1Vei þér, sem eyðir, og hefir þó sjálfur eigi fyrir eyðingu orðið, sem rænir, og hefir þó eigi rændur verið! Þegar þú hefir lokið eyðingunni, skalt þú fyrir eyðingu verða, þegar þú ert hættur að ræna, skalt þú rændur verða.
1Raylal tâchâlk saß êbên lâex li xicß nequex-iloc ke. Lâex li nequex-elkßan ut nequexbalakßin ke. Lâex mâ ani xeßelkßan re li cßaßru êre chi moco xexbalakßîc. Abanan tâcuulak xkßehil nak lâex chic tâelkßâk cßaßru êre ut texbalakßîk.
2Drottinn, ver þú oss líknsamur! Vér vonum á þig. Ver þú styrkur vor á hverjum morgni og hjálpræði vort á neyðarinnar tíma.
2At Kâcuaß, chacuuxtâna taxak ku. Lâat li kayoßon. Chaqßue taxak xcacuil li kok kukß chi cuulaj cuulaj. Ut choâcol nak yôko chixcßulbal li raylal.
3Fyrir hinum dynjandi gný flýja þjóðirnar. Þegar þú rís upp, tvístrast heiðingjarnir.
3Nak nacat-âtinac chi cau xyâb lâ cux eb li xnînkal ru tenamit nequeßêlelic. Nak nacat-oquen chikix, nequeßxchaßchaßi ribeb li xicß nequeßiloc ke.
4Þá mun herfangi verða safnað, eins og þegar engisprettur eru að tína, menn munu stökkva á það, eins og þegar jarðvargar stökkva.
4Tâxoquekß ut tâcßamekß chixjunil li cßaßru reheb. Chanchanakeb laj sâcß li mâcßaß chic nequeßxcanab.
5Hár er Drottinn, því að hann býr á hæðum, hann fyllir Síon réttindum og réttlæti.
5Li Kâcuaß cuan saß choxa ut kßaxal nim lix cuanquil saß xbên chixjunil li cßaßru cuan. Ut tixqßueheb chi cuânc saß tîquilal ut saß châbilal li cuanqueb Sión.
6Örugga tíma skalt þú hljóta, gæfufjársjóð átt þú í visku og þekkingu. Ótti Drottins er auður lýðsins.
6Junelic naxcoleb lix tenamit ut naxqßueheb xnaßleb. Naxtenkßaheb chixtaubal ru lix yâlal. Li xxucuanquil ru li Kâcuaß, aßan li kßaxal lokß chiruheb.
7Sjá, kapparnir kveina úti fyrir, friðarboðarnir gráta beisklega.
7Eb li cuînk li cauheb rib japjôqueb re saß eb li be. Eb li takl li queßraj nak li tenamit teßcuânk saß tuktûquil usilal yôqueb chi yâbac chi kßaxal ra saß xchßôleb.
8Þjóðvegirnir eru eyðilagðir, mannaferðir hættar. Menn rjúfa sáttmálann, fyrirlíta vitnin og virða náungann vettugi.
8Eb li be poßinbileb. Mâ ani chic nequeßbêc saß eb li be. Incßaß chic nequeßxbânu li cßaßru xeßxye saß eb li contrato. Nequeßxkßet ban li râtineb. Mâ ani chic na-oxlokßi li ras rîtzßin.
9Landið sýtir og visnar, Líbanon blygðast sín og skrælnar, Saronsléttan er orðin eins og eyðimörk, Basan og Karmel fella laufið.
9Mâcßaß chic li acuîmk saß lix chßochßeb. Kßaxal ra saß xchßôl li naßajej. Quicßuteß xxutân li tenamit Líbano. Ut li ru takßa Sarón quisukßisîc chaki chßochß. Mâcßaß chic xxak li cheß li cuan Basán, chi moco cuan xxak li cheß li cuan saß li tzûl Carmelo.
10Nú vil ég upp rísa, segir Drottinn, nú vil ég láta til mín taka, nú vil ég hefjast handa.
10Li Kâcuaß quixye reheb li xnînkal ru tenamit: —Anakcuan lâin tincßut lin cuanquil chêru ut tâqßuehekß inlokßal.
11Þér gangið með hey og alið hálm, andgustur yðar er eldur, sem eyða mun sjálfum yður.
11Lâex nequeßcßûb ru li cßaßru nequebânu. Abanan mâcßaß rajbal li nequecßûb ru xbânunquil. Yal riqßuin lin musikß tinsach ruheb joß nak li qßuim ut li mul nacßateß xban xam.
12Þjóðirnar munu brenndar verða að kalki, þær munu verða sem upphöggnir þyrnar, sem brenndir eru í eldi.
12Eb li tenamit teßsachekß ru. Chanchanakeb li chun li nacßateß. Chanchanakeb li qßuix nak teßcßatekß. Junes cha chic tâcanâk.
13Heyrið, þér sem fjarlægir eruð, hvað ég hefi gjört, og sjáið, þér sem nálægir eruð, kraft minn!
13Lâex li cuanquex chi najt, cherabihak resil li cßaßru xinbânu. Lâex li cuanquex chi nachß cheqßuehak retal lin cuanquil, chan li Dios.
14Syndararnir í Síon eru hræddir, skelfing hefir gagntekið guðleysingjana: ,,Hver af oss má búa við eyðandi eld, hver af oss má búa við eilíft bál?``
14Eb li nequeßxbânu li mâusilal li cuanqueb Sión cßajoß nak nequeßxucuac. Nequeßsicsot xbaneb xiu ut nequeßxye: —¿Ani ta biß târûk tâcolekß chiru li xam li lochlo chi junelic? ¿Ani ta biß târûk tâcolekß chiru li Kâcuaß nak târakok âtin saß kabên? chanqueb.
15Sá sem fram gengur réttvíslega og talar af hreinskilni, sá sem hafnar þeim ávinningi, sem fenginn er með ofríki, sá sem hristir mútugjafir af höndum sér, sá sem byrgir fyrir eyru sín til þess að heyra eigi morð ráðin, sá sem afturlykur augum sínum til þess að horfa eigi á það, sem illt er,
15Naru texcolekß cui nequex-âtinac saß xyâlal ut nequebânu li tîquilal. Mêrelkßa li cßaßru reheb li nebaß ut mêqßue êrib chi tuminâc. Mêjunaji êrib riqßuineb li nequeßxcßûb ru xbânunquil li mâusilal ut li camsînc.
16hann skal búa uppi á hæðunum. Hamraborgirnar skulu vera vígi hans, brauðið skal verða fært honum og vatnið handa honum skal eigi þverra.
16Li ani naxbânu li us, aßan tâcolekß. Mâcßaß tixcßul. Chanchan nak cuan saß jun naßajej najt xteram li nequeßxcol cuiß ribeb li tenamit. Ut junelic tâcuânk xcua rucßa.
17Augu þín skulu sjá konunginn í ljóma sínum, þau skulu horfa á víðáttumikið land.
17Saß jun cutan tâoc cuißchic saß xcuanquil lê rey ut têril lix lokßal. Ut nimak chic lê tenamit. Najt tâcuulak lix nubâl.
18Hjarta þitt mun hugsa til skelfingartímans: Hvar er nú sá, er silfrið taldi? Hvar er sá, er vó það? Hvar er sá, sem taldi turnana?
18Tâjulticokß êre chanru nak xiu xiu quexcuan rubeleb xcuanquil li jalan tenamit. Ut têye: —¿Bar cuan laj tzßîb? ¿Bar cuan laj titzßol toj? Ut, ¿bar cuan li quitaklan saß eb li cab li nequeßxcol cuiß rib? ¿Cßaßru queßxcßul?—
19Þú skalt ekki framar sjá hina ofstopafullu þjóð, sem talar svo óglöggt mál, að ekki verður numið, og svo óskilmerkilega tungu, að enginn fær skilið.
19Incßaß chic texcuânk saß xyânkeb li tenamit li kßaxal kßetkßeteb. Incßaß chic têril ruheb li nequeßâtinac saß jalan âtinobâl li incßaß nequetau ru.
20Lít þú á Síon, borg samfunda vorra! Augu þín skulu horfa á Jerúsalem, bústaðinn örugga, tjaldið, sem eigi er flutt úr stað, hælum þess eigi kippt upp og ekkert af stögum þess slitið.
20Ilomak li tenamit Sión li noconinkßeîc cuiß. Têril li tenamit Jerusalén. Tuktûk chic ru chixjunil. Chanchanak jun li nimla muhebâl tßicr li incßaß chic tâjalmânk xnaßaj. Incßaß chic tâisîk li cheß li nachapoc re saß chßochß, chi moco tâtßupekß li cßâm li nachapoc re.
21Nei, hinn máttki, Drottinn, er þar oss til varnar, eins og fljót og breið vatnsföll, þar sem engin róðrarskip geta gengið og engin tignarleg langskip um farið.
21Ut li Kâcuaß li kßaxal nim xcuanquil cuânk kiqßuin ut toxcol. Chanchanak jun li nimaß nim ru ut tuktu ru. Ut mâ jun li xicß na-iloc ke târûk tâxic saß li nimaß aßan saß lix jucub chikachßißchßißinquil.
22Drottinn er vor dómari, Drottinn er vor löggjafi, Drottinn er vor konungur, hann mun frelsa oss.
22Li Kâcuaß Dios, aßan li târakok âtin saß kabên. Aßan tâqßuehok ke li chakßrab. Li Kâcuaß, aßan li karey ut aßan ajcuiß li tâcolok ke.
23Stögin eru slök hjá þér, þau halda ekki siglunni í skorðum og geta eigi þanið út seglið. Þá skal mikilli bráð og herfangi skipt verða, jafnvel haltir menn skulu ræna.Og enginn borgarbúi mun segja: ,,Ég er sjúkur.`` Fólkið, sem þar býr, hefir fengið fyrirgefning misgjörða sinna.
23Lix jucubeb li xicß nequeßiloc ke mâcßaß nequeßoc cuiß. Xplojoß lix cßâmal li cheß li nachapoc re li nimla tßicr ut incßaß chic naru xhelbal. Lâo takêchani li cßaßru reheb. Chikajunilo totzßakônk. Usta yêk rok junak tixcßul li cßaßru re.Mâ ani chic tixye “yajin”. Ut li Kâcuaß tixcuy tixsach lix mâqueb li cuanqueb Jerusalén. Mâ ani chic tâyajêrk xban nak cuybil chic lix mâqueb li cuanqueb Jerusalén.
24Og enginn borgarbúi mun segja: ,,Ég er sjúkur.`` Fólkið, sem þar býr, hefir fengið fyrirgefning misgjörða sinna.
24Mâ ani chic tixye “yajin”. Ut li Kâcuaß tixcuy tixsach lix mâqueb li cuanqueb Jerusalén. Mâ ani chic tâyajêrk xban nak cuybil chic lix mâqueb li cuanqueb Jerusalén.