¹Ég var fús að veita þeim áheyrn, sem eigi spurðu eftir mér, ég gaf þeim kost á að finna mig, sem eigi leituðu mín. Ég sagði: ,,Hér er ég, hér er ég,`` við þá þjóð, er eigi ákallaði nafn mitt.

¹Li Kâcuaß quixye: —Eb li tenamit li incßaß nequeßxcßoxla insicßbal xineßxtau. Eb li tenamit li incßaß queßtzßâman chicuu xineßxtau. Ut lâin quinye “cueßquin” reheb li tenamit li mâ jun sut queßxyâba lin cßabaß.

²Ég hefi rétt út hendur mínar allan daginn í móti þrjóskum lýð, í móti þeim, sem ganga á illum vegum, eftir eigin hugþótta sínum,

²Lâin junelic xinqßue inchßôl re xtenkßanquileb lin tenamit. Abanan eb aßan xeßxkßetkßeti ribeb chicuu. Ut nequeßxbânu li incßaß us li nequeßraj eb aßan.

³í móti fólki, sem reitir mig stöðuglega til reiði upp í opin augun, sem fórnar í lundunum og brennir reykelsi á tigulsteinunum,

³Junelic nequeßxchikß injoskßil. Nequeßmayejac saß eb li naßajej li nequeßxlokßoni cuiß li jalanil dios ut nequeßxcßat li pom saß xbêneb li artal yîbanbil riqßuin xan.

⁴sem lætur fyrirberast í gröfunum og er um nætur í hellunum, etur svínakjöt og hefir viðbjóðslega súpu í ílátum sínum,

⁴Nequeßxnumsi li kßojyîn saß xnaßajeb li camenak ut saß eb li naßajej li cuanqueb chi mukmu. Nequeßxtiu xtibel li âk ut nequeßrucß li xyaßal li tib li incßaß raj teßxtzaca.

⁵sem segir: ,,Far þú burt, kom ekki nærri mér, ég er þér heilagur!`` _ Slíkir menn eru reykur í nösum mér, eldur, sem brennur liðlangan daginn.

⁵Nequeßxye reheb li ras rîtzßin, “Canâkat aran. Matjiloc chak cuiqßuin. Minâmux xban nak santin lâin,” chanqueb. Cßajoß nak nequeßxtaksi lin joskßil. Chanchaneb li xam li naxnumsi li cutan chi lochlo. Chanchaneb li sib li nachßißchßißin cue.

⁶Sjá, það stendur skrifað frammi fyrir mér: Ég mun ekki þagna fyrr en ég hefi goldið, já, ég mun gjalda þeim í skaut,

⁶Abanan chixjunil tzßîbanbil retalil inban. Incßaß tincanab yal chi joßcan li cßaßru nequeßxbânu. Tinqßueheb ban lix kßajcâmunquileb.

⁷bæði fyrir misgjörðir þeirra og fyrir misgjörðir feðra þeirra _ segir Drottinn. Þeir brenndu reykelsi á fjöllunum og smánuðu mig á hæðunum! Ég vil mæla þeim í skaut laun þeirra.

⁷Lâin tinqßueheb chixtojbal rix li mâusilal li queßxbânu eb aßan joß ajcuiß li mâc li queßxbânu lix xeßtônil yucuaßeb nak queßxcßat li pom saß eb li tzûl chiru lix artaleb ut quineßxtzßektâna. Lâin tinqßueheb lix kßajcâmunquil, chan li Dios.

⁸Svo segir Drottinn: Eins og menn segja, þegar lögur finnst í vínberi: ,,Ónýt það eigi, því að blessun er í því!`` eins vil ég gjöra fyrir sakir þjóna minna, svo að ég tortími þeim ekki öllum.

⁸Joßcaßin naxye li Kâcuaß Dios: —Lâin incßaß tinsach ruheb chixjunileb lin tenamit. Toj cuan ban li tebincol, joß nak nasiqßueß ru li uvas. Incßaß natzßekman chixjunil xban nak cuan li toj châbil saß xyânkeb.

⁹Ég vil láta afsprengi æxlast út af Jakob og út af Júda erfingja að fjöllum mínum. Mínir útvöldu skulu erfa þau og þjónar mínir búa þar.

⁹Lâin tinqßueheb chi tâmc li ralal xcßajol laj Jacob ut laj Judá. Eb aßan teßcuânk saß eb lin tzûl li quinqßue reheb. Li sicßbil ruheb inban teßcuânk saß li naßajej li teßrêchani. Aran teßcuânk li nequeßcßanjelac chicuu.

¹⁰Saron skal verða að beitilandi fyrir hjarðir og Akordalur að nautastöðli fyrir þá af þjóð minni, sem leita mín.

¹⁰Lix quetômkeb li cualal incßajol li nequeßsicßoc cue teßcuânk saß li ru takßa Sarón. Ut eb lix cuacax teßichajibk saß li ru takßa Acor.

¹¹En þér, sem yfirgefið Drottin, sem gleymið mínu heilaga fjalli, sem setjið borð fyrir heilladísina og hellið á kryddvíni fyrir örlaganornina,

¹¹Abanan lâex li nequextzßektânan cue, ra têcßul joß ajcuiß li nequeßtzßektânan re lin santil tzûl. Ra têcßul lâex li nequemayeja li tzacaêmk ut li vino chiruheb li yîbanbil dios Gad ut Mení, lix diosil li biomal.

¹²yður ætla ég undir sverðið, og allir skuluð þér leggjast niður til slátrunar, af því að þér gegnduð ekki, þegar ég kallaði, og heyrðuð ekki, þegar ég talaði, heldur aðhöfðust það, sem illt var í mínum augum, og höfðuð mætur á því, sem mér mislíkaði.

¹²Joßcan nak lâin xinteneb câmc saß êbên. Texinqßue chi camsîc chi chßîchß xban nak quexinbok ut incßaß quinêchakßbe. Nak quexcuâtina incßaß quinêrabi. Quebânu ban li incßaß us chicuu. Quebânu li incßaß nacuulac chicuu.

¹³Fyrir því segir hinn alvaldi Drottinn svo: Sjá, þjónar mínir munu eta, en yður mun hungra, sjá, þjónar mínir munu drekka, en yður mun þyrsta, sjá, þjónar mínir munu gleðjast, en þér munuð glúpna,

¹³Li Kâcuaß li nimajcual Dios quixye: —Eb li nequeßcßanjelac chicuu cuânk xcuaheb, abanan lâex li nequexkßetoc li cuâtin têcuy êsaß. Eb li nequeßcßanjelac chicuu cuânk rucßaheb, abanan lâex têcuy êchaki el. Eb li nequeßcßanjelac chicuu teßsahokß saß xchßôleb, abanan lâex li nequebânu li incßaß us, tâcßutekß êxutân.

¹⁴sjá, þjónar mínir munu fagna af hjartans gleði, en þér munuð kveina af hjartasorg og æpa af hugarkvöl.

¹⁴Eb li nequeßcßanjelac chicuu teßbichânk xban xsahileb xchßôl. Abanan lâex, li nequebânu li incßaß us, texyâbak xban li raylal li têcßul. Tâyotßekß êchßôl ut japjôk êre xban li raylal.

¹⁵Og þér munuð leifa mínum útvöldu nafn yðar sem formæling, en hinn alvaldi Drottinn mun deyða yður. En sína þjóna mun hann nefna öðru nafni.

¹⁵Eb li nequeßcßanjelac chicuu teßxpatzß lê cßabaß nak teßmajecuânk. Lâin li nimajcual Dios texinqßue chi camsîc. Ut tinqßue jun li acß cßabaßej reheb li nequeßxbânu li cßaßru nacuaj lâin.

¹⁶Hver sá er óskar sér blessunar í landinu, hann óski sér blessunar í nafni hins trúfasta Guðs, og hver sem eið vinnur í landinu, hann vinni eið við hinn trúfasta Guð, af því að hinar fyrri þrautir eru þá gleymdar og af því að þær eru huldar fyrir augum mínum.

¹⁶Li ani naraj nak tâosobtesîk tixtzßâma li rosobtesinquil cuiqßuin lâin, li tzßakal Dios. Ut li ani tixbânu li juramento tixbânu saß incßabaß lâin, li tzßakal Dios. Ut tâsachk saß inchßôl chi junaj cua li cßaßru quicßulman. Chanchan tzßaptzßo xbên tâcanâk, chan li Dios.

¹⁷Sjá, ég skapa nýjan himin og nýja jörð, og hins fyrra skal ekki minnst verða, og það skal engum í hug koma.

¹⁷Qßuehomak retal. Lâin tinyîb jun acß choxa ut tinyîb ajcuiß jun li acß ruchichßochß. Incßaß chic tâjulticamânk li cßaßak re ru quilajnumeß ut mâ ani chic tâcßoxlak chirix.

¹⁸Gleðjist og fagnið ævinlega yfir því, sem ég skapa, því sjá, ég gjöri Jerúsalem að fögnuði og fólkið í henni að gleði.

¹⁸Chisahokß taxak saß lê chßôl chi junelic xban li cßaßru tinyîb. Lâin tinyîb jun acß Jerusalén nujenak chi sahil chßôlejil. Ut numtajenak xsahileb xchßôl li teßcuânk aran.

¹⁹Ég vil fagna yfir Jerúsalem og gleðjast yfir fólki mínu, og eigi skal framar heyrast þar gráthljóð eða kveinstafir.

¹⁹Joßcan ajcuiß lâin tâsahokß saß inchßôl riqßuin li Jerusalén ut tâsahokß saß inchßôl xbaneb li cualal incßajol. Mâcßaßak chic li yâbac chi moco teßxjap chic reheb xban raylal.

²⁰Eigi skal þar framar vera nokkurt ungbarn, er aðeins lifi fáa daga, né nokkurt gamalmenni, sem ekki nái fullum aldri, því að sá er þar ungur maður, sem deyr tíræður, og sá sem ekki nær tíræðisaldri skal álítast einskis verður.

²⁰Incßaß chic teßcâmk li cßulaßal. Eb li chêquel cristian toj tâtzßaklok lix chihabeb. Li ani teßcâmk nak ac xeßxbânu oßcßâl chihab, chanchan nak toj sâjeb nak teßcâmk. Cui ani nacam nak toj mâjiß naxbânu oßcßâl chihab, aßan retalil nak tzßektânanbilak xban lix mâc.

²¹Þeir munu reisa hús og búa í þeim, og þeir munu planta víngarða og eta ávöxtu þeirra.

²¹Teßxyîb li rochocheb ut aran teßcuânk. Teßâuk ut teßxtzaca li ru li racuîmkeb.

²²Eigi munu þeir reisa og aðrir í búa, eigi munu þeir planta og aðrir eta, því að aldur fólks míns mun vera sem aldur trjánna, og mínir útvöldu skulu sjálfir njóta handaverka sinna.

²²Incßaß teßxyîb li rochocheb re nak jalan teßcuânk aran, chi moco teßâuk re nak jalan chic teßtzacânk re. Li sicßbil ruheb inban teßxyal xsahil li cßaßru reheb li xeßxcßanjela ru xban nak najtak rok lix yußameb joß eb li nînki cheß.

²³Eigi munu þeir erfiða til ónýtis og eigi börn geta til skammlífis, því að þeir eru kynslóð manna, er Drottinn hefir blessað, og niðjar þeirra verða hjá þeim.

²³Incßaß teßcßanjelak chi mâcßaß rajbal, chi moco eb li ralal xcßajol teßcâmk chi toj mâjiß nacuulac xkßehil. Li tenamit aßan osobtesinbilakeb xban li Kâcuaß joß ajcuiß li ralal xcßajoleb.

²⁴Áður en þeir kalla, mun ég svara, og áður en þeir hafa orðinu sleppt, mun ég bænheyra.Úlfur og lamb munu vera saman á beit, og ljónið mun hey eta sem naut, en moldin skal vera fæða höggormsins. Hvergi á mínu heilaga fjalli munu menn illt fremja eða skaða gjöra _ segir Drottinn.

²⁴Nak toj mâjiß nequeßtzßâman chicuu, lâin tinqßue reheb li cßaßru teßraj. Toj yôkeb ajcuiß chi âtinac nak lâin tinsume lix tijeb.Eb laj xoj ut eb li carner cuotz teßcuaßak. Ut li cakcoj teßcuaßak pim joß li bôyx. Ut li cßantiß teßxlou li poks ut incßaß chic teßtißok. Saß li tzûl Sión li sicßbil ru inban, incßaß chic teßtißok li xul ut incßaß chic teßxbânu raylal, chan li Dios.

²⁵Úlfur og lamb munu vera saman á beit, og ljónið mun hey eta sem naut, en moldin skal vera fæða höggormsins. Hvergi á mínu heilaga fjalli munu menn illt fremja eða skaða gjöra _ segir Drottinn.

²⁵Eb laj xoj ut eb li carner cuotz teßcuaßak. Ut li cakcoj teßcuaßak pim joß li bôyx. Ut li cßantiß teßxlou li poks ut incßaß chic teßtißok. Saß li tzûl Sión li sicßbil ru inban, incßaß chic teßtißok li xul ut incßaß chic teßxbânu raylal, chan li Dios.