naxcßayi rib. Anakcuan lâex chic aj camsinel.

²²Silfur þitt er orðið að sora, vín þitt vatni blandað.

²²Junxil chanchanex li châbil plata nak xexcuan. Abanan xban nak incßaß us lê naßleb, chanchanex chic lix tzßajnil li plata. Chanchanex li châbil vino nak xexcuan, abanan anakcuan chanchanex chic li vino li junajinbil haß chi saß.

²³Höfðingjar þínir eru uppreistarmenn og leggja lag sitt við þjófa. Allir elska þeir mútu og sækjast ólmir eftir fégjöfum. Þeir reka eigi réttar hins munaðarlausa, og málefni ekkjunnar fær eigi að koma fyrir þá.

²³Eb li nequeßcßamoc be chêru aj kßetoleb âtin ut nequeßxjunaji rib riqßuineb laj êlkß. Nequeßxra ru li tumin ut nequeßxqßue rib chi tuminâc. Incßaß nequeßxbânu usilal reheb li mâcßaßeb xnaß xyucuaß chi moco nequeßxtenkßaheb li xmâlcaßan.

²⁴Fyrir því segir hinn alvaldi Drottinn allsherjar, hinn voldugi Ísraels Guð: Vei, ég skal ná rétti mínum gagnvart mótstöðumönnum mínum og hefna mín á óvinum mínum.

²⁴Joßcan nak li Kâcuaß li nimajcual Dios, li cau rib saß xbêneb laj Israel, naxye chi joßcaßin: —Lâin tincuisi injoskßil saß êbên lâex li xicß nequex-iloc cue. Tinqßue rêkaj êre li cßaßru nequebânu cue.

²⁵Og ég skal rétta út hönd mína til þín og hreinsa sorann úr þér, eins og með lútösku, og skilja frá allt blýið.

²⁵Lâin tinrakok âtin saß êbên. Ut tincuisi lê mâusilal joß nak na-isîc xtzßajnil li plata saß li xam.

²⁶Ég skal fá þér aftur slíka dómendur sem í öndverðu og aðra eins ráðgjafa og í upphafi. Upp frá því skalt þú kallast bær réttvísinnar, borgin trúfasta.

²⁶Tinxakabeb cuißchic laj rakol âtin joß li queßcuan junxil ut tinxakabeb ajcuiß laj qßuehol naßleb joß li queßcuan saß xticlajic. Chi joßcan teßxye cuißchic êre, “Aßan li tenamit li tîc xchßôl. Aßan li tenamit li châbil,” chaßakeb.

²⁷Síon skal endurleyst fyrir réttan dóm, og þeir, sem taka sinnaskiptum, munu frelsaðir verða fyrir réttlæti.

²⁷Xban intîquilal lâin tincoleb cuißchic li tenamit Sión. Lâin tincolok reheb li teßraj cuißchic sukßîc cuiqßuin.

²⁸En tortíming kemur yfir alla illræðismenn og syndara, og þeir, sem yfirgefa Drottin, skulu fyrirfarast.

²⁸Abanan eb laj kßetol âtin ut eb laj mâc teßsachekß ruheb. Teßosokß chixjunileb li nequeßtzßektânan cue.

²⁹Þér munuð blygðast yðar fyrir eikurnar, sem þér höfðuð mætur á, og þér munuð skammast yðar fyrir lundana, sem voru yndi yðar.

²⁹Lâex texxutânâk xban nak xelokßoni li nînki cheß ji. Cßajoß nak texxutânâk nak têril lix naßaj li utzßußuj li quesicß ru re têlokßoni.

³⁰Því að þér munuð verða sem eik með visnuðu laufi og eins og vatnslaus lundur.Og hinn voldugi skal verða að strýi og verk hans að eldsneista, og hvort tveggja mun uppbrenna hvað með öðru og enginn slökkva.

³⁰Chanchanakex chic li nînki ji li yô chi tßanecß lix xak. Chanchanakex lix naßaj li utzßußuj li incßaß tßakresinbil.Li cuînk li kßaxal cau xmetzßêu chanchanak chic li qßuim. Lix cßanjel li quixbânu chanchanak li rakß xam. Chi xcaßbichaleb teßosokß saß xam ut mâ ani tâchupuk lix xamlel.—

³¹Og hinn voldugi skal verða að strýi og verk hans að eldsneista, og hvort tveggja mun uppbrenna hvað með öðru og enginn slökkva.

³¹Li cuînk li kßaxal cau xmetzßêu chanchanak chic li qßuim. Lix cßanjel li quixbânu chanchanak li rakß xam. Chi xcaßbichaleb teßosokß saß xam ut mâ ani tâchupuk lix xamlel.—