1Spádómur um öræfin við hafið. Eins og fellibyljir í suðurlandinu geysist það áfram, það kemur úr öræfunum, úr hinu hræðilega landi.
1Aßan aßin resil li raylal li tâchâlk saß xbêneb laj Babilonia, li cuanqueb saß li chaki chßochß li cuan chire li palau. Eb li xicß nequeßiloc reheb chanchanakeb li câk-sut-ikß nak teßchâlk saß li chaki chßochß, li naßajej li kßaxal yibru.
2Hörð tíðindi hafa mér birt verið: ,,Ránsmenn ræna, hermenn herja! Áfram, Elamítar! Gjörið umsát, Medíumenn! Ég gjöri enda á öllum andvörpum.``
2Jun li visión kßaxal ra rilbal quicßutbesîc chicuu. Li quicuil saß li visión aßan nak yôqueb chi balakßînc ut yôqueb chi sachoc. Ayukex lâex aj Elam. Ayukex chi pletic riqßuineb laj Babilonia. Joßcan ajcuiß lâex aj Medo. Ayukex chi pletic re nak târakekß li raylal li queßxbânu eb laj Babilonia.
3Þess vegna skjálfa lendar mínar, þess vegna hremma sárir verkir mig, eins og hríðir jóðsjúka konu. Ég engist saman, svo að ég heyri ekkert, ég er svo agndofa, að ég sé ekkert.
3Cßajoß lin xiu ut ra cuanquin xban li cßaßru quicuil saß li visión. Chanchan li raylal li naxcßul li ixk li oc re chi qßuirâc. Nayotßeß inchßôl xban li cßaßru quicuabi ut sachso innaßleb xban li cßaßru quicuil.
4Hjarta mitt er ringlað, skelfing er skyndilega yfir mig komin. Nú er nóttin, sem ég jafnan hefi þráð, orðin mér að skelfingu.
4Ninsicsot xban inxiu ut nachßinan inchßôl. Nak sa saß inchßôl ninsahoß nak na-oc li kßojyîn. Abanan anakcuan nak yô inxiu incßaß nacuaj nak tâoc li kßojyîn.
5Borðin eru sett fram og ábreiðurnar breiddar á hvílubekkina, etið er og drukkið. ,,Rísið upp, þjóðhöfðingjar! Smyrjið skjölduna!``
5Saß li visión quicuil nak ac xeßxyîb li mêx. Ac xeßxhel li tßicr re teßcuaßak cuiß. Nequeßcuaßac ut nequeßucßac. Saß junpât na-abîc li xyâb xcux li nataklan nak naxye: —Cuaclinkex lâex li nequextaklan saß xbêneb li soldado. Cauresihomak lê chßîchß re xcolbal êrib.—
6Svo sagði Drottinn við mig: ,,Far þú og nem staðar á sjónarhólnum og seg, hvað þú sér.
6Li Kâcuaß Dios quixye cue: —Ayu ut xakab junak aj qßuehol etal ut ye re nak tixye resil li cßaßru târil.
7Og sjáir þú menn á reið, tvo reiðmenn, annan ríðandi á asna, hinn á úlfalda, þá legg þú hlustirnar við.``
7Laj qßuehol etal târileb li cuînk li yôqueb chi châlc saß li carruaje quelonbil xban jun sumal chi cacuây, ut târileb li cuînk li yôqueb chi châlc chirix li bûr ut li camello. Tixqßue retal chi us li cßaßru teßxbânu, chan.
8En ég kallaði: ,,Æ, Drottinn, á ég að standa allan daginn á sjónarhól og vera á varðbergi nótt eftir nótt?``
8Ut laj qßuehol etal quixjap re joß nak naxjap re li cakcoj ut quixye: —At Kâcuaß, chi kßek chi cutan yôquin chi cßacßalênc arin, chan.
9En sjá, þá komu menn ríðandi, tveir reiðmenn. Og þeir tóku til orða og sögðu: ,,Fallin, fallin er Babýlon, og allar goðalíkneskjur hennar liggja sundur brotnar á jörðinni.``
9Saß junpât queßchal li cuînk saß xcarruaje. Ut laj qßuehol etal quixye: —¡X-osoß li tenamit Babilonia! ¡Xsacheß ru li tenamit Babilonia! Chixjunileb lix dioseb jucßbileb ut tßantßôqueb saß chßochß, chan.
10Kramda og þreskta þjóðin mín, það sem ég hefi heyrt af Drottni allsherjar, Guði Ísraels, það hefi ég kunngjört yður.
10Ex intenamit Israel, kßaxal ra xecßul joß li ru li trigo li nayekßman re risinquil li rix. Yôquin chixyebal êre li cßaßru quixye cue li Kâcuaß li nimajcual Dios, lix Dioseb laj Israel, chan laj Isaías.
11Spádómur um Dúma. Það er kallað til mín frá Seír: ,,Vökumaður, hvað líður nóttinni? Vökumaður, hvað líður nóttinni?``
11Aßan aßin resil li cßaßru teßxcßul eb laj Edom: Eb aßan quineßrâtina chak toj Seir ut queßxye: —Lâat li yôcat chi cßacßalênc, ¿jokße cuanco? ¿Jokße tânumekß li kßojyîn? chanqueb.
12Vökumaðurinn svarar: ,,Morgunninn kemur, og þó er nótt. Ef þér viljið spyrja, þá komið aftur og spyrjið.``
12Ut li yô chi cßacßalênc quixye: —Cutanocß re, abanan aß que cuißchic na-oc li kßojyîn. Cui tâcuaj patzßoc, tatsukßîk cuißchic, chan.
13Spádómur um Arabíu. Takið náttstað í kjarrinu að kveldi, þér kaupmannalestir Dedansmanna!
13Aßan aßin li resil li cßaßru teßxcßul eb laj Arabia: —Lâex aj Dedán li yôquex chi numecß, tênumsi li kßojyîn saß li qßuicheß re Arabia.
14Komið út með vatn á móti hinum þyrstu, þér sem búið í Temalandi! Færið brauð flóttamönnunum!
14Lâex li cuanquex Tema, qßuehomak xcua rucßaheb li yôqueb chi êlelic.
15Því þeir flýja undan sverðunum, undan brugðnu sverði, undan bendum boga, undan þunga ófriðarins.
15Yôqueb chi êlelic re nak incßaß teßcamsîk chi chßîchß chi moco riqßuin tzimaj. Yôqueb chi êlelic re nak incßaß teßcamsîk saß li plêt.
16Því að svo hefir Drottinn sagt við mig: Áður en eitt ár er liðið, eins og ár kaupamanna eru talin, skal öll vegsemd Kedars að engu verða,og leifarnar, sem eftir verða af bogum Kedarínga kappa, munu verða teljandi, því að Drottinn, Ísraels Guð, hefir sagt það.
16Aßan aßin li quixye cue li Kâcuaß: —Joßcaßin saß jun chihab tâosokß chixjunil lix lokßaleb laj Cedar, joß nak nabiseß xcutan jun li môs.Usta kßaxal cauheb xchßôl chi pletic eb li cuînk aj Cedar, li nequeßcutuc tzimaj, abanan moco qßui ta chic li teßcolekß. Lâin li Kâcuaß, lix Dioseb laj Israel, ninyehoc re aßin.—
17og leifarnar, sem eftir verða af bogum Kedarínga kappa, munu verða teljandi, því að Drottinn, Ísraels Guð, hefir sagt það.
17Usta kßaxal cauheb xchßôl chi pletic eb li cuînk aj Cedar, li nequeßcutuc tzimaj, abanan moco qßui ta chic li teßcolekß. Lâin li Kâcuaß, lix Dioseb laj Israel, ninyehoc re aßin.—