1Spádómur um Sjóna-dalinn. Hvað kemur að þér, að allt fólk þitt skuli vera stigið upp á húsþökin,
1Aßan aßin resil li cßaßru tâcßulmânk saß li ru takßa li quicßutbesîc cuiß li visión chicuu xban li Dios. ¿Cßaßru xecßul anakcuan? ¿Cßaßut nak chêjunilex yôquex chi takecß saß xbên lê rochoch xban lê xiu?
2þú ofkætisfulli, hávaðasami bær, þú glaummikla borg? Menn þínir, sem fallnir eru, hafa ekki fallið fyrir sverði né beðið bana í orustum.
2¿Ma mâcuaßex ta biß jun tenamit li junes chokînc nequebânu? ¿Ma mâcuaß ta biß lâex jun tenamit li junelic sa saß êchßôl? ¿Cßaßut nak eb lê comon moco xeßcamsîc ta chi chßîchß? ¿Cßaßut nak incßaß xeßcamsîc saß li plêt?
3Höfðingjar þínir lögðu allir saman á flótta, voru handteknir án þess skotið væri af boga. Allir menn þínir, er náðust, voru handteknir hver með öðrum, þótt þeir hefðu flúið langt burt.
3Chixjunileb li nequeßtaklan saß êyânk xeßêlelic chiruheb li tzimaj. Abanan xeßchapeß xbaneb li xicß nequeßiloc reheb. Queßchapeß usta najt queßcôeb nak queßêlelic.
4Þess vegna segi ég: ,,Látið mig einan, ég vil gráta beisklega. Gjörið mér eigi ónæði með því að hugga mig yfir eyðingu dóttur þjóðar minnar.``
4Joßcan nak lâin ninye: —Canabomakin injunes. Oc cue chi yâbac xban xrahil inchßôl. Ut mâ ani tixbay rib chixcßojobanquil inchßôl xban nak lin tenamit teßsachekß ru.—
5Því að dagur skelfingar, undirokunar og úrræðaleysis var kominn frá hinum alvalda, Drottni allsherjar, í Sjóna-dalnum. Múrar voru brotnir niður, óhljóðin heyrðust til fjalla.
5Li Kâcuaß li nimajcual Dios ac quixye nak tâcuulak xkßehil nak chêjunilex texxucuak ut kßaxal ra têcßul. Telajeßxsach ênaßleb saß li ru takßa li nacßuteß cuiß li visión. Telajeßtßanekß li tzßac li sutsu cuiß li tenamit ut lê yâb tâabîk toj saß eb li tzûl.
6Elam tók örvamælinn, ásamt mönnuðum vögnum og hestum, og Kír tók hlífar af skjöldum.
6Eb li soldados teßchâlk toj Elam chirix cacuây. Cuânk chak saß rukßeb lix tzimaj. Ut eb li soldados li teßchâlk toj Kir cuânk chak saß rukßeb lix chßîchß re xcolbal re xchßôleb.
7Þínir fegurstu dalir fylltust hervögnum, og riddarar tóku sér stöðu fyrir borgarhliðunum.
7Cßajoß li carruaje teßcuânk saß eb li ru takßa, li kßaxal chßinaßus nak xcuan. Ut eb li soldado li nequeßxic chirix cacuây xakxôkeb chiru li oquebâl re Jerusalén.
8Og hann tók skýluna burt frá Júda. Á þeim degi skyggndist þú um eftir herbúnaðinum í Skógarhúsinu,
8Quilajeßpoßeß chixjunil li cßaßak re ru li quecol cuiß raj êrib lâex aj Judá. Nak queril nak mâcßaß chic êcolbal, querisi chak lê chßîchß re pletic, li quexoc saß li cab li cuan saß qßuicheß.
9og þér sáuð, að veggskörðin voru mörg í Davíðsborg. Og þér söfnuðuð vatninu í neðri tjörninni,
9Queqßue retal nak jucßbil li tzßac li sutsu cuiß lix tenamit laj David. Quexoc li haß saß lix naßaj li cuan takßa.
10tölduð húsin í Jerúsalem og rifuð húsin til þess að treysta með múrvegginn.
10Queqßue retalileb li cab li cuanqueb Jerusalén ut cuan li quejucß re xyîbanquil lix cacuub li tzßac li sutsu cuiß lê tenamit.
11Og þér bjugguð til vatnstæðu milli múrveggjanna tveggja fyrir vatnið úr gömlu tjörninni. En að honum, sem þessu veldur, gáfuð þér eigi gætur, og til hans, sem hagaði þessu svo fyrir löngu, lituð þér ekki.
11Queyîb saß xyi li cuib chi tzßac li naßajej re xxocbal li haß li na-el chak saß xnaßaj li haß li yîbanbil junxil. Abanan incßaß quepatzß lê naßleb riqßuin li Dios li quiyîban re. Incßaß quesicß lê naßleb riqßuin li Dios li quicßûban ru chixjunil li cßaßru tâcßulmânk.
12Á þeim degi kallaði hinn alvaldi, Drottinn allsherjar, menn til að gráta og kveina, til að reyta hár sitt og gyrðast hærusekk.
12Saß li cutan aßan li Kâcuaß li nimajcual Dios quixye êre nak texyâbak ut têyotß êchßôl. Têqßue li kßes ru tßicr chêrix ut têbes lê jolom.
13En sjá, hér er gleði og glaumur, naut drepin, sauðum slátrað, kjöt etið, vín drukkið: ,,Etum og drekkum, því á morgun deyjum vér!``
13Abanan lâex sa saß êchßôl nak yôquex chi ninkßeîc. Xecamsiheb li carner ut li cuacax re têtiu. Xexcuaßac ut xex-ucßac vino. Xeye: —Cuaßako, ucßako xban nak mâre cuulaj caßbej nococam, chanquex.
14Opinberun Drottins allsherjar hljómar í eyrum mínum: ,,Sannlega skuluð þér eigi fá afplánað þessa misgjörð áður en þér deyið``_ segir hinn alvaldi, Drottinn allsherjar.
14Ut li Kâcuaß li nimajcual Dios quiâtinac cuiqßuin ut quixye cue: —Li mâc aßin li xebânu lâex aj Jerusalén incßaß tincuy toj retal nak texcâmk. Lâin li nimajcual Dios xinyehoc re aßin, chan.
15Svo mælti hinn alvaldi, Drottinn allsherjar: Far þú og gakk til þessa dróttseta, hans Sébna, er forstöðu veitir húsi konungsins:
15Aßan aßin li quixye cue li Kâcuaß, li nimajcual Dios: —Tatxic riqßuin laj Sebna, li nataklan saß xbêneb li nequeßcßanjelac saß li palacio ut tâye re,
16Hvað hefir þú hér að gjöra? Og hvern átt þú hér, er þú lætur höggva þér hér gröf? Þú sem höggva lætur gröf handa þér á háum stað og lætur grafa handa þér legstað í berginu.
16¿Cßaßru âcuanquil lâat? ¿Ani quiqßuehoc âlesêns chixyîbanquil li muklebâl arin? ¿Ani xyehoc âcue nak tâyîb lâ hilobâl saß li sakônac aßin li najt xteram?
17Sjá, Drottinn varpar þér burt, maður! Hann þrífur fast í þig,
17Li Kâcuaß târisi lâ cuanquil. Tatxqßue chi chapecß ut tatcßamekß chi najt.
18vefur þig saman í böggul og þeytir þér sem sopp út á víðan vang. Þar skalt þú deyja og þar skulu þínir dýrlegu vagnar vera, þú sem ert húsi Drottins þíns til svívirðu!
18Tatxqßue saß jalan tenamit kßaxal nim. Chanchan nak tixcut jun li pelota. Aran tatcâmk ut eb lâ carruaje li cßajoß xchßinaßusaleb teßcanâk aran. Riqßuin aßan tâcßutekß xxutân li ani nataklan saß âbên.
19Ég hrindi þér úr stöðu þinni, og úr embætti þínu skal þér steypt verða.
19Li Kâcuaß tatrisi saß lâ cuanquil. Chanchan tiquisinbil tixbânu âcue nak tatrisi,” chaßakat.
20En á þeim degi mun ég kalla þjón minn, Eljakím Hilkíason.
20Li Kâcuaß Dios quixye re laj Sebna: —Saß eb li cutan aßan lâin tinbok cuiqßuin laj Eliaquim laj cßanjel chicuu, li ralal laj Hilcías.
21Ég færi hann í kyrtil þinn og gyrði hann belti þínu og fæ honum í hendur vald þitt. Hann skal verða faðir Jerúsalembúa og Júdaniðja.
21Tinqßue chirix laj Eliaquim lâ cuakß rochben lix cßâmal âsaß. Tinkßaxtesi li cuanquil re li quinqßue âcue junxil. Ut aßanak chic li tâcßamok be chiruheb li cuanqueb Jerusalén joß eb ajcuiß li ralal xcßajol laj Judá.
22Og lykilinn að húsi Davíðs legg ég á herðar honum. Þegar hann lýkur upp, skal enginn læsa; þegar hann læsir, skal enginn upp ljúka.
22Tinqßue li îk saß xbên re nak aßan chic tâilok re li rochocheb li ralal xcßajol li rey David. Li oquebâl li tixte aßan, mâ ani naru tâtzßapok re. Ut li oquebâl li tixtzßap aßan, mâ ani naru tâtehok re.
23Ég rek hann eins og nagla á haldgóðan stað, og hann skal verða veglegt hásæti fyrir hús föður síns.
23Chanchan jun li claux tojbil saß junak cheß xban nak li Kâcuaß tixxakab saß xnaßaj lix cuanquil. Saß xcßabaß li cuînk aßan, chixjunileb li rechßalal teßqßuehekß xlokßal.
24En hengi allur þungi föðurættar hans sig á hann með niðjum sínum og skyldmennum, öll smákerin, eigi aðeins skálarnar, heldur og öll leirkerin,þá mun naglinn _ það eru orð Drottins allsherjar, _ sem rekinn var á haldgóðum stað, jafnskjótt láta undan, brotna og detta niður, og byrðin, sem á honum hékk, skal sundur molast, því að Drottinn hefir talað það.
24Abanan kßaxal âl li îk tâcanâk saß xbên. Chixjunileb li rechßalal teßxsicß xtenkßanquil riqßuin. Chanchanakeb chic li ucßal ut li secß li nequeßtßuyubâc saß eb li claux.Teßxsicß xtenkßanquileb riqßuin toj tâcuulak xkßehil nak incßaß chic tixcuy. Chanchan nak tâtokekß li claux. Ut chixjunil li cßaßak re ru li tßuytßu chiru talejeßtßanekß.— Li Kâcuaß li nimajcual Dios quiyehoc re aßin.
25þá mun naglinn _ það eru orð Drottins allsherjar, _ sem rekinn var á haldgóðum stað, jafnskjótt láta undan, brotna og detta niður, og byrðin, sem á honum hékk, skal sundur molast, því að Drottinn hefir talað það.
25Teßxsicß xtenkßanquileb riqßuin toj tâcuulak xkßehil nak incßaß chic tixcuy. Chanchan nak tâtokekß li claux. Ut chixjunil li cßaßak re ru li tßuytßu chiru talejeßtßanekß.— Li Kâcuaß li nimajcual Dios quiyehoc re aßin.