1En heyr þú, Job, ræðu mína, og hlýð þú á öll orð mín.
1Joßcan ut, at Job, chacuabihak li oc cue chixyebal. Chaqßuehak retal chi us li cßaßru tinye âcue.
2Sjá, ég opna munn minn, og tunga mín talar í gómi mínum.
2Anakcuan oc cue chixyebal li joß qßuial cuan saß inchßôl.
3Orð mín eru hjartans hreinskilni, og það sem varir mínar vita, mæla þær í einlægni.
3Chixjunil li tinye âcue tzßakal yâl ut tinye chi anchal inchßôl.
4Andi Guðs hefir skapað mig, og andblástur hins Almáttka gefur mér líf.
4Li nimajcual Dios, aßan li quiyîban cue ut aßan ajcuiß xqßuehoc inyußam.
5Ef þú getur, þá svara þú mér, bú þig út í móti mér og gakk fram.
5Chinâsume cui tatrûk. Cßoxla chi us cßaßru tinâsume cuiß.
6Sjá, ég stend eins og þú gagnvart Guði, ég er og myndaður af leiri.
6Lâat ut lâin juntakßêto chiru li Dios. Lâin chßochß oquenakin joß lâat.
7Sjá, hræðsla við mig þarf eigi að skelfa þig og þungi minn eigi þrýsta þér niður.
7Matxucuac chicuu. Lâin mâcßaß incuanquil saß âbên.
8En þú hefir sagt í eyru mér, og ég heyrði hljóm orðanna:
8Lâin xcuabi chi tzßakal li cßaßru xaye. Xcuabi nak xaye chi joßcaßin,
9,,Hreinn er ég, laus við afbrot, saklaus er ég, og hjá mér er engin misgjörð.
9Lâin tîc inchßôl. Incßaß ninbânu li incßaß us. Mâcßaß inmâc ut mâ jun li mâusilal ninbânu.
10En Guð reynir að finna tilefni til fjandskapar við mig og ætlar að ég sé óvinur hans.
10Abanan li Dios xqßue raylal saß inbên ut chanchanin chic jun li xicß na-iloc re.
11Hann setur fætur mína í stokk og aðgætir alla vegu mína.``
11Chanchan xbacß li cuok riqßuin cadena nak xqßue li raylal saß inbên ut yô chixqßuebal retal cßaßru ninbânu,” chancat.
12Sjá, í þessu hefir þú rangt fyrir þér, svara ég þér, því að Guð er meiri en maður.
12Abanan li cßaßru xaye moco us ta xban nak li Dios nim xcuanquil chiru li cuînk.
13Hví hefir þú þráttað við hann, að hann svaraði engu öllum orðum þínum?
13¿Cßaßut nak yôcat chixcuechßbal rix li Dios? ¿Cßaßut nak nacaye nak incßaß naxsume li cßaßru nacatzßâma chiru?
14Því að vissulega talar Guð einu sinni, já, tvisvar, en menn gefa því ekki gaum.
14Nabal pây ru naxbânu li Dios nak narâtinaheb li cristian. Aban eb aßan incßaß nequeßxqßue retal lix kßusbaleb.
15Í draumi, í nætursýn, þá er þungur svefnhöfgi er fallinn yfir mennina, í blundi á hvílubeði,
15Cuan nak li Dios narâtinaheb li cristian saß lix matqßueb malaj ut saß visión chi kßek nak yôqueb chi cuârc.
16opnar hann eyru mannanna og innsiglar viðvörunina til þeirra
16Naxye reheb cßaßru teßxbânu ut naxqßueheb xnaßleb.
17til þess að fá manninn til þess að láta af gjörðum sínum og forða manninum við drambsemi.
17Naxye reheb nak teßxcanab xbânunquil li incßaß us. Ut naxye ajcuiß reheb nak incßaß teßxnimobresi ribeb.
18Hann hlífir sálu hans við gröfinni og lífi hans frá því að farast fyrir skotvopni.
18Incßaß naxcanabeb chi sachc. Naxcoleb ban chiru li câmc.
19Maðurinn er og agaður með kvölum á sæng sinni, og stríðið geisar stöðuglega í beinum hans.
19Cuan nak naxkßuseb riqßuin yajel ut riqßuin xrahil lix tibeleb.
20Þá vekur lífshvötin óbeit hjá honum á brauðinu og sál hans á uppáhaldsfæðunni.
20Nequeßxcanab tzacânc usta châbil tzacaêmk naqßueheß reheb.
21Hold hans eyðist og verður óásjálegt, og beinin, sem sáust ekki áður, verða ber,
21Mâcßaß chic xtibeleb ut nacßutun chic lix bakeleb.
22svo að sál hans nálgast gröfina og líf hans engla dauðans.
22Incßaß chic nequeßxcuy. Câmqueb re.
23En ef þar er hjá honum árnaðarengill, talsmaður, einn af þúsund til þess að boða manninum skyldu hans,
23Abanan cui cuan ta junak xtakl li Dios naxnau âtinac, tâchâlk raj ut tixchßolob raj chiru li cuînk cßaßru us tixbânu.
24og miskunni hann sig yfir hann og segi: ,,Endurleys hann og lát hann eigi stíga niður í gröfina, ég hefi fundið lausnargjaldið,``
24Tixye raj re li cuînk, “Li Dios xril xtokßobâl âcuu. Aßan xcoloc âcue chiru li câmc. Ac xtau ani tâtojok rix lâ mâc.”
25þá svellur hold hans af æskuþrótti, hann snýr aftur til æskudaga sinna.
25Tâqßuirâk lix tibel li cuînk ut tâcuânk cuißchic xcacuilal joß nak quicuan chak saß lix sâjilal.
26Hann biður til Guðs, og Guð miskunnar honum, lætur hann líta auglit sitt með fögnuði og veitir manninum aftur réttlæti hans.
26Tâtijok chiru li Dios ut li Dios târabi li cßaßru tixtzßâma. Chi sa saß xchßôl tixlokßoni cuißchic li Dios ut tâcuânk cuißchic chi sum âtin riqßuin.
27Hann syngur frammi fyrir mönnum og segir: ,,Ég hafði syndgað og gjört hið beina bogið, og þó var mér ekki goldið líku líkt.
27Tixye, “Lâin xinmâcob. Lâin xinbânu li incßaß us. Abanan li Dios incßaß xinixqßue chixtojbal lin mâc joß incßulub.
28Guð hefir leyst sálu mína frá því að fara ofan í gröfina, og líf mitt gleður sig við ljósið.``
28Aban li Dios xcoloc cue chiru li câmc. Joßcan nak toj yoßyôquin”, chaßak.
29Sjá, allt þetta gjörir Guð tvisvar eða þrisvar við manninn
29Nabal sut naxbânu li Dios chi joßcaßin riqßuineb li cuînk re xcolbaleb.
30til þess að hrífa sál hans frá gröfinni, til þess að lífsins ljós megi leika um hann.
30Joßcaßin nak naxcoleb chiru li câmc ut naxqßueheb chi cuânc saß ruchichßochß chi saheb saß xchßôleb.
31Hlýð á, Job, heyr þú mig, ver þú hljóður og lát mig tala.
31At Job, canab âcuib chirabinquil li cßaßru yôquin chixyebal âcue. Qßue retal li cuâtin.
32Hafir þú eitthvað að segja, þá svara mér, tala þú, því að gjarnan vildi ég, að þú reyndist réttlátur.Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.
32Cui cuan li cßaßru tâye re xcßutbal nak mâcßaß âmâc, âtinan chi mâcßaß âcßaßux. Lâin nacuaj nak teßxqßue retal nak mâcßaß âmâc.Abanan, cui mâcßaß cßaßru tâye, canab âcuib chirabinquil li cßaßru tinye. Lâin tinye âcue chanru naru tâcuânk ânaßleb.
33Ef svo er eigi þá heyr þú mig, ver hljóður, að ég megi kenna þér speki.
33Abanan, cui mâcßaß cßaßru tâye, canab âcuib chirabinquil li cßaßru tinye. Lâin tinye âcue chanru naru tâcuânk ânaßleb.