1Þá svaraði Elífas frá Teman og sagði:
1Quichakßoc laj Elifaz, Temán xtenamit, ut quixye:
2Vinnur maðurinn Guði gagn? Nei, sjálfum sér vinnur vitur maður gagn.
2—¿Ma tâcßanjelak ta biß chiru li Dios li cuînk li kßaxal cuan xnaßleb?
3Er það ábati fyrir hinn Almáttka, að þú ert réttlátur, eða ávinningur, að þú lifir grandvöru lífi?
3¿Ma sahak ta biß saß xchßôl li nimajcual Dios nak lâat tîcak lâ chßôl? ¿Cßaß ta biß ru tixra nak châbilak lâ naßleb?
4Er það vegna guðsótta þíns, að hann refsar þér, að hann dregur þig fyrir dóm?
4¿Ma xban ta biß nak nacaxucua ru li Dios nak xqßue li raylal aßin saß âbên? ¿Ma xban ta biß nak yôcat chi cßanjelac chiru nak yô châkßusbal?
5Er ekki vonska þín mikil og misgjörðir þínar óþrjótandi?
5¿Ma mâcuaß ta biß xban nak xnumta li mâusilal xabânu? ¿Ma mâcuaß ta biß xban nak xnumta lâ mâc?
6Því að þú tókst veð af bræðrum þínum að ástæðulausu og færðir fáklædda menn úr flíkum þeirra.
6Lâat nacapatzß li prenda reheb lâ cuas âcuîtzßin li xaqßueheb xtoß. Ut nacamakß lix tßicreb chiruheb ut nacacanabeb chi mâcßaß chic cuan reheb.
7Þú gafst ekki hinum örmagna vatn að drekka, og hinum hungraða synjaðir þú brauðs.
7Lâat incßaß xaqßueheb rucßa li teßchakik re. Ut incßaß xaqßueheb xcua li teßtzßocâk.
8En hinn voldugi átti landið, og virðingarmaðurinn bjó í því.
8Lâat xâcßoxla nak cuan âlokßal ut kßaxal nim âcuanquil. Ut xacßoxla nak saß âcuukß cuan chixjunil.
9Ekkjur lést þú fara burt tómhentar, og armleggir munaðarleysingjanna voru brotnir sundur.
9Eb li xmâlcaßan incßaß nacaqßueheb cßaßru reheb. Ut eb li mâcßaßeb xnaß xyucuaß nacarahobtesiheb.
10Fyrir því eru snörur allt í kringum þig, og fyrir því skelfir ótti þig skyndilega!
10Joßcan nak anakcuan yôcat chixcßulbal li raylal aßin. Ut cßajoß nak na-oc âxiu xban.
11Eða sér þú ekki myrkrið og vatnaflauminn, sem hylur þig?
11Chanchan chic saß kßojyîn cuancat xban li raylal. Ut chanchan nak yôcat chi subûnc saß li haß nak yôcat chi osocß xban li raylal.
12Er ekki Guð himinhár? og lít þú á hvirfil stjarnanna, hve hátt þær gnæfa!
12¿Ma mâcuaß ta biß li Dios li cuan saß choxa li kßaxal nim xcuanquil? Eb li chahim chiru choxa cuanqueb. Abanan aßan li kßaxal nim xcuanquil chiruheb aßan.
13Og þú segir: ,,Hvað veit Guð? Getur hann dæmt gegnum skýsortann?
13¿Chanru nak tâye lâat nak li Dios incßaß naxqßue retal li cßaßru na-uxman? Lâat nacacßoxla nak li Dios incßaß naril li mâc li na-uxman chi mukmu.
14Skýin skyggja á hann, svo að hann sér ekki, og hann gengur á himinhvelfingunni.``
14Lâat nacacßoxla nak li chok naramoc re chiru li Dios xnaubal li mâc li na-uxman. Abanan li Dios cuan yalak bar ut naxnau chixjunil li cßaßru na-uxman.
15Ætlar þú að halda fortíðar leið, þá er ranglátir menn hafa farið?
15¿Ma toj tâcuaj xbânunquil li incßaß us li queßxbânu chak li incßaß useb xnaßleb?
16Þeir er kippt var burt fyrir tímann og grundvöllur þeirra skolaðist burt sem straumur,
16Eb aßan ticto queßcam chi toj mâjiß nacuulac xkßehil. Chanchan nimaß quicßamoc reheb nak queßosoß.
17þeir er sögðu við Guð: ,,Vík frá oss! og hvað gæti hinn Almáttki gjört fyrir oss?``
17Ut nequeßxye re li Dios, “Canabo kajunes. ¿Cßaßru toâtenkßa cuiß lâat? Cuan chixjunil li cßaßru ke,” chanqueb re li nimajcual Dios.
18og það þó hann fyllti hús þeirra blessun. _ Hugarfar óguðlegra sé fjarri mér!
18¿Cßaßut nak nequeßxye chi joßcan? ¿Ma mâcuaß ta biß li Dios xqßuehoc reheb chixjunil lix biomaleb? Lâin incßaß nintau ru cßaßut nak nequeßxye chi joßcan.
19Hinir réttlátu sjá það og gleðjast, og hinn saklausi gjörir gys að þeim:
19Ut eb li tîqueb xchßôl, nak teßril li cßaßru teßxcßul, teßsahokß saß xchßôleb. Ut eb li mâcßaßeb xmâc teßxseße.
20,,Vissulega er andstæðingur vor að engu orðinn, og eldurinn hefir eytt leifum þeirra.``
20Ut teßxye, “Anakcuan xeßsach ruheb li xicß nequeßiloc ke. X-osoß chixjunil li cßaßru reheb xban li xam.”
21Vingast þú við Guð, þá muntu vera í friði, við það mun blessun yfir þig koma.
21Cßam cuißchic âcuib saß usilal riqßuin li nimajcual Dios. Cui tâbânu chi joßcan tatrosobtesi cuißchic ut tatcuânk cuißchic saß sahil chßôlejil.
22Tak á móti kenning af munni hans, og fest þér orð hans í hjarta.
22Canab âcuib re nak li Dios tixcßut lix yâlal châcuu. Ut qßue saß âchßôl lix chakßrab.
23Ef þú snýr þér til hins Almáttka, auðmýkir þig, ef þú rekur ranglætið langt burt frá tjaldi þínu _
23Cui tatsukßîk cuißchic riqßuin li nimajcual Dios, ut tâcubsi âcuib chiru, aßan tatrosobtesi ut târisi li rahil chßôlej li cuancat cuiß.
24já, varpaðu gullinu í duftið og skíragullinu ofan í lækjamölina! _
24Canab xcßoxlanquil li oro li kßaxal chßinaßus. Chanchanak chic li chßochß ut li pec li cuan saß li nimaß.
25þá skal hinn Almáttki vera gull þitt, vera þér hið skærasta silfur.
25Aß chic li nimajcual Dios tâcolok âcue. Aßanak chic li kßaxal lokß châcuu. Aßanak chic rêkaj lâ oro ut lâ plata.
26Já, þá munt þú hafa yndi af hinum Almáttka og lyfta augliti þínu til Guðs.
26Aßan chic tâqßuehok xsahil âchßôl ut aßan tâcßojobânk âchßôl.
27Biðjir þú til hans, bænheyrir hann þig, og heit þín munt þú greiða.
27Aßan tixqßue li cßaßru tâtzßâma chiru. Ut lâat tâqßue re li cßaßru tâyechißi re.
28Og áformir þú eitthvað, mun þér heppnast það, og birta skína yfir vegu þína.
28Li cßaßru tâcßûb ru, us tâêlk châcuu. Us tat-êlk riqßuin chixjunil li cßaßru tâbânu,
29Þegar þeir liggja niður á við, þá kallar þú ,,Upp á við!`` og hinum auðmjúka hjálpar hann.Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
29xban nak li Dios naxcubsi xcuanquil li ani naxnimobresi rib ut naxcoleb li cubenak xcuanquileb.Aßan tâcolok âcue cui mâcßaß âmâc. Aßan tâtenkßânk âcue cui cuancat saß tîquilal, chan laj Elifaz.
30Hann bjargar jafnvel þeim, sem ekki er saklaus, já, hann bjargast fyrir hreinleik handa þinna.
30Aßan tâcolok âcue cui mâcßaß âmâc. Aßan tâtenkßânk âcue cui cuancat saß tîquilal, chan laj Elifaz.