1Þá svaraði Job og sagði:
1Quichakßoc laj Job ut quixye:
2Hlustið gaumgæfilega á mál mitt, og látið það vera huggun af yðar hendi.
2—Cherabihak li oc cue chixyebal. Cui lâex têrabi li cßaßru tinye, tâcßojlâk inchßôl.
3Unnið mér þess, að ég tali, og þegar ég hefi talað út, þá mátt þú hæða.
3Checuyak rabinquil li cßaßru tinye. Ut chirix aßan chexseßek cui joßcan têraj lâex.
4Er ég þá að kvarta yfir mönnum? eða hví skyldi ég ekki vera óþolinmóður?
4Lâin moco riqßuin cuînk ta yôquin chi pletic. Cuan xyâlal nak ra saß inchßôl.
5Lítið til mín og undrist og leggið hönd á munn!
5Qßuehomak retal li oc cue chixyebal ut mem texcanâk xban êxiu.
6Já, þegar ég hugsa um það, skelfist ég, og hryllingur fer um mig allan.
6Cßajoß nak ninxucuac nak nin-oc chi cßoxlac chirix li cßaßru yôquin chixcßulbal. Nasicsot intibel nacana.
7Hvers vegna lifa hinir óguðlegu, verða gamlir, já, magnast að krafti?
7¿Cßaßut nak eb li incßaß useb xnaßleb najt nequeßcuan saß ruchichßochß? ¿Cßaßut nak cuanqueb xcuanquil ut toj nequeßtîx?
8Niðjar þeirra dafna fyrir augliti þeirra hjá þeim og afsprengi þeirra fyrir augum þeirra.
8Toj nequeßril chi qßuîc li ralal xcßajoleb chi sa saß xchßôleb ut mâcßaß nachßißchßißin reheb.
9Hús þeirra eru óhult og óttalaus, og hirtingarvöndur Guðs kemur ekki niður á þeim.
9Eb aßan sa cuanqueb. Mâcßaß naseßbesin reheb saß li rochocheb. Ut li Dios incßaß naxqßue raylal saß xbêneb.
10Boli þeirra kelfir og kemur að gagni, kýr þeirra ber og lætur ekki kálfi.
10Eb lix quetômk nequeßcuan nabal li ral chi mâcßaß chßaßajquilal.
11Þeir hleypa út börnum sínum eins og lambahjörð, og smásveinar þeirra hoppa og leika sér.
11Ut eb li ralal xcßajol nequeßpiscßoc chi batzßûnc xban xsahileb saß xchßôleb. Chanchaneb li cocß ral li carner.
12Þeir syngja hátt undir með bumbum og gígjum og gleðjast við hljóm hjarðpípunnar.
12Nak yô chi ecßânc li tambor, li xôlb ut li arpa, cßajoß xsahil saß xchßôleb nak nequeßxajoc.
13Þeir eyða dögum sínum í velgengni og fara til Heljar í friði,
13Nak cuanqueb saß ruchichßochß cuanqueb nabal cßaßru reheb. Ut nak nequeßcam incßaß nequeßcßuluc raylal.
14og þó sögðu þeir við Guð: ,,Vík frá oss _ að þekkja þína vegu girnumst vér eigi.
14Ut nequeßxye re li Dios, “Canabo kajunes. ¿Cßaßru tâcuaj kiqßuin lâat? Lâo incßaß nakaj xnaubal cßaßru naxye lâ chakßrab.
15Hvað er hinn Almáttki, að vér skyldum dýrka hann, og hvað skyldi það stoða oss að leita hans í bæn?``
15¿Ani ta biß li nimajcual Dios nak tocßanjelak chiru? ¿Cßaß ta biß ru takara nak yôko chi tijoc chiru?” chanqueb.
16Sjá, gæfa þeirra er ekki á þeirra valdi, _ ráðlag óguðlegra er fjarri mér.
16Eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxcßoxla nak saß rukßeb cuan chixjunil. Abanan lâin mâ jaruj naru tincßoxla chi joßcan.
17Hversu oft slokknar þá á lampa hinna óguðlegu, og hversu oft kemur ógæfa þeirra yfir þá? Hversu oft deilir Guð þeim hlutskiptum í reiði sinni?
17Eb li incßaß useb xnaßleb, ¿ma xmakßeß ta biß jun sutak chiruheb lix biomal? ¿Ma ac xeßxcßul ta biß jun sutak li raylal joß yôquin chixcßulbal lâin? Ut, ¿ma ac xcßut ta biß jun sutak lix joskßil li Dios chiruheb?
18Hversu oft verða þeir sem strá fyrir vindi og sem sáðir, er stormurinn feykir burt?
18¿Ma xeßchaßchaßîc ta biß jun sutak ruheb aßan joß nak nacßameß li qßuim xban li ikß malaj ut joß nak nacßameß lix mokoj li ixim xban li ikß li naxsuti rib?
19,,Guð geymir börnum hans óhamingju hans.`` Endurgjaldi hann honum sjálfum, svo að hann fái að kenna á því!
19¿Ma incßaß ta biß nequeßxye nak aßan eb li alal cßajolbej nequeßtojoc re li mâc li nequeßxbânu li naßbej yucuaßbej? Abanan lâin ninye nak incßaß. Li incßaß useb xnaßleb tento nak teßxtoj xmâqueb re nak teßrecßa xrahil li incßaß us nequeßxbânu.
20Sjái augu sjálfs hans glötun hans, og drekki hann sjálfur af reiði hins Almáttka!
20Tento nak eb aßan teßcßuluk re lix tojbal rix lix mâqueb. Tento nak li nimajcual Dios tixcßutbesi lix joskßil chiruheb.
21Því að hvað hirðir hann um hús sitt eftir dauðann, þegar tala mánaða hans er fullnuð?
21¿Cßaß ta biß ru teßraj re li cßaßru teßxcßul li ralal xcßajol mokon nak acak xeßcam eb aßan?
22Ætla menn að kenna Guði visku eða dæma hinn hæsta?
22¿Ma cuan ta biß junak târûk tâyehok re li Dios li cßaßru tixbânu? ¿Ma mâcuaß ta biß aßan narakoc âtin saß xbêneb li cuanqueb xcuanquil?
23Einn deyr í mestu velgengni, fullkomlega áhyggjulaus og ánægður,
23Cuanqueb li saheb saß xchßôl riqßuin li cßaßru cuan reheb. Abanan chanchan toj sâjeb nak nequeßcam.
24trog hans eru full af mjólk, og mergurinn í beinum hans er safamikill.
24Cuan chi nabal cßaßru reheb ut cauheb.
25Og annar deyr með beiskju í huga og hefir aldrei notið hamingjunnar.
25Abanan cuanqueb ajcuiß junes rahil chßôlej nequeßxcßul. Ut nequeßcam chi incßaß nequeßxyal cuânc chi saheb saß xchßôleb.
26Þeir hvíla báðir í duftinu, og maðkarnir hylja þá.
26Abanan nak ac camenakeb chic, nequeßmotzoßin. Juntakßêt nequeßcana.
27Sjá, ég þekki hugsanir yðar og fyrirætlanir, að beita mig ofbeldi.
27Lâin ninnau cßaßru nequecßoxla chicuix. Ninnau nak nequecßoxla cßaßak re ru incßaß us chicuix.
28Þegar þér segið: ,,Hvar er hús harðstjórans og hvar er tjaldið, sem hinir óguðlegu bjuggu í?``
28Ninnau nak nequeye chi ribil êrib, “¿Cßaßru xcßul li rochoch li cuînk aßan? Ut, ¿cßaßru xcßul li cuînk aßan, li incßaß us xnaßleb?” chanquex.
29hafið þér þá ekki spurt vegfarendur, _ og sönnunum þeirra munuð þér ekki hafna _
29¿Ma incßaß nequexpatzßoc riqßuineb li cristian li nequeßviajic? ¿Ma incßaß êrabiom li cßaßru nequeßxye?
30að á degi glötunarinnar er hinum vonda þyrmt, á reiðinnar degi er þeim skotið undan.
30Nak najoskßoß li Dios, naxqßue chak li raylal saß xbêneb li cristian. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß nequeßxcßul.
31Hver setur honum breytni hans fyrir sjónir? Og þegar hann gjörir eitthvað, hver endurgeldur honum?
31¿Ma cuan ta biß junak târûk tâyehok reheb nak incßaß us li yôqueb chixbânunquil? Ut, ¿ma cuan ta biß junak târûk tâqßuehok reheb chixtojbal rix lix mâqueb?
32Og til grafar er hann borinn og vakað er yfir legstaðnum.
32Ut nak nequeßcam nequeßyoßlêc ut chirix aßan nequeßcßameß chi mukecß.
33Moldarhnausar dalsins liggja mjúklega ofan á honum, og eftir honum flykkjast allir menn, eins og óteljandi eru á undan honum farnir.Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!
33Nabaleb nequeßxic chi mukuc. Cuan nequeßxic chiru ut cuan nequeßxic chirix. Ut nequeßxcßacßale nak ac cuanqueb saß li muklebâl. Ut aran teßcanâk chi hilânc saß chßochß.Xmâcßaßil lê naßleb nak nequexchal chixcßojobanquil inchßôl riqßuin li cßaßru nequeye xban nak chixjunil li cßaßru nequeye yal ticßtiß, chan laj Job.
34Og hvernig megið þér þá hugga mig með hégóma, og andsvör yðar _ sviksemin ein er eftir!
34Xmâcßaßil lê naßleb nak nequexchal chixcßojobanquil inchßôl riqßuin li cßaßru nequeye xban nak chixjunil li cßaßru nequeye yal ticßtiß, chan laj Job.