¹Svo segir Drottinn: Himinninn er hásæti mitt og jörðin er fótskör mín. Hvaða hús munuð þér geta reist mér, og hvar er sá staður, sem verið geti bústaður minn?

¹Aßan aßin li naxye li Kâcuaß li nimajcual Dios: —Li choxa, aßan lin cßojaribâl ut li ruchichßochß, aßan xnaßaj li cuok. ¿Ma naru ta biß têyîb jun li ochoch re tincuânk cuiß? ¿Ma naru ta biß têyîb innaßaj re tinhilânk cuiß?

²Hönd mín hefir gjört allt þetta og þannig er það allt til orðið _ segir Drottinn. Þeir sem ég lít til, eru hinir þjáðu og þeir er hafa sundurmarinn anda og skjálfa fyrir orði mínu.

²¿Ma mâcuaß ta biß lâin quinyîban re chixjunil li cßaßru cuan? ¿Ma mâcuaß ta biß lâin quinyoßobtesin reheb? Lâin nacuil xtokßobâl ruheb li nebaß ut li tûlaneb, li nequeßxqßue xlokßal li cuâtin.

³Sá sem slátrar uxa, er ekki mætari en manndrápari, sá sem fórnar sauð, er ekki mætari en sá sem hengir hund, sá sem færir fórnargjöf, ekki mætari en sá sem ber fram svínablóð, sá sem brennir reykelsi, ekki mætari en sá sem blessar skurðgoð. Eins og þeir hafa valið sína vegu og eins og sál þeirra hefir mætur á hinum viðurstyggilegu goðum þeirra,

³Eb aßan queßxsicß ru li cßaßru queßraj xbânunquil ut aß chic li mâusilal queßxra. Incßaß tincßul lix mayejeb. Cui teßxcamsi li toro re teßxmayeja chicuu, chanchan nak teßxcamsi li ras rîtzßin. Ut cui teßxcamsi li carner, chanchan nak teßxtok xcux li tzßiß. Ut nak teßxmayeja li ru li trigo, chanchan nak teßxmayeja xquiqßuel li âk chicuu. Nak teßxcßat lix pom chicuu, chanchan nak yôqueb chixlokßoninquil li jalanil dios.

⁴eins mun ég láta mér vel líka að hrjá þá og láta yfir þá koma það, er þeir hræðast. Því að enginn gegndi, þegar ég kallaði, og þeir heyrðu ekki, þegar ég talaði, heldur aðhöfðust það, sem illt var í mínum augum, og höfðu mætur á því, sem mér mislíkaði.

⁴Joßcan nak lâin tinsicß ru li raylal li tinqßue saß xbêneb. Tinqßue li raylal saß xbêneb li cßajoß nequeßxxucua, xban nak xebinbok ut incßaß xineßxchakßbe. Nak xeßcuâtina, incßaß xineßrabi. Queßxbânu ban li incßaß us chicuu. Queßxbânu li incßaß nacuulac chicuu, chan li Dios.

⁵Heyrið orð Drottins, þér sem skjálfið fyrir orði hans! Bræður yðar, er hata yður og reka yður burt frá sér fyrir sakir nafns míns, þeir segja: ,,Gjöri Drottinn sig dýrlegan, svo að vér megum sjá gleði yðar!`` En þeir skulu til skammar verða.

⁵Abihomak li cßaßru naxye li Kâcuaß êre lâex li nequexxucuac nak nequerabi li râtin li Dios. —Nequextzßektâna lê ras êrîtzßin, li xicß nequeßiloc êre, inban lâin ut nequexhob nak nequeßxye, “Lokßoninbilak taxak li Kâcuaß. Chisahokß taxak êchßôl riqßuin”. Xutânal teßêlk eb li nequeßyehoc re chi joßcaßin.

⁶Heyr gnýinn frá borginni, heyr óminn frá musterinu! Heyr, Drottinn geldur óvinum sínum fyrir tilverknað þeirra!

⁶Abihomak li chokînc saß li tenamit ut saß li templo. Aßan li xyâb xcux li Kâcuaß nak yô chixqßuebal rêkaj li mâusilal xeßxbânu li xicß nequeßiloc re.

⁷Hún fæðir, áður en hún kennir sín, hún er orðin léttari að sveinbarni, áður en hún tekur jóðsóttina.

⁷Lin santil tenamit Sión chanchan jun li ixk xyoßla jun lix cßulaßal têlom nak toj mâjiß naticla lix raylal.

⁸Hver hefir heyrt slíkt? Hver hefir séð slíka hluti? Er nokkurt land í heiminn borið á einum degi, eða fæðist nokkur þjóð allt í einu? Því að óðara en Síon hefir kennt sóttar, hefir hún alið börn sín.

⁸¿Ma cuan ta biß junak ani qui-abin re nak quicßulman ta jun sutak chi joßcan? ¿Ma cuan ta biß junak qui-iloc re nak junak nimla tenamit queßtam chi junpât? ¿Ma cuan ta biß junak tenamit quiniman chiru jun cutan? Abanan eb li tenamit Sión saß junpât teßtâmk. Chanchan jun li ixk xyoßla xcßulaßal saß junpât.

⁹Skyldi ég láta barnið komast í burðarliðinn og ekki láta það fæðast? _ segir Drottinn. Eða skyldi ég, sem læt barnið fæðast, loka móðurkviðnum? _ segir Guð þinn.

⁹¿Ma ninqßue ta biß junak chi qßuirâc ut incßaß ninqßue chi yoßlâc lix cßulaßal? Lâin quinye nak teßqßuîk li tenamit Sión. ¿Ma naru ta biß tinram chiruheb nak teßqßuîk?

¹⁰Gleðjist með Jerúsalem og fagnið yfir henni, allir þér sem elskið hana! Kætist með henni, allir þér sem nú hryggist yfir henni,

¹⁰Chisahokß taxak lê chßôl riqßuin li tenamit Jerusalén. Chisahokß taxak lê chßôl chêjunilex lâex li nequexrahoc re. Chinujak taxak lê chßôl riqßuin li sahil chßôlej lâex li quexyâbac saß xcßabaß li tenamit Jerusalén.

¹¹svo að þér megið sjúga og saddir verða við hugsvalandi brjóst hennar, svo að þér megið teyga og gæða yður við dýrðargnótt hennar.

¹¹Tâsahokß saß êchßôl riqßuin li tenamit Jerusalén nak tâqßuehekß xlokßal. Saß lê tenamit tâêlk chi us li cßaßak ru têtzaca. Textzacânk toj retal tâcßojlâk êchßôl. Chanchan nak li naßbej naxchßolani lix cßulaßal toj retal nacßojla xchßôl.

¹²Því að svo segir Drottinn: Sjá, ég veiti velsæld til hennar eins og fljóti, og auðæfum þjóðanna eins og bakkafullum læk. Þér skuluð liggja á brjóstum hennar og skuluð bornir verða á mjöðminni og yður skal hossað verða á hnjánum.

¹²Joßcaßin naxye li Kâcuaß: —Lâin tinqßue li tuktûquil usilal êre lâex aj Jerusalén. Chanchanak jun li nimaß incßaß nachakic. Lix biomaleb li xnînkal ru tenamit teßcßamekß chak Jerusalén chi nabal. Chanchan li nimaß nak yô chi butßûnc. Sa textzacânk. Chanchanakex li cßulaßal li nequeßtußuc ut nequeßkßalûc ut nequeßkßunbesîc xban lix naßeb.

¹³Eins og móðir huggar son sinn, eins mun ég hugga yður. Í Jerúsalem skuluð þér huggaðir verða.

¹³Lâin tincßojob êchßôl joß nak li naßbej naxcßojob xchßôleb li ralal xcßajol. Ut aran Jerusalén têtau xcßojobanquil lê chßôl.—

¹⁴Þér munuð sjá það, og hjarta yðar mun fagna og bein yðar blómgast sem grængresi. Hönd Drottins mun kunn verða á þjónum hans, og hann mun láta óvini sína kenna á reiði sinni.

¹⁴Nak têril Jerusalén lâex tâsahokß saß êchßôl. Tâcuânk êcacuilal. Chanchanakex li châbil pachßayaß. Ut lâex tênau nak li Kâcuaß naxtenkßaheb li nequeßcßanjelac chiru. Ut najoskßoß saß xbêneb li xicß nequeßiloc re.

¹⁵Því sjá, Drottinn kemur í eldi, og vagnar hans eru sem vindbylur, til þess að gjalda reiði sína í heift og hótun sína í eldslogum.

¹⁵Qßuehomak retal. Li Kâcuaß tâchâlk riqßuin xam. Ut lix carruaje chanchanakeb li ikß li naxsuti rib. Saß junpât târisi xjoskßil riqßuin xam saß xbêneb li incßaß useb xnaßleb.

¹⁶Því að Drottinn mun dóm heyja með eldi, og með sverði sínu yfir öllu holdi, og þeir munu margir verða, er Drottinn fellir.

¹⁶Li Kâcuaß târakok âtin saß xbêneb riqßuin xam ut riqßuin chßîchß tixcamsiheb. Kßaxal nabalakeb li teßcamsîk xban li Kâcuaß.

¹⁷Þeir sem helga sig og hreinsa sig til þess að fara inn í fórnarlundana, bak við einhvern, sem fyrir miðju er, sem eta svínakjöt, viðurstyggileg skriðdýr og mýs _ þeir skulu allir undir lok líða _ segir Drottinn.

¹⁷Li Kâcuaß quixye: —Teßsachekß ruheb li tenamit li nequeßxsantobresi ribeb ut nequeßxkßaxtesi ribeb chixlokßoninquil li yîbanbil dios. Nequeßxic chi tzoltzo saß xnaßajeb li utzßußuj chi lokßonînc rochbeneb li nequeßxtiu lix tibel âk ut li chßo ut li cßaßak re ru chi xulil li moco tißecß ta naraj. Jun xiquic nak teßsachekß ruheb.

¹⁸En ég þekki athafnir þeirra og hugsanir. Sá tími kemur, að ég mun saman safna öllum þjóðum og tungum, og þær skulu koma og sjá mína dýrð.

¹⁸Lâin ninnau cßaßru nequeßxcßoxla. Lâin ninqßue retal cßaßru nequeßxbânu. Tâcuulak xkßehil nak lâin tinchßutubeb chixjunileb li xnînkal ru tenamit li jalan jalânk râtinobâleb. Nak teßcuulak Jerusalén, teßril lin lokßal.

¹⁹Og ég mun gjöra tákn á þeim og senda flóttamenn frá þeim til þjóðanna, til Tarsis, Pút og Lúd, sem benda boga, til Túbal og Javan, til hinna fjarlægu eylanda, sem ekki hafa neina fregn af mér og ekki hafa séð dýrð mína, og þeir skulu kunngjöra dýrð mína meðal þjóðanna.

¹⁹Lâin tebinqßue retalil. Cuanqueb li tebincanab chi êlelic. Ut tebintakla saß eb li xnînkal ru tenamit li incßaß queßrabi resil lin lokßal ut lin cuanquil. Tintaklaheb saß eb li tenamit Tarsis, Fut ut Lud cuanqueb cuiß li nequeßxnau xchßeßbal li tzimaj. Ut tintaklaheb Tubal ut Javán ut saß eb li najtil tenamit li cuanqueb chire li palau saß eb li naßajej li mâ jun sut queßrabi resil lin cuanquil ut lin lokßal. Ut teßxchßolob xyâlal inlokßal ut incuanquil chiruheb li jalan xtenamiteb.

²⁰Þeir munu flytja alla bræður yðar heim frá öllum þjóðum sem fórnargjöf Drottni til handa, á hestum og á vögnum, í burðarstólum, á múlum og úlföldum, til míns heilaga fjalls, til Jerúsalem _ segir Drottinn _ eins og þegar Ísraelsmenn færa fórnargjafir í hreinum kerum til húss Drottins.

²⁰Ut teßxcßam chak chixjunileb li ras rîtzßin li cuanqueb saß eb li najtil tenamit chokß inmayej. Teßxcßameb saß lin santil tzûl aran Jerusalén. Teßchâlk chirix cacuây, chirix bûr ut chirix camello. Ut teßchâlk ajcuiß saß carruaje ut saß carrêt. Teßxcßameb chak joß nak eb laj Israel nequeßxcßam saß lin templo lix mayej saß eb li secß li kßaxtesinbil chi cßanjelac chicuu.

²¹Og af þeim mun ég einnig taka presta og levíta _ segir Drottinn.

²¹Ut cuanqueb saß xyânkeb li tinsicß ruheb re teßcßanjelak chokß aj tij ut chokß aj levita.

²²Já, eins og hinn nýi himinn og hin nýja jörð, sem ég skapa, munu standa stöðug fyrir mínu augliti _ segir Drottinn _ eins mun afsprengi yðar og nafn standa stöðugt.Og á mánuði hverjum, tunglkomudaginn, og á viku hverri, hvíldardaginn, skal allt hold koma til þess að falla fram fyrir mér _ segir Drottinn.

²²Joß nak tâcuânk chi junelic li acß choxa ut li acß ruchichßochß li tinyîb, joßcan ajcuiß nak tâcuânk chi junelic lê ralal êcßajol. Ut incßaß tâsachk lê cßabaß. Cuânk ban chi junelic.

²³Og á mánuði hverjum, tunglkomudaginn, og á viku hverri, hvíldardaginn, skal allt hold koma til þess að falla fram fyrir mér _ segir Drottinn.

²³Rajlal po teßchâlk chixjunileb li tenamit ut teßxcuikßib ribeb chicuu. Rajlal xamân saß li hilobâl cutan tineßxlokßoni.Teßêlk ut teßril lix tibeleb li cristian li xeßtzßektânan cue. Ac camenakeb chic. Eb li motzoß li nequeßcßuxuc re lix tibel incßaß teßcâmk, chi moco tâchupk li xam li nacßatoc reheb. Cßajoßak xyibaleb ru tâcßutûnk chiruheb li tenamit, chan li Kâcuaß Dios.

²⁴Teßêlk ut teßril lix tibeleb li cristian li xeßtzßektânan cue. Ac camenakeb chic. Eb li motzoß li nequeßcßuxuc re lix tibel incßaß teßcâmk, chi moco tâchupk li xam li nacßatoc reheb. Cßajoßak xyibaleb ru tâcßutûnk chiruheb li tenamit, chan li Kâcuaß Dios.