¹Þá svaraði Job og sagði:

¹Quichakßoc laj Job ut quixye:

²Enn sem fyrr munu kveinstafir mínir verða taldir uppreisn, hönd Guðs hvílir þungt á andvörpum mínum.

²—Anakcuan oc cuißchic cue chi âtinac chi ra saß inchßôl xban nak kßaxal cuißchic ra yô chixbânunquil cue li Kâcuaß Dios.

³Ég vildi að ég vissi, hvernig ég ætti að finna hann, hvernig ég gæti komist fram fyrir dómstól hans!

³Us raj ninnau ta bar tintau. Tinxic raj chi âtinac riqßuin saß lix naßaj.

⁴Þá mundi ég útskýra málið fyrir honum og fylla munn minn sönnunum.

⁴Tinye raj re nak mâcßaß inmâc xban nak cuan âtin re naru tincol cuiß cuib.

⁵Ég mundi fá að vita, hverju hann svaraði mér, og heyra hvað hann segði við mig.

⁵Tinnau raj cßaßru tinixsume cuiß. Lâin nacuaj xnaubal cßaßru tixye.

⁶Mundi hann deila við mig í mikilleik máttar síns? Nei, hann mundi veita mér óskipta athygli.

⁶Lâin ninnau nak aßan kßaxal nim xcuanquil. Abanan moco xban ta nak nim xcuanquil nak incßaß târabi li cßaßru tintzßâma chiru.

⁷Þá mundi hreinskilinn maður þreyta málsókn við hann, og ég mundi að eilífu losna við dómara minn.

⁷Nak tinâtinak riqßuin tixqßue retal nak mâcßaß inmâc ut tinrisi raj libre chi junaj cua.

⁸En fari ég í austur, þá er hann þar ekki, og í vestur, þar verð ég hans eigi var.

⁸Lâin ninxic saß li este li na-el cuiß chak li sakße chixsicßbal li Dios, abanan incßaß nintau aran. Ut ninxic saß li oeste li na-oc cuiß li sakße, ut incßaß ajcuiß nintau.

⁹Þótt hann hafist að í norðri, þá sé ég hann ekki, og sveigi hann á leið til suðurs, fæ ég ekki litið hann.

⁹Nak ninxic saß li norte incßaß nintau. Ut nak ninxic saß li sur, incßaß ajcuiß nintau. Mâ bar nintau li Dios.

¹⁰En hann veit, hvernig breytni mín hefir verið, ef hann prófaði mig, mundi ég reynast sem gull.

¹⁰Abanan aßan naxnau chixjunil li cßaßru ninbânu. Nak naxyal rix lin pâbâl, naril nak mâcßaß inmâc. Chanchan li tzßakal oro li mâcßaß xtzßajnil.

¹¹Fótur minn hefir þrætt spor hans, ég hefi haldið veg hans og eigi hneigt af leið.

¹¹Lâin junelic ninbânu li cßaßru naraj aßan. Ut incßaß xincanab xbânunquil li cßaßru quixcßut chicuu.

¹²Frá skipun vara hans hefi ég ekki vikið, hefi varðveitt í brjósti mér orð munns hans.

¹²Lâin incßaß xincanab xbânunquil li naxye saß lix chakßrab. Junelic ban xinbânu li kataklanquil xban.

¹³En hann er samur við sig _ hver aftrar honum? Ef hann girnist eitthvað, gjörir hann það.

¹³Aßan naxbânu li cßaßru naraj. Mâ ani naru nayehoc re nak incßaß tixbânu.

¹⁴Já, hann framkvæmir það, er hann hefir ætlað mér, og mörgu slíku býr hann yfir.

¹⁴Aßan tixbânu cuiqßuin li cßaßru naraj. Ut cuan chic nabal cßaßak re ru tixbânu cui joßcan naraj aßan.

¹⁵Þess vegna skelfist ég auglit hans. Hugleiði ég það, hræðist ég hann.

¹⁵Joßcan nak lâin ninxucuac. Nak nincßoxlac chirix li cßaßru naxbânu, cßajoß nak na-oc inxiu.

¹⁶Já, Guð hefir gjört mig hugdeigan, og hinn Almáttki skotið mér skelk í bringu.Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁶Li Kâcuaß xrocsi inxiu. Xiu xiu cuanquin xban li nimajcual Dios.¿Cßaßut nak incßaß xinixqßue chi câmc li Kâcuaß? Cui ta xincam, incßaß raj yôquin chixcßulbal li raylal aßin.

¹⁷Því að það er ekki vegna ógæfunnar, að ég stend örþrota, né vegna sjálfs mín, þótt niðdimman hylji mig.

¹⁷¿Cßaßut nak incßaß xinixqßue chi câmc li Kâcuaß? Cui ta xincam, incßaß raj yôquin chixcßulbal li raylal aßin.